donderdag 16 mei 2019

Op de radio



Bijna alle dingen die er gebeuren in de bibliotheek worden zorgvuldig overdacht en doorgesproken. Bijna alle dingen.

Een uitzondering op die regel is het maandelijkse radio uurtje van de bibliotheek op de lokale radio Compleet FM. Niet dat dat nu een ongeorganiseerde bende is maar, nou ja, ik doe dat in mijn eentje en om met mezelf in overleg te gaan is ook raar.

Aanstaande dinsdag is het weer zover. Om 10 uur in de ochtend is het tijd voor "Man & Boek" (nee, ik heb de titel niet verzonnen en ik vergeet steeds iets anders te bedenken).

Meestal overvalt zo'n uitzending me nogal en bedenk ik op de maandag ervoor dat er iets moet. Dan ga ik een tijd voor de boekenkast staan staren en bedenk ik me daarna dat er ook nog muziek moet worden uitgezocht. Om daarna te bedenken dat er toch eigenlijk andere boeken moeten, en ook andere muziek. En dat herhaal ik dan een keer of vier.

Aanstaan de dinsdag is het anders. Ik heb me voorbereid. Echt. Degelijk enzo. Er is bibliotheeknieuws en er komen natuurlijk wat boeken voorbij. Er is aandacht voor de, volgens mij, veel te weinig gelezen Amerikaanse schrijver Richard Yates. Yates schreef (hij overleed in 1992) jaloersmakend makkelijk leesbare boeken over mensen die het niet redden in het leven. Niet altijd vrolijk maar, en dat stond er in de vorige zin ook al, in een taal die je onmiddellijk pakt en niet meer loslaat.
Het andere boek wordt "Fout in de koude oorlog" van Martin Bossenbroek. Bossenbroek, historicus beshrijft de levens van de rechtse politicus Joseph Luns en de linkse filmer Joris Ivens. Aan de hand van die levens beschrijft hij de tijd waarin de wereld in kampen was verdeeld en waar die kampen klaar stonden om elkaar te vernietigen. En Bossenbroek vraagt zich af hoe het komt dat de ene overtuiging makkelijker te vergeven is dan de andere.
En dan is er nog een verhaal van Toon Tellegen dat ik voorlees en er komt nog een prentenboek maar dat ga ik nu even opzoeken.

Dinsdag 21 mei, 10 uur. Man & Boek.

O ja, de muziek, die moet nog wel.
Ik wist wel dat er nog iets was.

Ton

woensdag 3 april 2019

Klaar met het verbouwen


Je kunt uren, of paragrafen lang praten over verhuizen en verbouwen. Over dat de planning niet meer klopte en dat de vloerbedekkers nog volop bezig waren terwijl de verhuizers de kasten alweer naar binnen brachten. Of over dat de bekabeling van de automatisering in precies de verkeerde kast bleek te zijn afgemonteerd. Of over ...

Maar is dat nou echt interessant, of de moeite waard? Wat vorige week reuze stressvol en bloedirritant was is nu al weer iets geworden waar we om moeten lachen.

Dus plak ik maar weer wat foto's in.

Het hoogtepunt van de "Is dit eigenlijk wel een bibliotheek?" periode. Overal gebeurde iets al begrepen wij nauwelijks wat. En omdat het een bouwplaats was mochten we er ook niet echt komen.

Daar komt de vloerbedekking.

En de kasten.

En het nieuwe meubilair dat nog wel in elkaar moet worden gezet.

Kast onder de trap in aan- dan wel opbouw.

Het moment dat alle bekabeling verkeerd bleek te zitten en in ieder geval ik toch heb gedacht dat het allemaal helemaal niet meer goed zou komen.

Zelf vind ik de foto hierboven het best een beeld van de verhuizing geven. Want op elk moment dat we ergens iets deden was daar ook altijd een man die met zijn hoofd door het plafond iets geheimzinnigs aan het doen was. Altijd. En zelfs als de ene man van de trap was gegaan stond er in een oogknipper alweer een ander op die trap.

En is het allemaal af? Nee, de rest van het gebouw is nog niet klaar en omdat de materialen van de bibliotheek ook in die rest van het gebouw staan is het nog een beetje behelpen. En er moeten nog wat meubeldingen afgemaakt worden. Maar het is voor het grootste deel klaar, en de bibliotheek is dan ook weer gewoon open. 
Van hoe het er nu uitziet, daar plaats ik geen foto's van. Het werkt het beste als je daar zelf naar komt kijken. 

Opluchtend liedje erbij en we gaan weer verder.

donderdag 14 maart 2019

Verbouwen, week 2


Ja, het is er vrij leeg in de bibliotheek, helemaal leeg eigenlijk.
Dit is week 2 van de verbouwing en daar valt niet echt heel veel over te vertellen. Niet dat er niets gedaan wordt, helemaal niet.


De vloer is weggehaald, weggeschaafd eigenlijk.

De grote gele kast waar de tijdschriften in lagen, bij de trap is weggehaald.
Er wordt van alles gedaan met elektrische installaties in het plafond.

Muren worden doorgebroken.

Er worden sleuven in de vloer gemaakt waar de computerkabels straks doorheen gaan lopen.

Dus er wordt hard gewerkt. Alleen, en dat is het verschil met de vorige week, wij kunnen eigenlijk alleen maar toekijken. De bibliotheek is nu een officiële bouwplaats. En wij van de bibliotheek glippen soms even naar beneden om te kijken wat er met al dat geboor, gehamer en getimmer gedaan wordt.

Nog een week en dan mogen wij weer.

Ton


vrijdag 8 maart 2019

Verbouwen, week 1


Over verhuizen en verbouwen, je kunt er uren over praten maar het blijft toch voornamelijk iets dat je moet doen. En waar je, ondanks dat het een hele hoop gedoe is ook best veel lol om of mee kunt hebben. Tenminste, verhuizer Stefan had een hoop plezier, dat kun je zien. Hopelijk.

Maar, om even iedereen op te hoogte te houden wat foto's over hoe het tot nu toe gaat.

Afgelopen zaterdag, toen de deuren om 13.00 uur dicht gingen, werden alle her en der liggende boeken en andere dingen keurig op alfabet in de kast gezet. Belangrijk want over een paar weken moeten diezelfde boeken weer keurig maar wel op een heel andere plek worden teruggezet.

Maandag om 8 uur in de ochtend stonden de verhuizers voor de deur. Zij waren wakkerder dan wij.

Alle boeken werden ingepakt en daarna werden alle kasten uit elkaar gehaald. Alles ging de vrachtwagens in en de spullen staan nu ergens in een loods in Alkmaar te wachten tot we weer gaan inrichten.

Ergens dinsdagochtend was het inpakken en het verhuizen al klaar. Met dank aan de verhuizers die er nog steeds zin in hadden en een chronisch goed humeur bij zich hadden.



In de dagen daarna werden de balie, tafels en andere spullen die niet meer terugkeren in de nieuwe inrichting afgevoerd. Kasten die door een meubelmaker worden opgehaald om ze een andere kleur te geven werden op de gang gezet want de bibliotheekruimte moet helemaal leeg zijn voor de verbouwers aan de slag kunnen.

Ondertussen gaan activiteiten als het Taalcafé gewoon door maar voor deze periode even in de trouwzaal van het gemeentehuis.

Meneer van Stralen, wiens bedrijf onlangs afbrandde haalde wat kasten en tafels op die hij in zijn te herbouwen bedrijf weer goed kan gebruiken.



En nu, nu is het leeg. Er wordt geknutseld met bekabeling en kozijnen. Dit weekend wordt er beton weggesloopt waar de nieuwe ingang komt en de vloer gaat er binnenkort ook uit. Hopelijk kan ik daar ook nog foto's van maken. De bibliotheekruimte is nu officieel een bouwplaats en dat betekent weer dat je er niet zomaar doorheen mag lopen. Misschien moet ik op zoek naar zo'n stoere helm.

De bibliotheekmedewerkers doen ondertussen hun gewone werk. En tegelijk doen we alsof het allemaal gewoon is. Wat het natuurlijk niet is. Verhuizen is vaak een hoop lol maar minstens zo vaak is het licht tot zwaar chaotisch. En spannend. Want dingen weghalen is relatief makkelijk. Straks, over een paar weken moet er herbouwd worden. En dat, dat is pas echt iets.

Ton


donderdag 7 februari 2019

Maar, levert het ook wat op die verbouwing?


Vorige keer ging het hier over de sluiting van de Bibliotheek Langedijk van 4 tot en met 30 maart. En dan vooral over waarom het vier weken duurt en wat dat voor leners en bezoekers betekent. Hier staat daarover allemaal handige informatie.

Maar, levert het eigenlijk wat op, die verbouwing?

Ja, dat denk ik wel.

Na de grote bezuinigingen van een paar jaar terug heeft de bibliotheek fors ruimte ingeleverd. Alles wat op de eerste verdieping, de jeugdafdeling, stond is naar beneden gehaald. Dat zorgde ervoor dat het beneden veel voller is geworden. Die oude situatie komt niet terug, vroeger is voorbij. Maar in gesprekken met de andere bewoners/huurders van de Binding zijn we wel met een andere oplossing voor het ruimteprobleem gekomen.
Waarom zou je materialen van de bibliotheek, boeken en speelgoed bijvoorbeeld, alleen in de eigenlijke bibliotheekruimte zetten? Is het niet veel beter/handiger/leuker wanneer de bibliotheek ook op andere plekken in het gebouw opduikt?

In de nieuwe situatie staan er ook boeken van de bibliotheek in de centrale hal van de Binding. En de hal waar je op dit moment nog binnenkomt (en die akelig ongezellig is) is straks eigenlijk ook bibliotheek. Het speelgoed komt daar in een mooie, nieuwe, grote kast. De prentenboeken krijgen er een mooie, ruime plek. En je kunt er nog leuk zitten ook.

De tweede, vrij grote verandering is dat de bibliotheek na de zomervakantie van dit jaar van maandag tot en met vrijdag open zal zijn van 9 uur 's ochtends tot 8 uur 's avonds. Op zaterdag blijven de openingstijden zoals ze nu zijn.

Het staat er vrij makkelijk, dat de bibliotheek veel meer open zal zijn. Maar het is, als ik het zelf mag zeggen, best kunstig. Hoe het allemaal gaat werken straks, na de zomer, daar hoort u tegen die tijd veel meer over.

Nu nog even wat foto's van de bibliotheek zoals die er nu uit ziet met tekeningen van de situatie straks.


De hal zoals hij nu is.


De hal straks. Met zitjes, prentenboeken en rechts de kast voor het speelgoed.

Hier staan nu nog de boeken voor jongeren.


Na de verbouwing is het de plek waar je de bibliotheek binnenkomt en waar de nieuwe balie, die we delen met de gemeente, staat.












Zoals je nu nog de bibliotheek binnenkomt.

















En zoals het er daar straks uitziet.












Nu zijn plaatjes vrij makkelijk in een blog geplakt. Het moet ook nog wel 'even' in het echt gebeuren. Vanaf 4 maart.

En nog een muziekje erbij.


Ton

donderdag 31 januari 2019

Vier weken dicht




Laat ik meteen maar met de deur in huis vallen. Dan hebben we dat maar gehad.

De Bibliotheek Langedijk is gesloten van 4 maart tot en met 30 maart.

Zo.

Dat het gebouw de Binding verbouwd wordt zal weinig mensen ontgaan. Er wordt hard gewerkt aan een nieuwe ingang en de hal daarachter. Het Jan Arentsz is al van de begane grond naar de eerste verdieping gegaan. Langzamer maar zeker wordt de hele benedenverdieping aangepakt. En nu is de bibliotheek dus aan de beurt. 

Straks, als de hele verbouwing klaar is, is er eigenlijk een grote ruimte waar je je paspoort op kunt halen, met mensen van de WMO kunt praten, naar een raadsvergadering kunt gaan en een vergunning kunt regelen. En je kunt natuurlijk naar de bibliotheek.

Omdat er één ruimte ontstaat is het wel zo mooi als de verschillende onderdelen een bij elkaar passende vormgeving hebben.

De vloer van de bibliotheek is nu best heel erg rood. En laat rood nu net niet de kleur worden die in de rest van het gebouw wordt toegepast. Dus moet er een andere vloerafwerking (zo heet dat lees ik in een bouwplanning) in. En wil je dat doen, dan moet de bibliotheek leeg. Helemaal leeg. Alles eruit. 

En er moet ook nog een kantoor worden gemaakt.

Nu zijn er nog kantoren van de bibliotheek op de eerste verdieping, maar die moeten daar weg. Omdat we wel ergens moeten kunnen werken wordt de opslagruimte op de begane grond iets uitgebreid en maken we daar een kantoor van.

En dan komt er nog een nieuwe ingang naar de bibliotheek waarvoor er flink wat doorgebroken moet worden.

En als dat dan allemaal klaar is moet alles weer teruggeplaatst worden, kasten, boeken, speelgoed, computers.

Er gaat dus van alles gebeuren in de tijd dat de bibliotheek gesloten is. Want iets anders dan helemaal sluiten kon dus echt niet. We hebben er wel lang over nagedacht. Maar alles verhuizen en dan ergens anders een bibliotheek openen, voor een maand, dat bleek onhaalbaar.

Dus is de bibliotheek 4 weken gesloten, dicht, niet toegankelijk.

Ik ga niet doen alsof het niks is, die sluiting. Elke dag, elke dinsdagmiddag of elke 3e vrijdagavond even naar de bibliotheek, een bezoek aan de bibliotheek zit in het systeem van veel mensen. 

Om de overlast van de sluiting iets te verzachten lenen we vanaf maandag 4 februari de materialen uit voor een periode van 9 weken. Per pas kunnen twee maal zoveel materialen als normaal geleend worden. Met een pas van de Bibliotheek Langedijk kunnen in de bibliotheken in Alkmaar en Heerhugowaard boeken en andere dingen geleend worden, en een boek dat gereserveerd wordt kan in de Bibliotheek Heerhugowaard worden opgehaald. Over dit alles staat meer informatie op de website van de bibliotheek.

En als alles dan klaar is, is het dan beter? Ja, zelf denk ik dat het, ondanks alle overlast mooier en vooral beter gaat worden Als het helemaal klaar is. Dat het het waard is zeg maar. Maar dan moeten we dus wel eerst vier weken dicht.

Over wat en hoe het dan beter gaat worden de volgende keer meer. 

Ton