Lezen , goed lezen :-)

Via een email met bijlage kreeg ik deze plaatjes onder ogen.
Je hoort het de leraren van school nog zeggen, als een echo in je gedachten bij het zien van deze delen van proefwerken: "Goed lezen ! Heel belangrijk."
Sommigen hebben die raad iets te letterlijk genomen, kijk zelf maar.






Karin

Chopin in Langedijk

De laatste lezing van het seizoen 2009-2010 was gewijd aan de componist/pianist Frederick Chopin.
Muziekbibliothecaris Gert Floor, werkzaam in de bibliotheek Heiloo, vertelde over het leven van Chopin en liet ons diverse stukken muziek beluisteren.

Door wat technische problemen was het niet mogelijk om de lezing te ondersteunen met een powerpoint presentatie, maar daar liet Gert zich niet door van de wijs brengen.

Hij wist boeiend te vertellen over het leven van Chopin, die al op zevenjarige leeftijd zij eerste compositie had uitgegeven en op achtjarige leeftijd zijn eerste concert gaf.

Zijn werk vormt het hoogtepunt van de romantische pianomuziek.

De bibliotheek van Heiloo heeft een grote muziekcollectie dus als u wat muziek wilt horen kan er altijd wat gereserveerd worden.

Het seizoen 2009-2010 zit er wat de lezingen betreft weer op. Het was een gevarieerd aanbod en de bibliotheekhoopt dat er wat van uw gading bijzat.
Heeft u nog ideeen over onderwerpen waarover u een lezing gehouden wilt hebben laat het ons dan gerust weten.

De terugkeer van de tamagotchi

IJzingwekkende ringtones, luid en langdurig bellende mensen, spelletjes met geluidseffecten, metalig klinkende muziekjes.
Een beetje moderne mobiel kan een hoop herrie veroorzaken.

Kan het nog erger?
Ja hoor, dat kan.

Mij doet onderstaand appje nogal denken aan de roemruchte en veel gevreesde Tamagotchi.

Op mijn, alweer gedateerde mobiel, is het appje niet te vinden. Dat is misschien maar beter ook. Ik kan nog geen vis in leven houden.

Durex Baby from Peter Ammentorp Lund on Vimeo.

Ton

Airport Library

De eerste permanente luchthavenbibliotheek ter wereld, zo staat het in de kranten.
En daar mogen we trots op zijn, die Airport Library zal nergens minder dan op ons eigen Schiphol te vinden zijn!
Ik ben benieuwd hoeveel van jullie er deze zomer even een kijkje gaan nemen, de deuren van deze bibliotheek zullen in begin juli openen.
Het is wel noodzakelijk om een ticket te hebben, de bibliotheek komt aan de Holland Boulevard achter paspoortcontrole te liggen.
Het moet een visitekaartje zijn voor de Nederlandse cultuur, met vertaalde literatuur en fotoboeken over Nederland, de Delta Werken, musea etc.
Leuk om naast winkelen en eten & drinken ook nog iets anders te doen tijdens het wachten :-)
Wie laat er deze zomer even weten hoe het is om op Schiphol naar de bibliotheek te gaan ?

Karin

de BHV opfrisdag

Afgelopen donderdag was het weer zover. De BHV-ers moesten de kennis weer even opfrissen.
Je moet de gebruikers toch een veilige omgeving aanbieden en daar horen ook goed opgeleide
BHVers bij.

Nu is het zo dat de instructeur altijd een "Lotuspersoon" meeneemt die dan ter plekke allerlei
kwalen en verwondingen krijgt waar wij dan weer op moeten reageren.

En dat heeft zo'n invloed op sommigen mensen dat ze al reageren als die persoon alleen al
haar neus ophaalt of even gaat verzitten. Willen ze haar al gelijk "vloeren" of gaan beademen.
En het is juist de bedoeling dat je rustig blijft!!!

En een ander verzucht dat ze op de verkeerde stoel is gaan zitten, dus naast de "lotus" en dus snel
moet reageren.

Maar na een paar reddingsacties hebben we het weer helemaal in de vingers en hoeft niemand bang
te zijn dat hij/zij niet gered wordt.

En daarna nog even een paar brandblus oefeningen, altijd goed voor zenuwachtige reacties en het doelloos
leegspuiten van de poederblusser. Met gevaar voor eigen leven hebben we toch verschillende handelingen
gedaan.

Maar we hebben geleerd dat het ontruimen van het pand het allerbelangrijkste is, dus daar gaan we maar voor.
De brandweer moet toch ook wat te doen hebben.

En om jullie te laten zien dat we het wel kunnen, plaatsen we er een foto bij.
De bibliotheek is hierbij weer een plek waar je veilig bent.

Boomhutten

Misschien is het de tijd van het jaar. Misschien is het toeval.
Maar plots staan er veel zelf geknutselde dingen in de bibliotheek. Eerst waren er al de ontwerpen voor een nieuwe BSO. Nu staan er boomhutten. En niet een paar. Nee, er staan heel erg veel boomhutten.

In het klein hoor. Anders zou het niet passen.

Leerlingen van het Jan Arentsz, onze buren zeg maar, maakten boomhutmodellen. Als opdracht voor school. Maar omdat ze zo leuk zijn leek het jammer dat mensen buiten de school ze niet konden zien.
Dus staan ze nu op de jeugdafdeling. We zijn tenslotte niet voor niets buren.

Hieronder staan een aantal voorbeelden. Maar het zijn er dus al veel meer.



Ton

Picknick

Toen ik afgelopen vrijdag in de bibliotheek de trap opliep stond er boven een klein meisje. Van een jaar of 5 of zo. Ze hield zich vast aan het hek naast de trap en liet zich wat naar achteren hangen.
Toen ik boven was vroeg ze luid en duidelijk, "Hoe heet jij?".
Nadat ik gezegd had dat mijn naam Ton was vroeg ik hoe zij heette. Die vraag maakte haar wat verlegen. Maar na een tijdje gaf ze toch antwoord. "Kimberly". Waarna ze vlug naar de kinderen van haar groep holde.

Dat een bibliotheek meer is dan een plek waar je boeken en dat soort dingen leent, dat staat vaker op dit blog. Maar wat mij betreft kan het er niet vaak genoeg staan.

Afgelopen vrijdag kwam er een groep van de BSO De Bontebaai langs. Er werden spelletjes gedaan, er werd gehold, geroepen, en pret gemaakt.
Eigenlijk zouden ze voor de bibliotheek picknicken, in een tent. Maar het was rotweer. Dus werd de tent binnen opgezet. Dat kan hier.

Koude pannenkoeken, best lekker.

Langedijk in 1940-1945

Dat is de titel van de lezing van 3 mei jl die door Arie Kaan gegeven werd.
Voor mij was het de eerste keer dat ik mee mocht helpen in de bibliotheek bij een lezing. Leuk natuurlijk, weer eens iets anders doen. Gelukkig samen met Agnes, zij heeft al vele lezingen geholpen, dus dat zou wel loslopen.
Alhoewel ...
Hoe zit dat dan met een beamer en welk snoer moet waarin ?
Blauw in blauw. Snoer & stekkeringang, duidelijk. Arie had zijn zoon, Rob, mee en diens laptop. Met geen mogelijkheid konden we dat blauwe snoer in die laptop krijgen. Hoe kan dat nu ? Ton (de directeur) had toch echt gezegd dat dat zou passen.
Bij nadere inspectie bleek de laptop een Apple te zijn. Prachtig ding, maar niet compatible met ....ja, eigenlijk alles verder ;-)
Nog 20 minuten voor aanvangstijd, wat nu ? Computer van de bibliotheek "los slopen" en proberen te verplaatsen ? Servicedesk van Probiblio bellen om van de "cataloguscomputer" een "gewone" te maken, tijdelijk ... of... je kent iemand die tegenover de Binding woont en leent daar de laptop van een ander merk van. De laatste optie werkte , gelukkig en zo kon de lezing op tijd beginnen.

Het was een interessante avond, veel gehoord over Langedijk en zijn inwoners, die ik anders nooit zou weten. Bijvoorbeeld dat er een echt oorloggraf is op een Langedijker kerkhof en dat een deel van de slachtoffers van de oorlog door Brits en niet door Duits toedoen stierven.
Arie Kaan heeft alle namen van het monument " De Stier" de revue laten passeren.
Voor wie alles een rustig na wil lezen, er is een boek (binnenkort in de bibliotheek aanwezig) van uitgekomen.
Toevallig Gevallen is de titel ervan.
Ook zal Compleet FM de lezing uitzenden, over iets langer dan een week is de verwachting.

De lezing, die voor mij wat rommelig begon voor de werkelijke lezing, was mooi en wiep een ander licht op Langedijk en zijn inwoners. Mooi vond ik de reactie van een mevrouw die aanwezig was: zij woonde al een jaar of 30 in Langedijk en pas nu werd dit deel, de geschiedenis van de tweede wereldoorlog, duidelijk, ze ging met een bevredigd gevoel weg.
Missie volbracht.



Karin

Boekverkoop

Zaterdag 24 april hadden we onze eerste boekverkoop van dit jaar.

De weersomstandigheden waren goed, dus naar buiten met de handel.
Tafels klaarzetten en dan maar slepen met al die dozen vol met boeken die
uiteindelijk een andere eigenaar moesten krijgen.

Voor tien uur liepen de eerste enthousiastelingen al te snuffelen en te hopen
of ze dat ene boek wat ze al zo lang zochten konden vinden.
Niet veel later was het een vrolijke drukte met mensen die met tassen vol boeken weggaan, kinderen die de "Carry Slee" titels eruit pikken, leerkrachten die de collectie van de school wat wilden aanvullen en echt met kratten vol boeken en heel blij weggingen.
Oma's die boeken voor de kleinkinderen uitzoeken, zelfs bellen of het goed is wat ze uitgezocht hebben.

Een jongen was heel serieus aan het zoeken en selecteren wat wel en wat niet meeging. De fietstassen waren net groot genoeg om alles mee te krijgen en even later kwam hij weer terug met een broertje en zusje om te kijken of er nog meer te halen was.

Een geslaagde ochtend dus, veel mensen blij, na de schoolvakantie zijn veel boeken uit Langedijk terug te vinden op diverse campings in Europa, klaar voor een derde leven.

Kleurrijke ontwerpen

Je kan er gewoon niet omheen, in de bibliotheek staan allemaal prachtige ontwerpen van kinderen die de leukste BSO, Buitenschoolse opvang, hebben bedacht. De een nog intventiever dan de ander, ze zijn in ieder geval allemaal te mooi om niet even bij stil te staan, daarom ook een postje op dit blog voor de ontwerpen die de jeugdafdeling momenteel kleur geven .





Bezoekers van de bibliotheek mogen kiezen wat zij de mooiste BSO vinden. Dat kan via de stemformulieren die ingevuld kunnen worden bij het jeugdbureau.

Geronimo Stilton in de bibliotheek

21 april was het dan ein-de-lijk zover:
Geronimo Stilton kwam naar de bibliotheek. We hebben het dan ook wel over DE bekendste muis van de wereld. Deze muis is beroemd om zijn muizenissige avonturen: Mijn naam is Stilton, Geronimo Stilton. Ik ben een man, eh … muis, met het hoofd in de wolken. Ik ben uitgever van De Wakkere Muis, de meest verkochte krant van Muizeneiland, maar het liefst schrijf ik boeken: grappige verhalen, zachter dan mozzarella, smeuïger dan brie en pittiger dan roquefort met snorharen!

Verder zijn de boeken van Geronimo ook populair op ons Makkelijk Lezen Plein Op dit Plein staat een selectie van boeken en luisterboeken speciaal voor kinderen die lezen moeilijk vinden. Voor de kinderen zijn er boeken geselecteerd waarbij gelet wordt op bijvoorbeeld het lettertype en de lay-out, die vanaf het begin spannend of grappig zijn.

Vanaf half vier druppelden de kinderen binnen , de medewerkers van Compleet FM waren al eerder druk in de weer met de voorbereidingen.
Na het journaal van 16.00 uur ging de Geronimo uitzending van start in het kinderprogramma Superkids. De vertaalster van de boeken, Loes Randazzo, was aanwezig om vragen van kinderen te beantwoorden en Geronimo zelf was er ook. Er werd een quiz gehouden en de kinderen konden op de foto met Geronimo. Er kon gekleurd worden en er werden tassen uitgedeeld met leuke Geronimo- hebbedingen. Sommige kinderen mochten een stukje voor de radio voorlezen uit hun favoriete Stilton-boek. Het was een drukke en zeer geslaagde middag waarvan hier enkele foto's te zien zijn .

Joris

Een spreker voor een lezing afhalen van het station, dat doe ik wel vaker. Meestal heeft dat veel weg van een blind date; ik heb geen idee wie ik zoek en dat is wederzijds. En hadden we nu op het perron afgesproken of op de parkeerplaats? Hadden we nu maar mobiele nummers uitgewisseld. Als de menigte van het perron verdwenen is, komt de eerste zenuwkriebel. Hij (het is meestal een hij) is er toch wel? Tot nu toe vonden we elkaar altijd. Maar vaak denk ik onderweg: "Waar ben ik aan begonnen?". Vooral als de spreker drupt van het angstzweet. En ik overdrijf niet.

Dat ging afgelopen maandag heel anders. Voor het eerst wist ik (min of meer) wie ik ging ophalen. Natuurlijk ziet iemand er op tv altijd anders uit dan in het echt, maar ik had in elk geval een idee. Bovendien had ik plaats en tijd strak afgesproken en hadden we elkaars 06-nummer.
Ik stapte het perron op, zag Joris Luyendijk staan en liep op hem af. Even zag ik de twijfel in zijn ogen: is dit degene die ik moet hebben of word ik hier lastiggevallen? Ik bleek goed volk.
In de auto vertelde hij dat hij regelmatig wordt aangesproken door vreemden. Dat zijn dan niet de leukste mensen, want leuke mensen begrijpen dat dat niet leuk is. En deze mensen blijven dan een hele treinreis tegen hem aanzeuren. Ik begreep de blik van zojuist.
Hij bleek een aardige man die niet alleen drie keer zo intelligent is als ik (niets ten nadele van mij) maar dat ook fantastisch kan verbergen. Toen ik hem na een boeiende lezing weer terugbracht, voelde ik me niet eens ongemakkelijk zo 's avonds laat met een vreemde man in mijn auto.
Was het nou maar een blind date...

Marjolijn

Met een boek

We zijn er een tijd terug mee begonnen. Maar het is een beetje ingezakt. Met een boek. Terwijl het nog steeds een leuk idee is. Denken wij dan.

Een bibliotheek, ook die in Langedijk, gaat al jaren niet alleen meer over boeken. Er komen steeds meer computers en het internet is steeds belangrijker geworden.
Toch vinden veel mensen boeken nog steeds erg belangrijk. En mooi. En ontroerend. En leuk. En spannend. En nog meer.

De "met een boek" fotostroom brengt twee dingen samen die voor de bibliotheek Langedijk heel belangrijk zijn. Mensen. En hun favoriete boek.
We zijn begonnen met de mensen die werken bij de bibliotheek. Toen kwamen sommige van hun partners en kinderen erbij.
Maar iedereen die het boek belangrijk en de moeite waard vindt kan meedoen aan "Met een boek".

Maak een foto met je favoriete boek bij, voor of op je hoofd.
Mail de foto naar meteenboek@gmail.com
Zet in de mail je voornaam, je beroep en wie je mogelijk kent van de mensen die al in de fotostroom staan.

De fotostroom wordt zichtbaar door in de presentatie hieronder te klikken. Wil je daarna nog meer zien klik dan op één van de getoonde foto's.

Hoe klinkt een website?

Een  website, nog niet eens zo vreselijk lang geleden was het al genoeg  wanneer je er één had. Hoe het ding er verder uitzag, dat kwam later nog  wel eens.

Nu er zo'n beetje evenveel websites zijn als zandkorrels op het strand wordt er over alles aan, in of op een site  nagedacht. En het wordt gemeten. Zelfs de plekken waar de ogen van een  bezoeker het langst naar kijken worden in kaart gebracht.

Maar  je kunt je na al dat meten natuurlijk nog meer afvragen.

Bijvoorbeeld hoe een website klinkt.

Codeorgan. Je blijft je toch verbazen op  het internet. Bij Codeorgan kun je de url van een webpagina in een regel  plakken en vervolgens (je moet wel even geduld hebben) hoor je hoe die  pagina klinkt. Hoe dat gaat leggen de makers van de site ook uit. Een hoop gedoe met letters tellen, even en oneven nummers, dat soort dingen.
Dat zal allemaal wel. Ik ga gewoon even wat pagina's door het kantoor laten galmen..

Leesbeestenclub in het steunpunt Oudkarspel.

Op woensdag 7 april hebben drie kinderen van de buitenschoolse opvang De Bontebaai voor het eerst meegedraaid met de uitlening in het steunpunt in Oudkarspel. Wekelijks zullen Melissa Zagers 11 jaar, Kaylee Spits 9 jaar en Micaela Postma (bijna) 10 jaar van 3 tot 5 uur meehelpen met de vrijwilligsters van de bibliotheek. Zij zullen helpen met in- en uitlenen van de boeken, leners wegwijs maken, boeken opruimen in de kasten en vragen beantwoorden van kinderen die het steunpunt bezoeken. Daarbij zullen de kinderen in samenwerking met de leidsters een aantal activiteiten organiseren zoals voorlezen aan kleuters.

Wat en hoe ? in het....

April alweer, de meeste mensen weten al waarheen zij gaan op vakantie en zijn al aan 't voor genieten , door in boeken of op het internet lekker naar informatie te zoeken over het land van bestemming.



Nu zijn wij Nederlanders niet altijd even hoffelijk, maar wat een vreemde taal betreft willen we nogwel eens verrassend uit de hoek komen.
Kennelijk heeft de gemiddelde Nederlander de behoefte zich verstaanbaar te maken in een ander land. Of op zijn minst een poging daartoe te doen....

Ik weet wel dat toen het luchtbed lek was in Tsjechie en er wel stukjes waren om mee te plakken, maar er geen lijm was, ik erg blij werd van het woord "lepidlo" dat lijm is in de Tsjechische taal. En dat het fijn is te weten dat "kiri" links is in Bahasa Indonesia als je in the middle of nowhere probeert weer op het juiste pad te komen.

Natuurlijk kan een foute vertaling ook voorkomen , wie kent niet het grapje over de dame die in een auto in Engels gezelschap een sigaret rookt en vraagt " where can I put my ass in ?" ☺
Zo stond er op de markt op Bali iemand te vragen om een hoofd. Een hoofd ? De marktkoopman verkocht fruit, waarschijnlijk moest het een kokosnoot zijn dus, een kelapa en geen kepala. Subtiel verschil.
En eveneens op een markt , maar nu in Vietnam , kreeg een backpacker bijna ruzie met een meisje dat daar papajas verkocht.
Vietnamees is een klanktaal, alle woorden kunnen op diverse tonen uitgesproken worden en dan iets totaal verschillend betekenen. Hij vroeg erom in zijn beste Vietnamees ( en dat was niet veel bijzonders), maar had blijkbaar net de verkeerde toon gekozen. Daarmee vroeg hij niet meer om de papaja, maar deed hij het meisje onzedelijke voorstellen ...oeps. Leg dat dan maar weer eens uit.




Echter, laat het ons niet weerhouden om een taalcursus te doen en met een Hoe en Wat in het joostmagwetenwatvoortaal op stap te gaan .
De aanhouder wint nietwaar ?

Karin

Komt een vrouw aan de balie...

En zij wil haar zoon inlaten schrijven.
Natuurlijk zijn we altijd blij met een nieuw lid, dus natuurlijk kan dat.
We overhandigen het inschrijfformulier en mevrouw slaat aan het schrijven.
Zo klaar.
Nu willen wij graag even een legitimatiebewijs bekijken.
Mevrouw geeft een kopie van het paspoort, dat moest toch, dat hadden jullie door de telefoon gezegd.
Bij ons verschijnen wat vraagtekens...nee, we hebben geen kopie nodig, we willen alleen even vaststellen dat u inderdaad bent wie u zegt dat u bent door middel van een identiteitsbewijs.
De mevrouw snapt er nu niets meer van en na enig gesputter blijkt wat het probleem is:
Het was niet de bedoeling dat zoonlief lid werd van de bibliotheek....
ze was een paar deuren te snel gestopt met lopen...de beste jongen moest ingeschreven worden op school ;-)

Karin

Bladmuziek

Het met elkaar samen gebruiken van een gebouw heeft zo zijn voordelen.
Je trekt heel veel bezoekers aan die onze deur binnengaan of passeren.
Maar van al die passanten komen toch regelmatig mensen binnen omdat ze op hun
kinderen wachten die naar muziekschool zijn.
Lekker even wat lezen, bekertje choco erbij, wat wil je nog meer.

Dat weten we nu, ze willen bladmuziek.


En om aan die vraag te kunnen beantwoorden zijn we gestart met een beginnerscollectie
bladmuziek.
Voor beginners en gevorderden, voor ieder is er wat.
Van piano tot blokfluit en van drums tot basgitaar, je vindt vast wel iets dat je leuk vindt.
En niet alleen populair maar ook klassiek is vertegenwoordigd.

Alles bij elkaar in een mooie kast, het is de moeite waard om eens te komen kijken.

Agnes

Collectioneren

Boeken aanschaffen is een vak op zich.

Elke week ploeg ik door een stapel a4'tjes met daarop het nieuwste boekenaanbod.
Collega Agnes doet vaak het voorwerk. Dan krabbelt ze bij de titels of het haar wat lijkt, of wie in onze gemeenschappelijke kennissenkring dit boek ECHT zou moeten lezen. Agnes lijkt vooral geboeid door titels voor de luie huisvrouw. Ik denk echter geen seconde dat ze er een is.

Koop ik de nieuwe John Irving, het zoveelste zelfhulpboek voor verveelde huismoeders of neem ik "Computeren met MAC voor senioren" met als bijschrift "Ja, doen!!!"?

Natuurlijk houd ik rekening met de wensen van de klant. Ook denk ik eraan om de collectie 'breed' te houden. Van alles wat, dus. Er is een heus plan voor het collectioneren. Daar houd ik me aan.

Hoewel een klant me eens vroeg of ik dat helemaal alleen deed (ben ik 12 of zo?), is het niet heel ingewikkeld. Ik maak alleen heel veel keuzes in heel korte tijd.
En dan komt het voor dat ik niet meer weet wat ik zes weken geleden besteld heb.

Een poosje terug ontvingen we maar liefst 11 exemplaren van hetzelfde boek. Ik vroeg me al af of ik verminderd toerekeningsvatbaar was geworden (en dat vroegen mijn collega's zich uiteraard ook af, alleen lieten ze dat niet merken) toen bleek dat de NBD een foutje had gemaakt.
Gelukkig. Ik ben geen silly cow...

Marjolijn

Twitter infographic

Hoewel ik soms nog steeds zo mijn vraagtekens heb bij Twitter is het succes van die dienst moeilijk te ontkennen. Mashable maakte er weer eens een infographic van. Die ik hier toch maar even inplak.

Het aandeel "Pointless babble", dat is best hoog. Maar het is tegelijkertijd ook wel weer een mooie kreet, pointless babble.

De infographic zelf is nogal groot, wanneer je op de afbeelding klikt zie je hem in een leesbaar formaat.

Ton

Joris Luyendijk in Langedijk

Joris Luyendijk "ken" ik sinds 1998. Toen kwam zijn boek "Een goede man slaat soms zijn vrouw" uit. Een mooi, goed geschreven boek over zijn tijd in Egypte. Luyendijk was daar een tijd lang correspondent voor De Volkskrant, het NOS journaal en de NRC.

Echt bekend werd Luyendijk als presentator van Zomergasten en natuurlijk door zijn onverwachte bestseller "Het zijn net mensen (beelden uit het Midden-Oosten)". In dat laatste boek zet Luyendijk vraagtekens bij de rol van de journalist. Schrijft die de waarheid of geeft hij ook maar weer wat hem verteld wordt?

Het laatste jaar schrijft Luyendijk elke week een column in de zaterdagse bijlage van de NRC. In die column zoekt hij naar de waarheid van de elektrische auto. Is die wel zo groen? En wie zegt dat eigenlijk? Wie heeft gelijk?

Op maandag 19 april geeft Joris Luyendijk een lezing in de bibliotheek in De Binding. Dat zou best wel eens een erg boeiende avond kunnen worden.



Ton

Actie !

Inmiddels zal het de meeste mensen niet ontgaan zijn, wij zijn bezig met een speciale actie voor de komende boekenweek, de 75e boekenweek om precies te zijn.
Zaterdag jl. gingen wij (collega Tereza en ik) er op uit in het Winkelcentrum de Broekerveiling, om te flyeren.
Speciaal voor komende boekenweek hebben we een flyer gemaakt om nieuwe leden te werven. Van boeken krijg je immers nooit genoeg ☺
Vol frisse moed en gekleed in het Titaantjes-t-shirt gingen we op weg.

In eerste instantie waren er om 10 uur minder mensen aanwezig dan gedacht.
Gelukkig vonden snel meer personen hun weg naar de boodschappen en konden we lekker aan de slag. Niet iedereen bleek even "happig" om iets aan te nemen. Misschien door een overvloed aan papier de week ervoor ivm de gemeenteraadsverkiezingen...en dan wil daar weer iemand je iets aanbieden? Plotseling heel druk in je tas zoeken dan maar, of heel erg de andere kant opkijken of me gewoon totaal negeren en zelfs wat boos kijken ....
Gelukkig was dit de minderheid en bleken de meesten vriendelijk en enthousiast en wilden zij graag meer weten over de actie.
Er waren ook wat teleurgestelden, zij woonden niet in Langedijk, maar "zou het ook bij mijn bibliotheek gelden ?"
Onder de winkelenden waren uiteraard al veel leden, sommigen kwamen net uit de bibliotheek vandaan en de meesten daarvan vonden het erg leuk om te zien dat wij dit doen. Eigenaren van zaken in het Winkelcentrum droegen ons ook direct een warm hart toe, we mochten zelf flyers bij Chez Frans en bij de kapsalon Knip-In achterlaten.
Via deze weg willen we ook de eigenaar van het winkelcentrum, Dhr. Van den Heerik, vriendelijk bedanken voor t tolereren van onze actie !
Nu maar hopen dat een nieuwe stroom leden zijn of haar weg naar de bibliotheek zal vinden ;-)


Karin

Kralen en kruidenthee

De workshop sieraden maken van 1 maart was heel speciaal. Misschien dat een buitenstaander denkt dat het hier om een cursus kralen rijgen voor gevorderden gaat, maar ik weet tegenwoordig wel beter!

Marian gaf eerst een korte uitleg. De vaktermen vlogen over tafel: mag ik de rondbektang, en uiteraard ook de platbektang, gebruik maar een veterklem en zal ik dat even voor je kettelen?

Gelukkig lieten de deelneemsters zich daar niet door uit het veld slaan. Gewapend met een tang en een kop kruidenthee gingen zij aan de slag.

Op onderstaande diashow is te zien hoe mooi de kettingen zijn geworden.
Met dank aan de dames die het geen probleem vonden om op de foto te gaan!

workshop sieraden maken on PhotoPeach

Marjolijn

Infobesitas

Dit woord verscheen vorige week in de krant, het woord voor 2010?
Het geeft duidelijk weer waar het voor staat, geen uitleg meer nodig.

Maar ook wij als bibliotheek werken mee aan die eindeloze stroom van informatie in de vorm
van blog, hyves, facebook en twitter en natuurlijk ook in boekvorm.
En dan kan je je als lezer ook nog aanmelden voor de nieuwsbrief.
Wat te zeggen van de telefoons van tegenwoordig met alles erop of erin, je kan je tijd er wel mee vol maken.
Het bliept en het geeft ringtones en vreselijke muziekjes om je er maar aan te herinneren dat je niets
mis mag lopen.
Dan moet je toch van goede huize komen wil je hier niet onder bezwijken.

Daarom ben ik toch heel blij met een boek dat je stilletjes dicht kunt doen en in een hoekje
leggen en hem weer openslaan als het jou uitkomt.


Agnes

foto

Vorige week had ik een foto nodig van iets herkenbaars in de bibliotheek. Die foto wilde ik gaan gebruiken voor een advertentie.
De ene collega had een humeur om op te schieten, de andere wil echt niet met haar hoofd in een advertentie vanwege stalkers, seriemoordenaars en meer van dat soort spul.
Dus mijn keuze viel op Agnes.
Ik rukte haar achter haar bureau vandaan en liet haar plaatsnemen tussen de boeken.
Daarna rende ik de trap weer op en nam een serie foto's vanaf de balustrade.
Als een heus fotomodel nam Agnes verschillende poses en gezichtsuitdrukkingen aan in die berg boeken. Ik kon de camera zowat niet stilhouden van het lachen.
Dit is het resultaat.
Helaas zit er geen volgende keer in. Dan vraagt Agnes er geld voor.

Marjolijn

Tanden

In de bibliotheek stellen de bezoekers ons de hele dag vragen. Dat moet ook, daar zijn we voor. En we geven met plezier antwoord.

Soms zijn die vragen vreemd, grappig of absurd. Soms doe je er een uur over om het goede antwoord te vinden. Of een dag. Soms moet je een collega om raad vragen.
En soms zit je gewoon met je mond vol tanden.
"Ik ben geen lid. Mag ik dit boek lenen?" "Ik zoek een boek maar weet niet hoe het heet of wie het geschreven heeft." "Ik kan de 'O' niet vinden." "Bent u dan niet verzekerd voor het feit dat ik uw boek heb beschadigd?" "Waar staan de boeken van 100 bladzijden?" "Koopt u die boeken helemaal alleen?" En zo kan ik nog wel even doorgaan.

Geweldig. Ik heb altijd moeite om dan serieus te blijven.
Over een poosje publiceren we er een boekje van.

De boom die kan twitteren

Soms kom je op het internet iets tegen dat toch echt een beetje raar is. Of heel bijzonder.

Een twitterende boom. Of boompje. Volgens Mashable was er al eerder een plant die het kon. Maar die ken ik niet en deze, gut, dat het kan. Dat het bestaat.

Ericsson zorgt er voor dat het boompje kan twitteren. Wanneer een sensor beweging oppikt reageert de boom. Met een tweet en met muziek. Wanneer iemand wegloopt komt er iets met "verlaten" of "eenzaamheid". Als het erg druk wordt bij het boompje dan komt daar ook commentaar op.

Nou ja, kijk even naar het filmpje.


Het boompje is te volgen op twitter, @connectedtree. Meer dan 500 volgers heeft het al. Een boom met 500 volgers!

Misschien moeten we toch weer planten in de bibliotheek neer gaan zetten.

Pipo de musical

Gistermiddag was het dan eindelijk zover. Pipo in het Theater Cool.
De kinderen keken er al sinds de zomer, toen de kaarten besteld werden, naar uit.

Natuurlijk weet ik wel wie Pipo is, maar als kind keek ik er zelf niet of weinig naar. Hij is wel op tv geweest...tot 1980 las ik net in de Wikipedia. Dat mijn moeder er als meisje al naar keek hoorde ik gisteren van haar, grappig, dezelfde clown doet t nog steeds uitstekend bij de jeugd.
Het viel mij ook niet tegen, alhoewel ik sinds het lezen en vooral het zien van The It van Stephen King, niet meer zo van clowns gecharmeerd ben. Pipo was leuk, vrolijk en alles behalve eng !
Raymond Kurvers zette een prima Pipo neer en Sytske van der Ster een mooie Mammaloe.





Een van mijn kinderen kreeg toen Pipo opkwam al meteen een hand van hem en na afloop, toen we uiteraard een CD met de liedjes gingen kopen, kwamen er ook de handtekeningen op van de spelers op. Nu mag ik daar nog maanden van genieten in de auto, dat begon gisteren na de voortelling meteen. Het Pipo-lied aan en op pad met blij meezingende kinderen(en een meezingende mama!)

Karin

Het Nederlands-Friese conflict

2100 pagina's in 3 minuut nog wat

Misschien heb je er ooit zelf één gemaakt. Een tekenfilmpje in een kladblok. Op elke pagina een plaatje, dat dan op de volgende pagina iets van plaats verschuift. Wanneer je dan met je duim de blaadjes heel vlug doorbladert ontstaat er schokkerig bewegend beeld.

Jamie Bell maakte een wel heel bijzonder tekenfilmpje in een kladblok. "A brief history of pretty much everything". Het maken duurde drie weken. En er waren 50 kladblokken voor nodig.
Jamie haalde er een hoog cijfer mee. Staat er op YouTube. En dat snap ik.

Knap. Ik zou er het geduld niet voor hebben.



Ton

Bladwijzer

Wat vind ik zoal in een boek ?
Tekst en misschien wat illustraties zou je denken. En natuurlijk klopt dat.
Soms zelfs een CD of een landkaart ook, maar daar doelde ik niet op.

Voordat we de boeken weer in de kasten opruimen bladeren we ze door.
Even kijken of alles er nog netjes uitziet. Meestal zijn het de inname- en uitleenbonnen die eruit komen rollen.
Soms ook andere zaken.
Wat ?
Nou... ansichtkaarten (vooral in de zomermaanden) paperclips en elastiekjes,
kortingbonnen van diverse supermarkten/ bouwmarkten, oude bioscoopkaartjes, papieren zakdoeken ( gelukkig ongebruikt !), haarspeldjes, onderzetters ( van de week zelfs wel een "dikke" zo een met een mooi plaatje erop en kurk eronder) en nog meer andere items en ....
pasjes ... eh ... ja ook die van de bibliotheek zelf ;-)
Bijzonder allemaal.
Wel liever gekke ( mits platte en schone) dingen erin dan hoekjes omvouwen van een boek. Dat blijf je zien en is gewoon zonde.

Het zou toch fijn zijn als er eens iets op werd gevonden,
een speciaal voorwerp met die functie dat je snel en gemakkelijk terug kan vinden waar je ook al gebleven was in je boek, nietwaar..... ?



Karin

Wintersport

Tijdens het opruimen van de materialen in de bibliotheek krijg ik van alles in handen. Zo leuk. Soms zijn er boeken over heel verrassende onderwerpen. Ik begrijp ook goed dat (bijna) iedereen die net zelf zijn boeken heeft teruggebracht eerst even wil neuzen tussen de materialen die anderen ook zojuist hebben ingeleverd. Je krijgt er tal van nieuwe ideeën van.
In mijn geval weet ik welk boek ik zeker voor de volgende winter eens moet lezen :
"Go Skiën".
Eigenlijk houd ik meer van de warmte, maar goed, in een relatie ben je niet alleen dus prima, naar de sneeuw voor een week. Nul ervaring met skies. Alleen met schaatsen.
Volgens manlief kon ik dan ook wel skiën, op shortskies/funskies/bigfood of hoe je ze ook noemen wilt. ( voor degenen die ook geen ervaring hebben, het zijn korte skies en je gebruikt er geen stokken bij ) In mijn beste Frans huren we materialen. Die skischoenen zitten helemaal niet lekker ?! Het hoort zo... schijnbaar. Lopend alsof je een ei moet leggen naar de skilift. Gelukkig, het is er een met stoeltjes.
Dat scheelt vast weer een genante vertoning dacht ik...maar zo'n skilift "remt" niet als je er bent en voordat ie de hoek omgaat op weg omlaag, wordt je er uit gelanceerd. Ervaren skieers niet natuurlijk, maar ik wel. En daar lag ik dus meteen languit in de sneeuw. Ja, leuk, skiën. Nu naar beneden. We zouden via de groene piste gaan, die was bijna vlak verzekerde een ski-ervaren vriendin me thuis. Vlak ? Hoezo vlak ?
Ik heb hoogtevrees en zie daar, heel diep in de verte mensen die amper een millimeter groot lijken te zijn. Zucht. Lopend gaan met deze waardeloze schoenen is geen optie.
Na een tijdje wikken en wegen toch maar voorzichtig naar beneden gaan glijden. Grote bochten, goed kijken dat ik niemand raak ( en andersom ). Ja, schat, ga jij maar vast, ik kom wel; roep ik lachend en ik ben blij als ik een andere beginneling minstens zo stuntelig achter me aan zie komen.
Halverwege die Alp heb ik geen gevoel meer in mijn voeten en knieën. Hele kleine kinderen racen me voorbij.
De miniatuur mensen beneden worden langzaam groter. Zij zitten op een terras in de zon aan de aprèsskie ;-) misschien is die wintersport toch zo gek nog niet! Ja ik weet zeker dat ik niet meteen weer omhoog wil en nee hoor, geen probleem als jij nog wel een keer gaat ! Ik zit hier prima. Ha. Boekje erbij, lekker in de zon.
Voordat we volgend jaar weer gaan reserveer ik het "Skiën voor Dummies" wel.
Karin

verplicht lezen

Van de week kwam een knul van een jaar of 16 in de bibliotheek met de vraag
"mevrouw, waar staan de boeken met inhoud van ongeveer 100 bladzijden?"
Toen ik dit thuis vertelde zei mijn man gelijk "naast die van 200 bladzijden"!

Als je zo'n vraag krijgt weet je gelijk, die moet lezen maar wil het niet.

Ik heb de vraag overgedragen aan mijn collega inlichtingen en later zag ik hem met een boek van Tim Krabbe
bij de uitleenbalie staan.Kwam naar mij toe en zei "dat apparaat is niet goed hoor". Denken dat ze
het helemaal onder controle hebben.
Waarop ik dan gelijk denk "of jij doet het niet goed"

Samen even kijken en wat blijkt dan, het boek is al door hem uitgeleend, maar dat had hij nog niet door.

En nu maar hopen dat hij door dat "dikke" boek komt en dat het aanzet tot meer en met plezier lezen.

teuxdeux

Deze site zag ik bij iemand als startpagina.
En voor deze persoon was het een uitvinding. Het is een soort planner waarop je per dag kunt vermelden
wat je moet doen.
Dan kan je het leuk doorstrepen of als het niet gelukt/gedaan is sleep je het naar de volgende dag.
Speciaal bedoeld voor mensen die moeite hebben om alle taken die gedaan moeten worden overzichtelijke te ordenen

Er is ook nog een mogelijkheid om dingen/zaken die je ooit nog wilt gaan doen vast te leggen.
Zoals bijvoorbeeld "een wereldreis maken" of "het huis schilderen"

Op het volgende filmpje kun je zien hoe het eruitziet. Het is een planner zonder poespas maar voor de
chaoten onder ons is dat juist prima, je wordt niet afgeleid door randverschijnselen.
Puur nuchter en zakelijk.

TeuxDeux Demo from TeuxDeux on Vimeo.

YouTube als eierwekker

Ik mag graag een eitje koken. En natuurlijk gebruik ze daarbij mijn mobiele telefoon als eierwekker.
Maar kan dat niet anders? Dat zijn van die dingen die je je af kan vragen.

Gelukkig, Egg Watchers bedacht een oplossing zonder mobiele telefoon.

Geef op hun site aan hoe groot het ei is. Of het uit de koelkast komt en hoe hard of zacht het moet worden.
Zijn die keuzes gemaakt, klik dan op "start timer" en Egg Watchers trekt een willekeurige YouTube video met de juiste lengte uit het archief. Is de video afgelopen, dan is het ei goed.


Nu is een pc of laptop in de keuken misschien wat onhandig maar straks, als het tijdperk van de iPad is aangebroken ...
Maar blijft zo'n iPad rechtop staan? Het ding heeft tenslotte ook al geen pootjes.
Misschien kun je hem aan de muur spijkeren. Er zal toch iets mee kunnen?

YouTube, straks via een iPad als eierwekker. De vooruitgang kent geen grenzen.

Met dank aan Bright voor deze tip.


Ton

Wie zijn wij?

Misschien wist u het nog niet, maar wij medewerkers van de Bibliotheek Langedijk hebben vaak de grootste lol met elkaar. Achter de schermen wordt er niet alleen hard gewerkt, maar ook gedold, gegooid, geschreeuwd en geapenkooid. Regelmatig vliegen de mandarijnen, propjes, krachttermen en collega's door de lucht.
Dat geeft niks, daar zijn we aan gewend.

Op ons blog hebben we ons tot nu toe van onze beschaafde kant laten zien. Het is misschien even wennen, maar we kunnen ons niet langer inhouden. Vanaf nu gaan we helemaal los!

169 antwoorden

Edge (nee, deze post gaat niet over de gitarist van U2) is geen website waar je heen gaat voor puur amusement. Of hoe je het wilt noemen.

De NRC schreef afgelopen zaterdag over de jaarlijkse vraag van Edge. Maar omdat ik met bijna alles zwaar achterloop las ik dat artikel gisteravond pas.

De vraag luidde: "Hoe heeft het internet veranderd hoe je denkt?"

Boeiende vraag. En Edge geeft je het antwoord van tal van schrijvers, denkers, wetenschappers. Ik ken er, ik geef het toe, maar een aantal van.

Susan Blackmore, die een mooi boek schreef over het idee meme, moet veel van haar eigen ideeen bevestigd zien.
Zij zegt: "Is the Internet itself thinking? I would say yes, or if not it is on the verge of doing so. The digital information it passes around is a third replicator; a kind of information that is copied, varied and selected by the massive machinery of the Internet and the Web.
So how has the Internet changed the way I think? The words I am writing now are far less "mine" than they were before. Indeed they have been created as much by John Brockman, the Edge community, and the entire Internet as by little me. I did not so much write them, as they used me to get themselves written."

Richard Dawkins, evolutiebioloog, gaat wat voorbij aan de vraag en komt onder andere met: "Of course there are negative aspects, but they are easily forgiven. I've already referred to the lamentable content of many chat room conversations without editorial control. The tendency to flaming rudeness is fostered by the convention — whose sociological provenance we might discuss one day — of anonymity. Insults and obscenities, to which you would not dream of signing your real name, flow gleefully from the keyboard when you are masquerading online as 'TinkyWinky' or 'FlubPoodle' or 'ArchWeasel'.

Brian Eno, voormalig popmuzikant en kunstenaar: "I notice that I now digest my knowledge as a patchwork drawn from a wider range of sources than I used to. I notice too that I am less inclined to look for joined-up finished narratives and more inclined to make my own collage from what I can find. I notice that I read books more cursorily — scanning them in the same way that I scan the Net — 'bookmarking' them."

En zo kan ik wel een doorgaan met knippen en plakken, Daniel Dennett, Marc Hauser, er zijn 169 antwoorden op de vraag verzameld.

Het is soms een beetje doorbijten. Maar lezen en denken zijn dan ook werkwoorden.

Nu nog bedenken wat ik zelf denk.

Ton

Kinderen en schrijven

Vorig jaar werd in Engeland door de National Literacy Trust onderzoek gedaan naar de beleving van het schrijven onder kinderen. 3001 kinderen in de leeftijd van 8 tot en met 16 werden ondervraagd.

Er waren een aantal vragen waar men een antwoord op wilde vinden. In hoeverre vinden kinderen het fijn om te schrijven? Op wat voor manier schrijven ze? Hoe goed denken ze zelf dat ze schrijven en wat vinden ze van schrijven?

Het hele, omvangrijke rapport is te vinden op de site van de NLT maar een aantal bevindingen herkauw ik hier even.

55% had een profiel op een site als Facebook.
24% had een eigen blog.
82% stuurde minstens eenmaal per maand een sms.
73% chat.

Kinderen die een blog hadden vonden schrijven leuker dan degenen die geen blog hadden. Maar dat lijkt me een open deur. Veel aardiger is de bevinding dat de kinderen die blogden (is dat eigenlijk een woord?) meer zelfvertrouwen hadden met betrekking tot schrijven en ook vaker schreven dan andere kinderen.

Ook opmerkelijk als resultaat vond ik de bevinding dat bijna 60% van de kinderen meent dat computers hen in staat stellen creatief te zijn, ze zich beter kunnen concentreren met een computer en dat ze door de computer meer (zijn) gaan schrijven.

Het rapport zit verder vol met aardige vondsten die de mogelijke angst voor een negatieve invloed van de pc op het schrijven wat relativeren. Zo gebruikt 50% de computer elke dag om voor de "leuk" te schrijven, terwijl maar 18,3 % de computer dagelijks voor schoolwerk gebruikt.
Maar als ik nog langer doorga begint het overschrijven te lijken.

En nog even één tabel.

Ton

Wiplala & Annie M.G.

Annie M.G. Schmidt is niet weg te denken uit onze samenleving.
Wie is er nu niet voorgelezen uit Jip en Janneke ? Naast dit overbekende tweetal heeft Annie veel en veel meer werk op haar naam staan. Haar boeken zijn bij de jeugd van nu nog net zo populair als toen zij de boeken schreef.
Niet alleen in boekvorm doen de verhalen van Annie het goed, er zijn diverse luisterboeken,muziek Cd's, films en spelletjes gemaakt naar aanleiding van wat zij bedacht.
Evenals de theaterstukken die zijn gemaakt van haar creaties.
Zoals komende zaterdag de 30e januari 2010 Wiplala Weer in Cool , Heerhugowaard, te zien zal zijn.
Heerlijk om eerst een Wiplala-boek voor te lezen aan je kleintje, een voorstelling ervan te zien en dan het boek nog een aantal maal te herhalen. Kinderen houden immers van herhaling en zeker als een verhaal dat al mooi is op zich nog een extra dimensie heeft gekregen door het theater.

Sherlock Holmes

Sir Arthun Conan Doyle ( 1859-1930 ) in zijn nopjes zijn geweest, zijn creatie ; Sherlock Holmes leeft nog altijd voort.
In 1881 werd Holmes geboren in het boek " Een studie in Rood ", hij blijkt een briljant speurder en misdaadoplosser, die bijgestaan door zijn collega speurneus Dr. Watson menig mysterie weet te ontrafelen. Er volgen meer boeken, waarvan " De hond van de Baskervilles " de meeste bekende is geworden.

In 2010 blijkt dit duo in de Nederlandse bioscoop mateloos populair te zijn,
Holmes is naast bijzonder intelligent nu ook goed met de vuisten en zo meer een actie-held van deze tijd geworden .

mooiste boek 2009

Volgens de redactie van Nu.nl is dit het mooiste boek van 2009.


Marcelo Figueras - Het lied van leven en dood
Wat Figueras bewerkstelligt met zijn magistrale roman over het Argentinië dat langzaam herstelt van de junta, is wat de literatuur zijn betekenis geeft. Hij probeert de Argentijnen te helpen met hun verleden om te gaan en dat een plek geven. Over geëngageerde kunst gesproken. Zijn verhaal over een reusachtige man die een verhouding krijgt met een bijzondere (en gesloten) vrouw en haar dochter, doet denken aan het magisch realisme van Gabriel Gárcia Márquez’ Honderd Jaar Eenzaamheid. En Figueras’ schrijftalent laat een van de indrukwekkendste romans van dit jaar lezen als een trein.

Bijna!

In januari wordt het voor leden van de Bibliotheek Langedijk mogelijk om via de website ebooks en audioboeken te downloaden.
Meer nieuws volgt snel.

Information Overload Syndrome

In 2008 consumeerde de amerikaanse bevolking 1,3 triljoen uren aan informatie. Volgens een onderzoek dan. Per dag kwam dat neer op 100.500 woorden dan wel 34 gigabyte aan informatie.
Gelukkig valt in het onderzoek ook tv kijken onder informatie vergaren. Dat nam nog de meeste tijd in beslag. Van de 11,8 uur die men, volgens de onderzoekers, per dag spendeerde aan informatie verkrijgen werd 44,85 % voor de tv doorgebracht.
Goede tweede werd de computer met bijna 27%.
De gedrukte media bengelen wat onderaan het lijstje, 8,61%.

Van dat laatste zou je misschien wat cultuurpessimistische oprispingen kunnen krijgen. Mij lukt dat nu even niet. Mijn nieuwe telefoon maakt continu geluidjes omdat er schijnbaar gemaild en getwittert wordt.
De informatie overload is dus overal. Zelfs in Langedijk.

Mashable heeft een stukje over het onderzoek, één van de lezers daar linkte naar een video. Die plak ik hier ook even onder. Omdat je om een overload ook best kunt glimlachen.

Jozef, Maria en het kindje Jesper

Gistermiddag was het dan eindelijk zo ver, "kerst met kinderen" in de bibliotheek. De voorbereidingen had ik door andere bezigheden wat aan me voorbij zien gaan maar het moment zelf wilde ik natuurlijk niet missen.

Het kerstverhaal werd met zo'n 150 kinderen en hun ouders nagespeeld.
En nagezongen.
De ezel was een hobbelpaard, de bezoekers kwamen aarzelend los, er werden heel veel foto's gemaakt en tegen het eind was iedereen blij.

Hoogtepunt was de knappe truc van Jozef die vloeiend een babypop verving door een heus echte baby. Een collectief "Ooooh" ging door de ruimte.

Baby Jesper vond het allemaal reuze opwindend en moest nog tijdens de voorstelling verschoond worden. Zoiets was nog niet eerder in mijn kantoor gebeurd.

Het was al met al een heel erg mooie middag.

The Whale Hunt

Walvissen jagen, dat roept beelden op van slechte "zeemannen", koene redders (of ridders) in rubberboten, dat soort dingen. Het is misschien net iets minder erg dan het doodknuppelen van zeehondjes maar verder ...

Jonathan Harris, over wie eerder iets op dit blog stond, verbleef in 2007 drie weken bij een eskimofamilie in Alaska. Tijdens dat verblijf nam hij elke vijf minuten een foto (ja, ook als hij sliep, de techniek staat voor niets). Alleen als er heel spannende dingen gebeurden dan nam hij vaker foto's.

Harris zoekt steeds naar nieuwe manieren om een verhaal te vertellen. En dat lukt hem in het project "The Whale Hunt". Ja, inderdaad, eskimo's jagen op walvissen. En dat is dan toch weer net iets anders dan met grote schepen op die beesten jagen. Toch?

Op de website die bij het project hoort, of misschien wel het project is, kun je op allerlei manieren naar de foto's kijken en het verhaal beleven. Wissel van hoofdpersoon, laat het verhaal verspringen, verander de snelheid. Mooi gevonden allemaal.

Alleen loopt het voor de walvis altijd wel hetzelfde af.

Nosferatu

Er zijn verschillende historische , mythologische figuren die telkens weer de kop op duiken, in ietwat nieuwere modernere gedaanten misschien, maar toch, de basis blijft hetzelfde.
Dracula bijvoorbeeld. Bram Stoker schreef het boek, gebaseerd op de historische figuur Vlad Dracula die leefde van 1431-1476 en wie mensen graag op houten spiezen reeg.
Met het boek, of liever de film die ervan gemaakt werd, is de interesse naar vampieren geboren.
Inmiddels zijn honderden films gemaakt met dit bloeddorstige persoon in de hoofdrol.
Wat is het toch dat Vampieren aantrekkelijk maakt ?
Met een avondje lekker griezelen is natuurlijk niets mis. Of griezelen in combinatie met humor en bizarre wendingen kan ook best leuk zijn, zoals in de film van Quinten Tarantino ; From Dusk till Dawn .
Misschien is het vampieren-bestaan gewoon aantrekkelijker geworden door de hoofdpersoon dat ook daadwerkelijk te maken ? En minder bloeddorstig en wreed dan voorheen? Zoals nu te zien in de populaire Twilight Saga, naar de boeken van Stephenie Meyer. Eenmaal bij New Moon met mijn bijna 14-jarige begreep ik haar interesse naar dit onderwerp wel meteen.
Fijn een beetje griezelen met een flinke dosis romantiek. Misschien is dat stiekem wel iets waar we (okay, lees vrouwen)allemaal naar zoeken. Een veel gehoord antwoord op de vraag wat een goede relatie moet hebben is immers:
Het moet spannend blijven ;-)

eindelijk koud

Na een lange periode van druilerig weer is het nu dan eindelijk koud.


Vanmorgen was er om al het groen een mooi knisperig laagje wit gekomen. Een ieder moet toch toegeven dat wel degelijk bijdraagt aan een knus kerstgevoel.
Voor mij is dat echter niet de enige reden om blij te zijn met de komst van de kou.
Ik hoop dat mijn kleine stekelige vriendjes allemaal lekker in winterslaap zijn gegaan nu. Van jongs af aan vind ik egels fascinerende dieren. Het verhaal van Beatrix Potter, over "Vrouwtje Plooi" (Mrs Tiggy Winkle), heeft er ook toe bij gedragen .



Meestal begint de winterslaap in oktober/november. Dit jaar later, omdat het zo lang zacht was. Dat de egels nog niet slapen is helaas duidelijk te merken...aan alle platgereden exemplaren op en langs de weg.
Voorlopig zijn ze hopelijk "veilig", tot het weer lente wordt en zij in april/ mei ontwaken als er weer voldoende voedsel te vinden is.

Soms lukt de winterslaap jammergenoeg niet. Zo had ik vorige winter op klaarlichte dag een kleine egel aan de wandel in de tuin. Waarschijnlijk een die laat in het jaar geboren is en daardoor te licht was om de winter door te komen.
De egel is een beschermde diersoort in ons land en er zijn diverse opvangcentra in het hele land te vinden.
Dankzij de goede zorg van de verzorgers van het opvangcentrum heeft hij heerlijk met eten en drinken om de hoek plus een fijn winternest, de winter door kunnen komen.



Ze zien er zo grappig uit, met hun spitse koppies en ronde lijfjes, maar pas op, ze kunnen flink bijten ook. Geen dieren om zelf mee te "dokteren" dus, bovendien is dat verboden.
Om toch goed voor ze te zorgen in geval van eerste hulp of gewoon omdat ze in de tuin wonen , zijn er mooie boeken over egels geschreven met alle informatie die je nodig hebt.

Zelf hoop ik nog steeds op een nestje met egels in de tuin. Achter het schuurtje ligt al een grote hoop bladeren en tuinafval. Ideaal denk ik dus nu maar wachten of de huisvesting goedgekeurd zal worden, als het weer voorjaar wordt...

Paulus en Sinterklaas

Eigenlijk was ik thuis op zoek naar een cd die ik al dagen niet meer kon vinden.
Maar, terwijl ik zocht kwam ik iets heel anders tegen. Dat heb je vaker.
Een flexidisc van "Paulus de boskabouter viert sinterklaas". Voor de jongeren onder ons, een flexidisc was een 45 toeren singeltje van heel, heel dun buigzaam plastic.
Vroeger werden ze gebruikt voor reclamedingen enzo. Waar je nu een "gratis" telefoon krijgt bij een abonnement of een iebelig klein figuurtje uit sneeuwwitje bij 15 euro boodschappen kreeg je toen soms een flexidisc.

Mijn exemplaar kraakt en tikt maar gelukkig is er bij archive.org een schoon exemplaar te beluisteren.

Jean Dulieu (Jan van Oort) de schrijver/tekenaar van Paulus doet alle stemmen in dit hoorspel uit 1965.

Pubers in de bieb

Lief, overmoedig en stoer. Dat zijn de brugklassers die de introductie in de bibliotheek krijgen. Om niet te enthousiast te lijken, liggen de pubers op de fat boys. "Alweer een moord in de bieb. Gaap." lijken ze te denken.

Maar als ze eenmaal begonnen zijn en de hete adem van de concurrentie in de nek voelen, zijn ze plots gemotiveerd. Ook blijken de vragen toch ingewikkelder dan gedacht en moet er gewerkt worden om indruk te kunnen maken op de rest.

Lief zijn de eerste klassers vooral als je ze één op één spreekt. Even is de groepsdruk weg en blijken het heel aardige schepsels. Je ziet dan even een glimp van de volwassene die het kind later gaat worden. Mooi is dat.
Op zo'n moment begrijp je waarom iemand ervoor kiest om voor zo'n klas te staan.