woensdag 7 september 2016

Trouwfeestje


Ja, het is de week van de alfabetisering, ik weet het.
Eigenlijk zou dit blogje dus daarover moeten gaan, of over wat de Bibliotheek Langedijk in deze week doet.

Maar er kan maar één onderwerp in een blogje. En misschien is in het licht van de belangrijkheid van dingen de laaggeletterdheid wel belangrijker maar toch, een trouwfeestje is ook belangrijk. Zeker als het gaat om iemand die in de Bibliotheek Langedijk werkt.

Afgelopen vrijdag trouwden Karin en Bertil. Er was een plechtigheid, met muziek en een ambtenaar die op het eind een rode clownsneus opdeed, al denk ik weer niet dat hij bedoelde dat de hele plechtigheid een grapje was. Er werden foto's gemaakt, er was een zelfgeschreven lied, gelukwensen, cadeautjes, drankjes, hapjes, de hele package deal zeg maar.

Wie hier in de bibliotheek komt kent Karin. Ze werkt wat momenten in de uitleen, geeft cursussen over digitale dingen, doet het tabletcafé en is verder druk met het levend houden van de website, Facebook, Twitter. Op dit moment probeert ze 3d printers te doorgronden. Maar daarover komt later nog wel iets.

Bertil kent de bezoeker van deze bibliotheek waarschijnlijk niet. Maar gelukkig is hij wel een heuse bibliothecaris al heeft hij nooit n een openbare bibliotheek gewerkt. Bertil werkt bij de Koninklijke Bibliotheek waar hij bijvoorbeeld mij antwoord geeft als ik iets wat landelijk is afgesproken weer eens niet helemaal snap.

Trouwen maakten we hier in de bibliotheek geloof ik niet eerder mee.
En een gewoonte zal het wel niet gaan worden.
Maar toch, kijk ze nu eens blij op de foto staan.
Je zou toch bijna ....

Liedje, licht prehistorisch maar wat maakt dat uit.

woensdag 31 augustus 2016

Bijhouden

Wat ongeregeld stuurt de bibliotheek een nieuwsbrief met wat korte informatie naar B &W en (burger) raadsleden. Daar staat natuurlijk niets geheims in. En u mag het ook best lezen. 
Hieronder dus. Er ontbreken wat foto's, die wilden niet gekopieerd worden. Zo is er altijd wel wat.

Misschien is het overdreven om te zeggen dat alles taal is, of dat taal alles is. Maar goed met taal overweg kunnen, juist ook met geschreven taal is wel van groot belang om je weg te kunnen vinden in een maatschappij die soms erg complex kan zijn. In de Bibliotheek werken we veel met taal. Niet zomaar, maar met het doel mensen verder te helpen. Hieronder staan een aantal activiteiten waar we op dit moment mee bezig zijn.


Taalcafé - certificering vrijwilligers
Twee keer per week, op de woensdag- en vrijdagochtend is het een gezellige drukte bij het Taalcafé. Gemiddeld komen per ochtend zo’n tien taalklanten met elkaar de Nederlandse taal oefenen. De vrijwilligers die de taalklanten begeleiden zijn eind juni met een cursus van vier avonden getraind door de Stichting Lezen en Schrijven. Zij mogen zich met het certificaat op zak nu officieel taalvrijwilliger noemen. 12 taalvrijwilligers behaalden hun certificaat vlak voor de zomervakantie.






Tijdens de vakantieperiode heeft het Taalcafé niet stilgestaan. Vier keer werd met elkaar een excursie ondernomen; er werd gevaren vanaf het Behouden Huis, gewandeld in het recreatiege-bied Geestmerambacht, rondgeleid in museum Zo Was ’t en met elkaar een bezoek gebracht aan kinderboerderij De Beestenboel. Elke keer werd aan een excursie een taalopdracht gekoppeld. Zo werd er geoefend met de verleden tijd in het museum en werden er bij de kinderboerderij verhalen geschreven over de dieren.

Leren en lezen in de bibliotheek. Op de maandagavond komt een min of meer vaste groep mensen met een specifieke leervraag bijeen in de bibliotheek. Er is geen zomerstop geweest en dat was maar goed ook! Elke maandagavond kwamen mensen met vragen als: Hoe kan ik een e-mail met fotobijlage versturen? Hoe maak ik een mooi cv? Wilt u samen met mij de START-krant lezen? De vaste vrijwilligers hadden hun handen vol.

Deze wekelijkse ‘leren in de Bieb’ bijeenkomst is één van de onderdelen uit het ‘Lokaal (digi) taalaanbod infor-meel leren gemeente Langedijk’. De Bibliotheek ontvangt voor de activiteiten die bij dit taalaanbod horen een subsidie uit de WEB-gelden. Andere activiteiten uit dit aanbod zijn: het organiseren van de cursus Digisterker (omgaan met de digitale overheid), activiteiten rond taal en gezondheid en het opzetten van een leeskring voor mensen die moeite hebben met lezen.

Walk&Talk voor werkzoekenden

Sinds mei organiseert de bibliotheek in samenwerking met De Levende Sollicitatiegids maandelijks een Walk&Talk bijeenkomst voor werkzoekenden. Tijdens deze laagdrempelige bijeenkomsten wordt informatie gegeven over onderwerpen als een goed cv of hoe je LinkedIn het best kunt gebruiken. Daarnaast is er veel ruimte voor de aanwezigen om ervaringen uit te wisselen over hun zoektocht naar werk en om elkaar tips te geven

Een reactie van één van de bezoekers: “Bij het UWV zit ik met knikkende knietjes, maar dit vind ik heel prettig”.

De Walk&Talk voor werkzoekenden is opgezet met een activiteitensubsidie van de Gemeente Langedijk.

September

De zomermaanden zijn benut om de activiteiten voor september voor te bereiden. Een greep uit het programma: twee lezingen en een fotopuzzeltocht in verband met Open Monumentendag. Een grote activiteit in het kader van de Week van de Alfabetisering: samen met Vluchtelingenwerk wordt KoffieTijd voor Taal georganiseerd. Alle mensen en organisaties die te maken hebben met het leren of aanleren van taal zijn welkom voor een ochtend vol mini-workshops op het gebied van taal. In september is ook de boeken-week voor jongeren, Literatour. Dat betekent veel groepsbezoeken en leesbevorderende activiteiten met de leerlingen en docenten van het Jan Arentsz. En natuurlijk beginnen in september de bezoeken van de basisscholen aan de bibliotheek (en andersom) weer.



dinsdag 9 augustus 2016

Waarom ook niet? (Gastblog nr. 9)

Deze blogpost verscheen eerder (21 juli 2016) op www.theonlymrsjo.nl

Soms denk ik dat ik onder een steen leef. En dat terwijl ik mijzelf toch best bij de tijd vind. Ik weet van de wereldschokkende uitslag van het Brexit-referendum, ik ben op de hoogte welk voetballand zich de komende vier jaar Europees Kampioen mag noemen, ik heb geïnteresseerd gekeken naar de informatie over de Juno-expeditie naar Jupiter, ik heb verbijsterd gekeken naar de gebeurtenissen in Nice en ik kan (bijna) alle namen van onze ministers opsommen. Maar Ellen Deckwitz? Van haar had ik nog nooit gehoord.


Gelukkig is daarin nu verandering gekomen. Zij heeft namelijk een heel leuk boekje geschreven over poëzie met als titel Olijven moet je leren lezen, uitgeven bij Atlas Contact. Deze titel, met de ondertitel Een cursus genieten van poëzie, geeft al aan dat het hier gaat om een inspirerende aansporing om je niet te laten afschrikken door poëzie, maar juist de moeite te nemen om gedichten te leren lezen. Stap voor stap. Vanuit verschillende invalshoeken neemt zij de lezer mee in deze wereld.

Dit doet zij op een prettig leesbare, aansprekende manier en zo vanzelfsprekend dat je bij jezelf inderdaad denkt: waarom ook niet? Waarom zou ik niet de inspanning leveren om mij te verdiepen (en daarmee mogelijk te verliezen) in poëzie? Deckwitz waarschuwt in de inleiding dat poëzie méér kan betekenen en veroorzaken dan je vooraf verwacht. Bij deze waarschuwing wil ik nog toevoegen: in elk hoofdstuk geeft zij tips over gedichten, gedichtenbundels en bloemlezingen. Voor je het weet heb je een ellenlange lijst meegeschreven, omdat alles zo enthousiast wordt gebracht :-)

Ik merk bij mijzelf dat het allerbelangrijkste ingrediënt om poëzie te kunnen lezen en waarderen, rust is. Als ik een roman lees, heb ik vaak een zekere gejaagdheid om dóór en dóór te lezen. Dit is natuurlijk ook wel afhankelijk van het genre. Een spannende thriller smeekt er als het ware om snel uitgelezen te worden, terwijl een zorgvuldig gestileerde roman ook in een rustiger tempo verwerkt kan worden. Maar in alle gevallen waarbij een verhaallijn de rode draad is, is dóórlezen bijna een automatisme. Dus als ik een gedichtenbundel in handen heb, moet ik mijzelf bewust beperkingen opleggen: niet meer dan 10 per dag (Deckwitz geeft hiervoor in hoofdstuk 11 over vakantieplannen en -invulling nog een hilarische onderbouwing). En herlezen is geen blijk van een slecht geheugen of concentratieverlies, nee, herlezen geeft juist een verdieping aan de ervaring.

Overigens had ik mijzelf voorgenomen dit boekje rustig, hoofdstuk voor hoofdstuk, te lezen. Net zoals Deckwitz ons doceert om te gaan met de hoeveelheid gedichten. Dit leek mij goed te passen bij mijn huidige onrustige periode, gezien mijn verhuizing en het door mijn man (met een beetje hulp van mij) uitrollen van het concept van Dutch Food School. Maar zij schrijft op een zo aanstekelijke manier, dat ik het boekje non-stop heb uitgelezen. Zij weet met een heel natuurlijk aandoende stijl, het consumeren van poëzie in te bedden in eigentijdse situaties.


Ik moest bij alle aansporingen van Deckwitz denken aan enkele boekjes die in mijn boekenkast terecht zijn gekomen uit de nalatenschap van mijn moeder. Het gaat hier om "Muze"-boekjes, verzamelbundeltjes gedichten die in de jaren '50 zijn uitgegeven ter gelegenheid van de Boekenweek. Als ik het goed begrepen heb, betreft het niet de officiële boekenweekgeschenken, maar waren dit extra uitgaven ter stimulering van (relatief) jonge lezers. Ik heb echt geen idee of mijn moeder deze bundeltjes alleen maar verzamelde of dat zij ook serieus met de inhoud in de weer is geweest. Mijn moeder was zeer zeker een Echte Lezer, maar helaas is zij te jong overleden, over dit soort onderwerpen heb ik niet met haar kunnen praten. Ik koester simpelweg de gedachte dat mijn moeder een uitgebalanceerde, breed geïnteresseerde lezer was :-)

Overigens was er even sprake van lichte paniek. Ik wist namelijk héél zeker dat ik de bundeltjes in een boekenverhuisdoos had gedaan, maar bij het uitpakken van de dozen kwam ik ze niet meer tegen! Gelukkig bleek er gewoon nóg een boekendoos verstopt in de gang te staan. Komt alles toch nog goed.

Olijven moet je leren lezen is zelf geen gedicht, maar er staan mooie, rake zinnen in. Dat maakt dit boek al aantrekkelijk om te lezen, dus zelfs als je tips en aansporingen volledig aan je voorbij laat gaan. Genoeg om over na te denken, zoals de constatering dat als ergens nog geen woord voor is, dit niet betekent dat we er niet over zouden moeten spreken. En spreken, met elkaar een gesprek aangaan, is iets heel anders dan het klakkeloos onze mening verkondigen en de wereld inslingeren. Olijven moet je leren lezen is bij dezelfde uitgever verschenen als Wat we zien als we lezen van Peter Mendelsund. En hoewel het thema van dat boek mij zeker aanspreekt, vond ik persoonlijk de uitwerking niet zo geweldig. De poëzie-benadering van Deckwitz is naar mijn mening veel prettiger vormgegeven. Ook zij heeft (uiteraard) de neiging om af en toe wat belerend over te komen, maar al met al had ik daar geen last van. Ik vind het fijn om te constateren dat er nog steeds uitgeverijen zijn die ruimte en gelegenheid bieden aan dergelijke publicaties. Dat geeft een verbreding van de markt en de persoonlijke mogelijkheden tot verdere ontplooiing.

Hoe staat het met jouw beleving van poëzie? En ben jij door jouw ouders gestimuleerd in lezen of ben jij zelf de voorvechter binnen de familie? Leuk als je een reactie achterlaat.

Veel leesplezier!
theonlymrsjo

woensdag 20 juli 2016

Trapped (dvd serie)


Buiten is het 32 graden.
Binnen iets koeler.
Iets

Het perfecte weer om eens naar een thriller te kijken waarin de sneeuw je om de oren slaat.

Laatst las ik een pesterig stukje over de enige Scandinaviër die nog geen thriller had geschreven, hij was er gewoon nog niet aan toe gekomen stond er. Flauw misschien maar een beetje overweldigend is het aandeel Scandinavische thrillers als boek of tv serie zo langzamerhand wel.

Zelf heb ik vaak wat moeite met de tv series. Ze zijn vaak best leuk hoor, goed in elkaar gezet enzo. Maar een beetje formule werk lijkt het soms wel te worden. En, misschien ben ik de enige maar die series zien er allemaal zo schoon uit. Zelfs als iemand in de modder is gevallen is het nog nette modder.

Trapped (4 dvd's - 10 afleveringen van iets van 55 minuten) is een beetje een uitzondering. Of zo kwam het op mij over. Aardige plot, leuke karakters, soms wat aandoenlijk klungelig en heel veel sneeuw. Heel veel. En dat is best fijn met dit weer.

Trapped speelt in een klein stadje op IJsland. Wanneer de veerboot aanlegt wordt in het water de torso van een onbekende man gevonden. Hoofd en armen ontbreken. Van de veerboot ramt een camper zich het vaste land op. Het gaat heel erg sneeuwen waardoor er niemand in of uit het standje kan. Er is iets met de aanleg van een nieuwe haven. Er is een oud geheim. Er zijn rare inwoners.

Neen, het is allemaal niet grensdoorbrekend nieuw. Maar het is leuk gedaan en vooral hoofdpersoon Andri, de fors uitgevallen politieman met natuurlijk een ongelukkig liefdesleven is een plezier om naar te kijken. En soms wordt er zelfs iemand echt geloofwaardig vuil.

Trapped is te leen.
Of te reserveren.

vrijdag 15 juli 2016

De Binding wordt anders


Afgelopen dinsdag was het dan zover, de gemeenteraad nam het voorstel voor de verbouwing van De Binding aan.

Al een tijdje gonsden er dingen door het dorp. De bibliotheek zou naar de bovenverdieping gaan, de bibliotheek zou helemaal uit De Binding verdwijnen.

Niets van dat gegons is waar. De bibliotheek blijft op precies dezelfde plek in het gebouw als waar we nu zitten.

Zo. Dat was het.

Dat is wel erg kort.

Voor wie het nog niet wist. De nieuwe huurders in De Binding gaan worden; Het Centrum voor Jeugd en Gezin (dat nu nog in De Binnemikke is gehuisvest), De GGD, MEE & De Wering en de afdeling WMO (Wet Maatschappelijke Ondersteuning) van de gemeente.

Organisaties waar de bibliotheek nu, en zeker straks veel mee samenwerkt. 

Heel erg globaal kun je zeggen dat in de ruimte waar eerst Atelier 6 zat de GGD en allerlei spreekkamers komen en dat op de verdieping waar de jeugdafdeling van de bibliotheek was komt een grote kantoortuin waar de medewerkers van de net genoemde organisaties hun administratieve werk gaan doen.

Het verbouwen zal, denk ik, na de zomervakantie gaan beginnen. Voor het jaar voorbij is moet het klaar zijn dus er zal hard gewerkt moeten gaan worden. Daar gaan bezoekers van de bibliotheek vast wat van merken. Je kunt nu eenmaal niet verbouwen zonder dat je daar iets van hoort of op een andere manier iets van merkt.

Zodra we meer weten over mogelijke overlast, of wat dan ook laten we dat natuurlijk even weten.