"De baas van de bibliotheek"

Er staat een houten kist in de flat. Plat, niet zo heel groot en er zit wat stof op. De kist staat daar sinds de laatste verhuizing van mijn moeder. We kwamen hem tegen onder wat andere dingen op zolder.
Er zit een bijna weggesleten etiket op, "Uitleenbibliotheek Loenersloot" staat er. Er staat ook een naam, iets met een M en een paar o's. Het is geen naam die me wat zegt.

"Maar wat deed pa dan met die kist?"
"Nou, ja, dat weet ik allemaal niet zo heel goed meer, er zaten boeken in."
Hoewel mijn moeder graag over vroeger praat moet ze vaak een beetje op gang komen voor ze komt bij wat ik nog niet weet.
"Na de kerk konden mensen boeken bij hem halen, en die lazen ze dan."
Maar hoe zat het met "hoeveel", "hoelang" en wat het kostte?
"Nee, dat weet ik allemaal niet meer hoor. Ik dacht dat ze de boeken vier weken later weer terugbrachten. Na de kerk haalde hij de kist tevoorschijn, in een gebouwtje, en daar zat hij dan, en dan kwamen er mensen om boeken uit te zoeken."
We dronken koffie en ik vroeg wanneer hij dat dan deed.
"Dat zeg ik, na de kerk."
"Nee, ik bedoel, hoe oud was hij toen?"
"Oh, ik denk dat hij ermee begon toen hij nog geen twintig was, en hij heeft er denk ik wel tot ons trouwen gezeten."

Volgende week zou mijn vader 87 zijn geworden. In de jaren dat hij leefde heb ik hem nooit, geen enkele keer een boek zien lezen.

"Maar waarom deed hij dat? Daar zitten met die boeken?"
Mijn moeder keek verbaasd. "Och jongen, maar hij deed van alles, dat weet je toch. Ik weet ook niet precies waarom hij dat deed. Ze zochten iemand die het wilde doen. En toen is je vader het gaan doen. Zo ging dat."

We namen nog een slok koffie en kwamen bijna bij een ander onderwerp terecht. Opeens lachte mijn moeder. "Eigenlijk was hij de baas van de boekenkist. Was hij ook de baas van de bibliotheek."
Daar moesten we allemaal om lachen.

Veel meer herinneringen aan mijn vader en hoe het nu zat met de "Uitleenbibliotheek Loenersloot" zullen er denk ik niet meer komen.
Het is allemaal te lang geleden.
Ik had er natuurlijk naar kunnen vragen toen hij nog leefde.
Maar ja.

Ruimte, geld en punaises

In november 2010 won Hans-Peter Feldmann $100.000,-. Er zijn natuurlijk meer mensen die een groot geldbedrag winnen maar Feldmann is een conceptueel kunstenaar en het geld kwam niet van de postcodeloterij maar hoorde bij de Hugo Bos Prize.

Over de waarde van conceptuele kunst kun je lang en hartgrondig van mening verschillen. En dat is dan meteen weer het aardige ervan. Ga maar eens bij één van de "Beginpunt van een door Stanley Brouwn op 20 december 1984 gelopen afstand van xxxx-stappen" bordjes staan in de beeldentuin van het Kroller Muller Museum. Aanspraak, gegrinnik of mogelijke ruzies zijn vrijwel gegarandeerd.

Feldmann deed iets bijzonders met zijn $100.000,-. Of, als conceptueel kunstenaar, bedacht hij iets bijzonders dat met het geld gedaan kon worden. In een ruimte in het Guggenheim Museum liet hij 100.000 biljetten van 1 dollar met punaises op de muren prikken.
Om te laten zien hoeveel dat nu eigenlijk is $100.000,- of misschien gewoon omdat het kan.

Ik kwam foto's van de ruimte in het Guggenheim tegen op het internet en het viel me op dat de biljetten niet horizontaal maar verticaal waren opgehangen. Horizontaal leek me eigenlijk het meest logisch, zo ken je tenslotte een bankbiljet. Maar verticaal had misschien een bijzondere betekenis. Misschien was het een reflectie op het uitgeven van geld, het overhandigen, of misschien had het iets met de uitgifterichting van een geldautomaat te maken. Of zou het een beetje wapperen, als je het verticaal ophangt?
Ja, kunst zet je aan het denken.

Maar het antwoord is anders, en eigenlijk vind ik dat antwoord mooier dan het idee en de realiteit van een hele kamer vol met geld.

Why vertically? Mr. Feldmann said it was an entirely pragmatic decision: “It’s easier because they only will need one pin.”

De geldruimte is tijdelijk. Na afloop neemt Feldmann het geld mee naar huis. Al zal dat nog een hele sjouw worden.

Het is een heel eind

D. ging dood, zomaar, heel veel jaren terug. HIV positief. De besmetting liep hij op tijdens een bloedtransfusie. Niemand kon er wat doen. En hij al helemaal niet.
Een HIV besmetting is nu in veel gevallen redelijk te controleren, maar D. had het ongeluk één van de eerste mensen te zijn die een besmetting opliep.

Nee, dat is geen vrolijk begin van een stukje. Maar soms is het allemaal niet even vrolijk.

Eens kijken of er toch nog een luchtigere draai kan komen.

Maandag 9 juni om 14.00 's middags vertelt Henk Heemskerk in de bibliotheek in De Binding over de voettocht die hij gaat maken naar Santiago de Compostella. Dat is die plaats heel ver weg in Spanje. Heemskerk vertelt over het organiseren van zo'n tocht, je bent tenslotte wel even onderweg. Wat neem je mee, hoe ga je je voorbereiden, dat soort dingen.
En hij vertelt over hoe hij die tocht niet alleen voor zichzelf maakt. Met zijn megawandelinspanning hoopt hij geld in te zamelen voor de stichting Nomphilo, die is opgericht door dorpsgenote Aty Leegwater. Deze stichting zet zich in voor kinderen in Zuid-afrika die hiv-besmet zijn. Aty Leegwater is ook aanwezig op deze middag en zal het aangrijpende verhaal vertellen van haar overleden dochter die zij verloor aan aids.

De draai werd niet erg luchtig. Maar soms kan dat niet.
Wij zagen D. langzaam doodgaan, jaren terug. Toen was er niets aan te doen.
Nu wel.

Al moet je er soms voor naar Santiago de Compostella lopen.

Klik op "klacht"

Ik ben nogal makkelijk. Of misschien klinkt het beter als ik zeg "Ik vind dat iedereen moet kunnen zeggen wat hij of zij vindt".
En dat vind ik echt. Niet dat ik me niet vaak ongelofelijk irriteer aan ongenuanceerde meningen die je hoort of leest. Maar, ik vind dat iedereen moet kunnen zeggen wat hij of zij denkt.

Toch deed ik gisteren iets wat ik daarvoor nog nooit had gedaan.

Zo tussen de middag lees ik nog wel eens De Telegraaf. Niet de papieren krant maar de digitale versie op het internet. Niet omdat het een fantastische krant is maar wel omdat je via die site op de artikelen kunt reageren, iets dat heel veel mensen doen. Mensen met wie ik het vaak niet eens ben maar van wie ik wel graag wil weten wat ze denken.

Op donderdag 5 mei kwam ik een artikel tegen over de verstoring van de dodenherdenking in een buurt in Utrecht, Kanaleneiland. Op dat artikel werd fel gereageerd. En één van de reacties die ik las was deze (ik heb hem gister gekopieerd):

"Natuurlijk weer deze kanker marokanen...ik roep iederene vanaf nu op om met schepr deze ongenode gasten dood te schieten...niet meer mee praten niks emer aan doen, alle amilie kan uitgezet worden en deze lui simpel weg afschieten.ik accepteer dit niet; welke marokaan durft het aan om mij rechtstreeks te beledigen?"

Ik heb een tijdje getwijfeld, iedereen mag tenslotte vinden wat hij vindt maar toen heb ik toch maar op "ik heb een klacht over deze reactie" geklikt. Iets dat ik nog niet eerder had gedaan. Ik kwam terecht op een meerkeuzepagina waar ik vinkjes in hokjes kon zetten voor de reden van mijn klacht. Ik vond "Doodsverwensingen worden niet geplaatst" wel passend.

Na een drie kwartier kreeg ik een vriendelijk mailtje terug. Men was het eens met mijn klacht en de reactie was verwijderd.

Ik vind nog steeds dat je moet kunnen zeggen wat je vindt. Maar ergens is een lijn, ergens wordt het te gek.

de wet van Mike

De oorlog, die van 1940 tot en met 1945, is nooit ver weg, ook op het internet niet. De site die luchtopnames van Nederland in de oorlog laat zien is vandaag al de hele tijd overbelast. En dat is maar één voorbeeld.

Ergens deze week schreef Mei Li Vos een stuk waar ik verder niets over ga zeggen maar dat veel reacties losmaakte. En ja hoor, "Godwin" stond er ook tussen. Elke week is er wel zo'n stuk en elke week kom ik dan in de reacties op het artikel wel ergens het woord "Godwin" tegen.

Elke groep heeft zijn eigen taal. En "Godwin" is een woord dat tot de taal van het internet gaan behoren.

Het begrip "Godwin" verwijst naar een echt mens, Mike Godwin, maar vooral naar de "wet" die hij formuleerde. En die gaat zo: "Naarmate online discussies langer worden, nadert de waarschijnlijkheid van een vergelijking met de nazi's of Hitler één." Met andere woorden "als een discussie op het internet maar lang genoeg doorgaat is er altijd wel iemand die een vergelijking met het nazisme of Hitler maakt".

Godwin maakte de "wet" omdat hij zich mateloos irriteerde aan de felheid van sommige discussies op het internet en vooral omdat het in die discussies gebruiken van de beschuldiging van fascisme vaak niet ter zake doend is ongepast is en ook nog eens elke discussie doodslaat.

Tijdens discussies wordt nu vaak "Godwin" geschreven, iemand meent dan een (onterechte) vergelijking met Hitler of het nazisme te hebben opgemerkt.

Maar ik heb helaas nog nooit gemerkt dat de discussie daarna beter of inhoudelijker werd.

Eregalerij

De toekomst, dat zijn ze, de eBooks, die ik ijzerenheinig eBoeken blijf noemen. Jong, slim, handig, sexy enzo.

En je kunt ze zelfs lenen in de bibliotheek. En om het nog gekker te maken, je kunt hier in de bibliotheek zelfs een eReader (inderdaad, die noem ik dan weer eLezer) lenen om eens te zien waar iedereen het toch steeds over heeft.

Een beetje een probleem is wel dat er nog niet zo heel vreselijk veel eBoeken zijn die bibliotheken mogen uitlenen. Dat heeft dan weer alles met rechten, schrijvers, uitgevers en natuurlijk geld te maken.

Maar deze week dook er plots een mooi bibliotheekinitiatief op, de eregalerij.
Klassieke Nederlandse boeken, 25 in totaal die je kunt downloaden voor je eLezer. Misschien niet heel jong en sexy maar wel handig gedaan. De site geeft je namelijk niet alleen het boek maar ook informatie over de schrijver, hoe er in die tijd en later op het boek gereageerd werd en meer van dat soort dingen.

Ik geef toe, het is misschien met dit mooie weer, een bruiloft en morgen een oranje feestdag geen nieuws waar het hart een paar keer van op hol slaat.
Maar het is wel mooi gedaan.

"Wel!" "Niet!" "Wel!" "Niet!"

(Interview van Robert Jensen met Marcel Crok)

De aarde warmt op. Daar zijn veel mensen het over eens.
De aarde warmt op en dat is erg. Daar zijn al wat minder mensen het over eens.
De aarde warmt op, dat is erg maar we kunnen er wat aan doen. Nog lastiger.

In een vorig stukje zei ik al dat ik een voorstander van wetenschap ben, wetenschap die met cijfers en koele argumenten dingen aantoont. Sommige mensen denken dan dat ik gek ben op simpele feiten en dat ik denk dat iets of waar of onwaar is. Maar dat is maar schijn. Over weinig dingen kun je zo van mening verschillen als over wetenschappelijke zaken.

Een ultiem voorbeeld daarvan is wel het klimaatdebat. Bergen cijfers maar de interpretaties schieten alle kanten op.

Om eens iemand aan het woord te laten met een andere, kritische kijk hebben we Marcel Crok gevraagd om in de bibliotheek zijn verhaal te komen doen.

Marcel Crok studeerde fysische chemie in Leiden en was o.a. redacteur van het tijdschrift Natuurwetenschap & Techniek. Aan zijn boek, 'De staat van het klimaat' ging een lange en intensieve studie vooraf. Na publicatie deed het veel stof opwaaien omdat Crok in het boek een verhaal schetst waaruit blijkt dat we volgens hem op het verkeerde been worden gezet omdat vriendjespolitiek en misleiding het internationaal klimaatonderzoek zouden verzieken.

De ondertitel van zijn verhaal op maandagavond 9 mei is "Een koele kijk op een verhit debat". Een verstandig idee lijkt me, koel en nuchter kijken. Een woordspeling met "koel" en opwarming van de aarde" ligt voor de hand. Maar die maakt u zelf wel even denk ik.

Crok begint om 20.00 uur. Kaartjes kosten €3,- voor leden en €4,50 voor niet-leden

Lezen is ook goed voor hun salarisschaal

Tijdens het eten tussen de middag, hier op het werk, wil ik nog wel eens in verhitte discussies verzeild raken over astrologie en andere onbewijsbare zaken. Het woord "onbewijsbaar" maakt, denk ik, meteen wel duidelijk wat mijn mening tijdens die discussies is.

Ja, ik geef het toe, ik ben zo'n type dat vind dat wat niet wetenschappelijk te bewijzen is er niet echt toe doet.
Nee, niet boos worden nu. Mijn mening zorgt er niet voor dat we over onderwerpen als astrologie geen boeken aanschaffen of zo. Mijn voorliefde voor meningen die bewijsbaar zijn is alleen maar een bruggetje naar een belangrijk artikel in de krant.

Ik kopieer en plak gewoon even.

"'Lezende tieners krijgen later betere baan'
AMSTERDAM – Tieners die buiten schooltijd veel lezen, hebben later meer succes in hun carrière. Dat stelt socioloog Mark Taylor van de Universiteit van Oxford

© NU.nl/Alphons NieuwenhuisTaylor volgde voor zijn onderzoek 17.200 mensen, allen geboren in 1970. Hij onderzocht zowel de buitenschoolse activiteiten die deze mensen op hun zestiende uitoefenden, als hun carrière op 33-jarige leeftijd.

Meisjes die op hun zestiende regelmatig boeken lazen, bleken op latere leeftijd 39 procent kans op een professionele of leidinggevende baan te hebben. De meisjes die niet lazen, hadden daar slechts 25 procent kans op. Bij de jongens lagen deze percentages respectievelijk op 58 procent en 48 procent.

Andere activiteiten

Het lezen van boeken blijkt de enige activiteit voor 16-jarigen die later effect heeft op hun loopbaan.

Geen van de andere activiteiten, zoals sport, bezoeken aan een museum, bioscoop of concert, of praktische activiteiten als koken of naaien, blijken een significant effect op de carrière te hebben.

“Volgens onze resultaten blijkt er iets bijzonders aan de hand te zijn met lezen voor het plezier”, aldus Taylor. Volgens hem kan lezen een belangrijke factor zijn omdat het helpt bij het aanscherpen van de geest.

Universiteit

Het lezen van boeken blijkt verbonden te zijn met een hogere kans om aan de universiteit te gaan studeren.

Als 16-jarigen boeken lezen en daarnaast ook een andere culturele activiteit doen, zoals het bespelen van een instrument of het bezoeken van musea, stijgt de kans op een universitaire studie van 24 procent naar 54 procent voor jongens en van 20 procent naar 48 procent voor meisjes.

© NU.nl/Monique van Loon"

Lees het nog maar eens, voor de zekerheid.

"Het lezen van boeken blijkt de enige activiteit voor 16-jarigen die later effect heeft op hun loopbaan."

Mocht u, al lijkt het me stug, lezen dus iets vinden wat er niet zo erg toe doet. Of mocht u wel eens zeggen "Hou toch eens op met lezen. Ga toch eens buiten spelen". Stop dan met die gedachtes of zinnen.

U speelt met de toekomst van uw kind!

Een (waarschijnlijk) overbodig bericht

Voor sommige activiteiten moet je je best doen. Om mensen neer binnen te krijgen zeg maar. Posters, persberichten, de lokale radio, nieuwsbrieven, hyven, twitteren, bidden, smeken, dat soort dingen allemaal.
En dan nog komt het voor dat hele volksstammen niet blijken te weten dat er iets in de bibliotheek gebeurde.

"Oh. Wat jammer dat ik dat niet wist. Anders was ik zeker gekomen".

Het rare is dat zo'n "Nee, echt? Dat wist ik niet!" reactie nooit voorkomt bij een verkoop van oude, afgeschreven boeken. Als we aanstaande zaterdag om 10 uur beginnen dralen de eerste bezoekers al zeker een kwartier om de kraampjes heen.

Dus dit is een (waarschijnlijk) overbodig bericht.

Aanstaande zaterdag (16 april) verkoopt de bibliotheek Langedijk weer afgeschreven boeken. Voor bijna niks. En het lijkt ook nog mooi weer te worden.

Maar dat wist u dus eigenlijk allemaal al.

De bibliotheek is niet saai! De Metro zegt het zelf!

Elke dag ga ik met de trein van Den Helder, waar ik woon, naar Heerhugowaard. Daar staat mijn fiets. En vanaf Heerhugowaard is het maar een klein stukje naar Langedijk.
Op maandag heb ik vrij en dus lees ik op die dag geen treinkrantje. Dat is eigenlijk nooit erg maar toen ik ergens afgelopen maandag eens op Twitter keek viel me een stroom verheugde berichten over een artikel in de Metro op.

"Bieb in de lift dankzij Twitter" stond er op de voorpagina (de voorpagina!) en iets verderop stond dat bibliotheken geen saai imago meer hebben omdat ze nu hyven, facebooken, twitteren en eBoeken uitlenen.

En dat is toch mooi en goed nieuws. Dat bibliotheken niet saai meer zijn. Nu vond ik zelf een bibliotheek ook nooit saai. Maar dat kan komen omdat ik er al heel lang werk. Daardoor weet ik waarschijnlijk dat de stereotype mevrouw met het grijze knotje dat "stil" siste al heel lang is uitgestorven. Ik zie de stromen schoolklassen elke week de trap opkomen en ik weet hoeveel activiteiten er plaatsvinden. Ik zie de bezoekers gesprekken met elkaar hebben en ik hoor het gelach tussen de boekenkasten op de jeugdafdeling. En dat we hier twitteren, hyven, facebooken en bloggen is al zo gewoon geworden dat ik me nog nauwelijks kan herinneren dat we het niet deden.

Maar goed, het is nu officieel, de bibliotheek is niet saai. De Metro zegt het zelf.
En mocht u, net als ik, maandag niet in de trein hebben gezeten, hier kunt u het artikel nalezen.

Smoelen

Hé.
Kijk.
Er staat een nieuw dingetje op de website van de bibliotheek.

U ziet ons natuurlijk als u in de bibliotheek komt. Velen van ons komt u al jaren tegen. We hebben een naambordje op (nou ja, ik ben de mijne kwijt, maar de rest heeft een naambordje). Maar wat we verder doen, bijvoorbeeld als de bibliotheek dicht is, daar moet u maar naar raden.

Tot nu toe dan.
Fotootje, mailadres en wat we doen hier.

Misschien komt er nog meer bij te staan maar in ieder geval weet u nu iets meer.

Mocht u trouwens zelf een naambordje op willen doen als u langs komt, zodat wij ook weten wie u bent, dat mag.
Maar het hoeft niet hoor.


Ton

Een duur formulier

Het is bijna 1 april, dus moet het nu toch eindelijk eens afgemaakt worden.
De voorbereidingen voor een 1 april grap?
Nee, sorry, zo lollig zijn we nu ook weer niet.
Nee, 1 april is de uiterste datum waarop een bibliotheek de opgave van de stichting Leenrecht ingevuld moet hebben.

Pardon, de stichting Leenrecht? Wat is dat nou weer?

Over leenrecht kun je uren praten. Maar dat zou te gek zijn. Tenslotte moet het formulier nog worden ingevuld.
Schrijvers schrijven boeken. Voor elk verkocht boek krijgt een schrijver geld. Simpel. Maar zodra een boek in een bibliotheek wordt uitgeleend werkt het niet meer. De bibliotheek koopt het boek maar leent het vervolgens aan soms wel 100 of nog veel meer mensen uit. En dat scheelt een schrijver inkomsten.

Om dat inkomstenverlies wat te compenseren betaalt de bibliotheek voor elke uitlening een bedrag aan de stichting Leenrecht. En die stichting verdeelt dat geld dan weer onder de schrijvers.

En, kost dat nou veel?

Nou, voor elk boek dat een lener leent betaalt de bibliotheek 12 cent.
Nee, dat lijkt niet veel. Maar ik tik net het aantal uitleningen van boeken voor volwassenen in van vorige jaar, 97.274. Het formulier vertelt me vervolgens dat die uitleningen de bibliotheek Langedijk gaan € 11.672,88 kosten.
Het is bijna 1 april, het formulier moet af, dus ik ga vlug verder met het invullen van het aantal uitleningen van jeugdboeken, dat zijn er ook meer dan 90.000.

ja, het bedrag loopt snel op.

De springende bibliothecaris

Ik ben iets van 1,93 lang. Niet echt heel zwaar maar ik zal de laatste zijn om te beweren dat er niet zwaar geïrriteerd gekeken wordt wanneer ik per ongeluk op iemands tenen ga staan of tegen iemand aan val.

Komende vrijdagavond ga ik, op flink wat tenen terecht komen en ook mijn ellebogen of dat soort dingen zullen stevig tegen mensen die ik in het geheel niet ken terecht gaan komen.

Toch zal er niemand boos kijken en er zal ook niet gesnauwd worden. Ik zal vriendelijk lachen en degene die ik enige pijn heb gedaan zal lachend zeggen "dat het het niet uitmaakt".

Vrijdagavond speelt Faithless voor het laatst als band in Nederland. In Eindhoven. Daarna stoppen ze er mee. Een deel van de groep speelt later nog op het Indian Summer Festival maar dat zal toch niet helemaal hetzelfde zijn.

Vernieuwd is de band al een hele tijd niet meer en men teert al even op successen uit het verleden. Maar ik ken geen bandje dat zo'n gevoel van saamhorigheid en feest op kan roepen. Als normaal, zelfs weldenkend individueel mens begin je aan de avond maar voor je het weet ben je veranderd in een springend deel van een vrolijk collectief.

Zegt dit stukje iets over de bibliotheek?
Nee, niet echt. Al weet u nu wel wat de directeur van de bibliotheek in Langedijk vrijdagavond gaat doen.

Een bibliothecaris is net een mens, een springende mens.


Ton

"Net zat hij er nog!"

Schrijven over je huisdier is vaak een laatste oplossing voor als je echt niet meer weet wat je moet schrijven. Een beetje leuk huisdierverhaal heeft tenslotte een instant "ach gut, wat lief" gehalte.
En kom daar maar eens om bij de gemiddelde bibliotheekmededeling.

Ik had wel een onderwerp, een heus onderwerp zelfs. Het leenrecht. Een geheimzinnig iets waar de gemiddelde bibliotheekbezoeker geen weet van heeft.

Maar dat komt een andere keer.

Want het huisdier zat plots in de weg. Of beter. Een wonderlijke internetsite over huisdieren zat in de weg.

Failedcatphotos.com heet de site. En de titel zegt meteen waar het over gaat. Mislukte foto's van katten.

"We estimate that 97% (99.7% if you exclude photos of sleeping cats) of all cat photos didn't turn out the way they were supposed to. Often deleted immediately and erased forever. A great loss, we think."

De teksten zijn in het Engels. Maar dat mag de pret niet drukken. Iedere kattenliefhebber zal herkennend grinniken. Ik deed dat wel want ook de kat die in mijn huis woont heeft een wonderlijke hekel aan gefotografeerd worden. Zodra hij een fototoestel ziet loopt hij weg. En de laatste tijd herkent hij zelfs mijn mobiel zodra ik die als camera wil gebruiken.

Wonderlijk. Misschien wel net zo wonderlijk als een hele website met alleen maar mislukte foto's van katten.

Stenen beeldjes staren naar me

Tussen half zes en zes is het niet druk op de jeugdafdeling. Door die niet-drukte ben ik me nogal bewust van de rare wezentjes die me aanstaren. Strak. Ze zitten op de balie. En verderop zit er nog een stel in het raam. Ze zitten maar wat te zitten. En strak voor zich uit te kijken.

Gruffalo's. Gemaakt door leerlingen van het Jan Arentsz. Die school zit aan de overkant van de gang en zo af en toe gaan ze aan de slag met "iets" uit een boek. En nu was dat boek "De Gruffalo".

U kende het niet? Geeft niks. Mij zei het ook niet meteen wat. Na wat zoeken op het internet weet ik nu dat het een erg beroemd boek is. Er is zelfs een toneelstuk van gemaakt. En de Gruffalo heeft zijn eigen website.

We werken er hier mee. In een programma voor kinderen. De leerlingen van het Jan Arentsz schilderden een decor en maakten kleine Gruffalootjes (als je dat zo zegt tenminste). En daar genieten veel jongere kinderen dan weer van.

Het is misschien niet wereldschokkend. Maar wel leuk.

Nico Dijkshoorn komt

Het staat op de website en op posters. Het stond zelfs in de krant.

Nico Dijkshoorn komt.

Op 7 maart is hij te zien in de bibliotheek in De Binding. Het kost bijna niets. Vijf euro voor leden en zeven euro vijftig voor niet-leden. Om Dijkshoorn te zien. Maar natuurlijk vooral om hem te horen. Met die stem. Met zijn scherpe venijn. Waar je het misschien niet altijd mee eens bent. Maar meningen waar je het niet mee eens bent zijn, mits goed verwoord natuurlijk, ook erg prikkelend voor de hersenen.

Niet iets om te missen lijkt me.

Lezen helpt tegen stress, ook dit jaar weer

Over sommige blogpostjes moet je nadenken. Je leest ergens wat of er is een nieuwtje en dan moeten er woorden in volgorde gezet worden.

Maar vandaag doe ik gewoon kopiëren en plakken.

"Onderzoek aan de universiteit van Sussex (GB) toont aan dat zes minuten lezen het stressniveau van proefpersonen met 68 procent laat dalen. Het feit dat iemand zich moet concentreren tijdens het lezen, helpt hart en spieren ontspannen, menen de onderzoekers. Lezen werkt beter dan het luisteren naar muziek, een kop thee drinken of een wandeling doen."

Het bericht vond ik op een Belgische website.
En het stond her en der in een Nederlandse krant.
Mooi nieuws. Zeker als je in een bibliotheek werkt of er graag komt. Het is toch prachtig wanneer iets dat je leuk vindt ook nog razend gezond blijkt te zijn.

Had ik daar dan niet een eigen tekstje van kunnen maken?

Dat had inderdaad best gekund. Maar het rare is, toen ik het bericht las had ik het idee dat ik het al eens eerder gelezen had. En nog raarder is, dat blijkt ook zo te zijn. Bijna precies hetzelfde bericht, over precies hetzelfde onderzoek stond begin 2009 ook al op het internet.

Dat je van lezen rustig wordt, daar kijk ik niet echt van op. Maar dat hetzelfde bericht twee jaar later weer als nieuws gebracht wordt, daar verbaas ik me dan weer wel over.

Liefde in Langedijk!

Afgelopen zondag was het "Liefde in Langedijk". Nu is er natuurlijk vaker liefde in Langedijk maar zelden zal er zo'n leuke avond over georganiseerd zijn.

In het hele gebouw De Binding was het druk. En ook in de bibliotheek. Daar werden aan het begin van de avond gedichten voorgedragen. Vrolijke, droevige of weemoedige. Er was sfeer, gelach, stilte en rumoer Er was van alles. Mooi. Mensen op een podium die hun eigen zinnen voordragen.

Dat gaan we vaker doen.

Gefilmd werk (2)

Eind vorig jaar stond er in dit blog al een filmpje over wat "we" doen in de bibliotheek. Eigenlijk zou ik er elke week wel één kunnen maken.
Maar de tijd, die ontbreekt vaak.

Gelukkig was die tijd er vorige week wel even. Waardoor een langskomende groep peuters gefilmd kon worden.

De huilende man

Je kunt om veel dingen huilen. Het leed van de wereld, persoonlijk ongeluk, een zielig zeehondje.
De man in het filmpje huilt omdat de bibliotheek waar hij al jaren kwam gaat sluiten.

Op het internet werd een beetje gegniffeld om de man. En zijn tranen. Er zijn tenslotte tegenwoordig computers. En bijna alle alles kun je vinden via een computer.

Maar ik snap de man wel eigenlijk.

Trouwen op het plein

Twitter.

Zucht.

Ik heb er, als ik heel eerlijk ben, een beetje een haat/liefde relatie mee. Met Twitter. Natuurlijk, de bibliotheek twittert (@oblangedijk) , zelf twitter ik ook (@tondekruyff). Maar toch, zo soms lijkt het wel alsof er alleen maar berichtjes over "wat eten we vanavond?", vertraagde treinen en droefenis over het werk te lezen zijn.

Het principe van Twitter is simpel. In 140 tekens zeggen wat je doet. Of wat je leest. Of wat je ergens van vindt. En de mensen die jou "volgen" kunnen die boodschapjes dan weer lezen en er op reageren.

Maar zo heel veel valt er vaak niet te reageren op "ik zit in de trein en die staat stil".

Net toen ik twitter een beetje op begon te geven begonnen de protesten in Egypte. En toen bleek Twitter weer een fantastische uitvinding te zijn. Door te zoeken op wat trefwoorden en door het volgen van wat mensen die die trefwoorden gebruikten kon ik plotseling bijna live volgen wat er daar allemaal gebeurde.

De foto boven dit tekstje kwam ik zo ook tegen. Een net getrouwd stelletje dat een foto laat maken in het tumult van het Tahrirplein. Wonderlijk.

De geschiedenis die aan het gebeuren is, zomaar direct op je telefoon of op je pc. Indrukwekkend, beangstigend, verslavend en ontroerend.

Liefde in langedijk

"Heb je altijd al een gedicht, rap, haiku of verhaal over liefde willen voordragen aan publiek? Dit is je kans!"

Die zinnen staan op de ene kant van een boekenlegger die sinds gister op de balie van de bibliotheek ligt. Op de andere kant staat dat deze actie deel uitmaakt van een veel groter evenement "liefde in Langedijk" dat op zondag 13 februari in De Binding wordt georganiseerd. Niet alleen in de bibliotheek gebeurt er dan van alles met voordragen, in het hele gebouw De Binding is van alles aan de hand.

Maar goed, dat staat allemaal al op de website van de bibliotheek.

Mocht je dus willen dichten, rappen of schrijven rond het idee/begrip/verzin een ander woord "liefde" doe het nu, en draag het de 13e voor.
Een formulier kun je halen in de bibliotheek. Maar je kunt ook even op deze link klikken.
Al kun je natuurlijk ook meedoen als je het niet zelf wilt voordragen.
We vinden wel iemand die dat wel wil doen.

De bibliotheeksteunpunten

Een jaar of twee, drie bestaan ze nu, de bibliotheeksteunpunten in Oudkarspel en Sint Pancras. Uit nood geboren zijn ze, een beetje. De oude bibliotheek in Sint Pancras moest dicht, die in Zuid-Scharwoude verhuisde naar de Bosgroet.

Omdat niemand in één keer alles kloppend kan krijgen hebben we de afgelopen maanden gesproken met bezoekers van de steunpunten en met de vrijwilligers die het uitlenen in beide locaties verzorgen.

En na die gesprekken zijn we wat dingen gaan veranderen.

De boeken die er staan hebben we allemaal nog eens bekeken en ze daarna beter op de wensen van de bezoekers afgestemd. De avonduitlening in Oudkarspel gaat van de donderdag naar de woensdag en in Sint Pancras gaat het bibliotheeksteunpunt ook op de woensdagochtend open, van 10.00 tot 11.30 uur.

En in beide punten kunnen permanent weer afgeschreven boeken worden gekocht voor een erg klein bedrag. Iets dat in de bibliotheek in De Binding maar een paar keer per jaar kan.

Is het nu perfect? Is het af?
Vast niet. Mocht u nog een op dan wel aanmerking hebben, laat het even weten. Dan gaan we daar weer mee verder.

Millennium

Je hebt van die lezers die weleens bij je om advies komen voor een nieuwe schrijver. Nu heb ik al enige tijd geleden een lener
gewezen op Mankell en het grote aanbod van Scandinavische thriller schrijvers. Hij is me er nog steeds dankbaar voor en als dank krijg ik van hem advies over nieuwe schrijvers die ik misschien nog niet ontdekt zou hebben.

Ook attendeert hij mij op tv-series die naar aanleiding van die boeken uitkomen.

Stond ik laatst mijn boodschappen in de auto te laden fietst dezelfde lezer met zoon langs en groet dan heel uitbundig.

Komt hij een paar dagen later in de bibliotheek en zegt dat hij vergeten was mij erop te wijzen dat de Millenium serie op de tv zou komen en of ik het wel gezien had.

Kijk, dat vind ik nu betrokken lezers!! Dat schept toch een band.
Zal hem de volgende keer wijzen op een nieuwe Deense schrijver, je moet elkaar scherp houden, toch..

"Ook al heeft ie z'n bakkes niet mee"

Voor Raymond van het Groenewoud ging ik niet naar Pinkpop, in 1980. Het is niet snobistisch bedoeld of zo maar toen, in 1980, was Nederlandstalige popmuziek toch een beetje, niet zo heel erg modern. Of zoiets.

In ieder geval, ik ging voor The Specials, Joe Jackson en The Jam. Niet voor een Belgische meneer. En ik denk dat ik niet de enige was.
Toch was het diezelfde Belgische meneer, Raymond van het Groenewoud die het hele veld, nog redelijk vroeg in de middag helemaal en volledig van de sokken zong. Met vooral "Je veux l'amour".

Vanavond speelt Raymond van het Groenewoud in Alkmaar, in De Vest. Agnes, die ook op dit blog schrijft gaat er heen. Zelf ga ik morgen naar de Belgische meneer kijken in Utrecht. Omdat je in De Vest moet zitten. En ik in Utrecht gewoon ouderwets moet staan.

En ook dat staan is jeugdsentiment.

De tv is aan!

Hij stond al een tijdje op de jeugdafdeling, de tv. Het wachten was nog op een kastje waar het ding op moest staan. En waarin plaats was voor een Wii.

Maar, de kast is er nu. De Wii is ingebouwd en aangesloten. Alles doet het.

Dus vanaf vandaag, heden, nu zeg maar kunnen er niet alleen spelletjes geleend worden in de bibliotheek, de Wii-spelletjes kunnen ook nog meteen gespeeld worden.

Ik heb het al geprobeerd. Maar ik heb verloren. Gelukkig kan ik het morgen in mijn lunchpauze nog een keer proberen.


Ton

De macht van de bal!

Lezing!

De Macht van de Bal door Edwin Schoon.

Datum: maandag 17 januari 2011

Aanvang 20.00 uur.

Kosten: leden € 3,- (niet-leden €4,50)

Edwin Schoon is freelance journalist en onder meer werkzaam voor de NOS en de KNVB. Als vaste volger van het Nederlands elftal maakte hij afgelopen zomer het WK voetbal in Zuid-Afrika van zeer dichtbij mee.

Eerder schreef hij een indrukwekkend boek met als titel Macht van de bal. Voor dit boek reisde de auteur door Afrika en ging op zoek naar de rol die voetbal heeft gespeeld in de politiek van dit continent. Het leverde verbijsterende verhalen op van sterspelers,voetbalhelden van de jaren zeventig, die werden ingezet om het doel van hun dictator te verwezenlijken.

Wat quotes over het boek "De macht van de bal":

“Wereldverhalen! Aangrijpend en goed geschreven.” – Hugo Borst

“Het vervolg op Simon Kupers befaamde Voetbal als oorlog - maar dan nog indringender, verhalender, gruwelijker, beter.” – Bert Wagendorp

“Een ontzettend leuk boek. Edwin Schoon maakte zware reizen over de halve wereld, maar beschrijft ze in vederlichte stijl. Je merkt amper hoeveel bloed, zweet en tranen het moet hebben gekost.” – Simon Kuper

“Het voetbal is een onuitputtelijke en zichzelf steeds weer verversende bron van verhalen. Een paar van de mooiste staan in De macht van de bal.” – Henk Spaan

“Edwin Schoon heeft met dit boek een wereldprestatie geleverd.” – Erik Brouwer

Kerst met kinderen (weer)

Twee keer met je ogen knipperen en er is weer een jaar voorbij. Tenminste, zo lijkt het soms. Voor mijn gevoel was het nog maar erg kort geleden "Kerst met kinderen". Maar toch is het al een jaar terug en is het al bijna weer tijd voor een nieuwe aflevering van deze interactieve kerstvoorstelling.

Op woensdagmiddag 22 december van 15.00 tot 16.00 uur spelen Herman Jager en Pauline Swart opnieuw "Kerst met kinderen" in de bibliotheek van Langedijk. De kinderen mogen (het hoeft dus niet, maar het mag wel) verkleed komen als één van de figuren uit de kerststal en een muziekinstrumentje meenemen. Samen met alle Jozefs, Maria's, herders en engelen wordt het kerstverhaal verteld en gespeeld. Kerst Voor Kinderen is voor kinderen van 3 tot 5 jaar en hun (groot)ouders!
Kaartjes zijn gratis en kunnen afgehaald worden in de bibliotheek. Reserveren kan ook 0226-313304.


Ton

Koude tenen

Wij als bibliotheek hebben een belangrijke functie in de maatschappij. Er daar is afgelopen week een taak bijgekomen.
Ondersteuning van jongetjes die bang zijn voor koude tenen.

Vorige week donderdag kwam een jongen in de bibliotheek met de vraag of hij even mocht bellen (heeft niet iedereen een mobiel?).

Hij wilde even aan zijn vader vragen of die hem op wilde halen met de auto want hij had smorgens zulke koude tenen gehad toen hij op school aankwam!!!! En het deed nog zeer ook, dus een tweede keer koude tenen werd hem even teveel.
Maar helaas, papa was niet thuis, of hij over een kwartiertje nog eens mocht bellen.
Dan komen mijn moederlijke gevoelens boven en zeg tegen hem "zou je niet gewoon lekker naar huis fietsen, alle kinderen gaan toch fietsen". Ja, maar die hoeven niet zo ver als ik, helemaal naar Heerhugowaard, ja het is me wat.
Uiteindelijk is hij toch maar gegaan want zowel papa als mama wilden niet thuiskomen. Ik hoop voor hem dat Sinterklaas een paar warme sokken en warme schoenen heeft meegenomen.

Nieuwe eReaders

Eerst hadden we er twee. Twee eReaders. Of, zoals ik zelf liever zeg, eLezers. Helaas werd er één gestolen en dus was er nog maar één.

Het aantal mensen dat eens wil proberen of dat nou wat is, zo'n eLezer/eReader is best groot. Het is tenslotte iets waar je steeds vaker wat over hoort of leest.
Voor de enige die we nog hadden was een wachtlijst. En van wachtlijsten wordt niemand vrolijk. Dus hebben we er nog drie gekocht.

Iedereen is er blij mee. Zelfs de leeuw van papier-maché wil het wel eens proberen, een boek lezen via een machientje.

Papieren poppen

Vlak naast de bibliotheek, naast ons zeg maar, zit het Jan Arentsz. Ik denk dat er deze week weer een docent is langs geweest. Die iemand van de bibliotheek sprak. Want opeens zijn alle vensterbanken gevuld met kunstige gemaakte papieren poppen.
Ik moet nog even gaan achterhalen van welke groep ze zijn en misschien meer van dat soort informatie.
Maar het gaat natuurlijk om de poppen. Die zijn prachtig. Ze staan, of misschien is "zitten" beter op de eerste verdieping. Kijk er even naar, maar roep niet te hard van "Knap!" of "Mooi!" want dan waaien ze misschien wel om.

Gefilmd werk

Soms is de bibliotheek dicht. Maar dat wil niet zeggen dat er dan niets gedaan wordt. Ik zou natuurlijk een verhaal kunnen schrijven over wat er dan allemaal gedaan wordt.

Maar een filmpje is misschien wel net zo leuk.

Bezuinigingen bij de bibliotheek

Ruim een week geleden stuurde de Vereniging van Openbare Bibliotheken een persbericht de wereld in.

Drie op de tien bibliotheken zouden door de bezuinigingen gaan verdwijnen.

"De provincie Groningen voorziet een daling van 30 procent, de gemeente Gouda een van tussen de 25 en 50 procent, en Berkelland voorziet dat 100 procent verdwijnt. In Rotterdam zullen maar 6 van de huidige 21 biebs overblijven, en in Den Haag nog maar 6 of 7 van de nu 19. In Amsterdam zijn momenteel 28 bibliotheken, straks nog maar 5 à 7. Vooral jongeren zullen de dupe worden van deze ontwikkelingen, aldus de VOB.

Het persbericht werd opgepikt door wat media en zo kwam het bijvoorbeeld op de site van Spits terecht. Daar kun je, heel 2.0, als lezer reageren en een aantal mensen deed dat dan ook. Ik kopieer en plak er een paar.

"Prima zaak er lopen meestal 4 personen rond die samen 2 ton per jaar kosten, de giga grote huisvesting, verwarming enz. enz. en dat moet met zwaar gesubsidieerd "gratis" uitlenen van boeken worden terugverdiend.
Daarbij komt dat met de komst van internet boeken uit de gratie en tijd raken.
Kortom het is allemaal minder erg dan die Vereniging van Openbare Bibliotheken (ook weer zo'n linkse subsidiespons) ons doet geloven"

"Ze kunnen ook hun overbodige "taken" als leeshulp, internethulp, sociale hulp, kunstuitingshulp, afstoten en zich richten op hun kerntaak "het beheren van boeken"."

"Het is dan ook een goede zaak, dat er bibliotheken blijven. Zoals ik eerder al schreef: het is natuurlijk essentieel dat we ervoor zorgen dat het geschreven woord goedkoop en gemakkelijk toegankelijk is en blijft voor iedereen. Dat is het uitgangspunt."

"hahahahahaha vooral jongeren zullen de dupe zijn hahahahahahahaha de jeugd van tegenwoordig weet in de meeste gevallen de plaatselijke bibliotheek niet eens te vinden, ze doen alles toch digitaal, ook deze tak van subsidie slurpend links ziet het licht aan het einde van de tunnel branden hahahahahahahahaha"

Ook op wat andere plekken werd er nog over het persbericht gediscussieerd, hier en hier.

Veel verschillende meningen. Zo vat ik het wel netjes samen denk ik.

In Langedijk zijn we nog opgelucht. Zoals het nu lijkt wordt de bibliotheek in deze gemeente niet gekort. Maar dat betekent weer niet dat wij ons geen zorgen maken over de toekomst van de bibliotheek. Misschien dat we het hier dan wel treffen, maar je zult maar ergens wonen waar wel een bibliotheek wordt wegbezuinigd. Zoiets hebben we in Langedijk tenslotte ook met de vestiging in Sint Pancras meegemaakt.

Om te protesteren tegen de soms erg grote kortingen op de subsidie van bibliotheken is er sinds vandaag een heuse actiesite. Bekijk hem eens en teken de petitie als u het met de tekst daar eens bent.

Ondertussen zouden wij ook graag van u willen horen hoe u denkt over bezuinigingen op de bibliotheek.
Is het terecht?
Is het onzin?
Of zit het er ergens tussenin?

West-Friesland, de lezing

Wat is West-Friesland toch mooi. Dat werd nog eens benadrukt door Netty Zander die maandagavond ,18 oktober jl, een lezing met prachtige dia’s gaf voor een enthousiast publiek bij ons in de bibliotheek. Iedereen die bij de lezing was fietst, wandelt of rijdt nu met een andere kijk door dit gebied. Een weiland vol hobbels, kuilen en inhammen wordt nu een weiland met kleiputten en wielen, ontstaan door het graafwerk van onze voorouders die door deze lezing nog eens extra gewaardeerd werden voor hun doorzettingsvermogen om van dit zo vaak onder water gelopen West-Friesland een vruchtbaar land te maken.



Gitta

Nederland Leest

Nog even, een uurtje, en ook in de bibliotheek Langedijk begint Nederland Leest.
Het boek van dit jaar is "De grote zaal" van Jacoba van Velde.

"De rauwe en indringende roman vertelt over de eenzaamheid die ouder worden met zich meebrengt. En hoewel niet bedoeld als sociale aanklacht, geeft het een ontluisterend beeld van de ouderenzorg in de jaren ‘50. Een actueel verhaal, zeker in het licht van het huidige klimaat van bezuinigingen in een vergrijzend Nederland."

Het boek is verkrijgbaar, helemaal voor niets, in de bibliotheek.
Van 22 oktober tot en met 19 november.
Of eerder als de voorraad op is.

Kom het halen, lees het, praat er over.

In de ban van de ring

De tijd dat een bibliotheek er alleen maar hoefde te zijn om veel leden (of klanten om maar eens een moderner woord te gebruiken) te hebben ligt helaas ver in het verleden.
Ook bibliotheken moeten hun uiterste best doen om op te vallen, om mensen te verleiden langs te komen.

Sommige bibliotheken gaan daar best ver in, zo maakte de bibliotheek van The University of Kansas een bijna echte film. Nou ja, een film van 18 minuten.
Haal wat inspiratie uit "In de ban van de ring", maak wat kostuums, praat nogal lang in op een aantal mensen die in de film mee "moeten" doen en 1,2,3 (en waarschijnlijk 4,5,6,7,8 en nog veel langer) je hebt een opvallende film die mensen misschien overhaalt de bibliotheek te bezoeken.

Misschien moeten we in de Bibliotheek Langedijk ook eens zo'n filmpje gaan maken.
Mocht iemand een goed idee hebben, zet het hier onder en wie weet staat het binnenkort op YouTube.

Maandag 13 september was de start van een serie lezingen die dit najaar in de bibliotheek gehouden worden.
De eerste lezing werd verzorgd door antroposofisch arts Albert Jansen en Rinske Zielstra. Jansen was een enthousiaste spreker die de aanwezigen tot het einde wist te boeien met zijn verhaal. Door een burn out en de daarbij behorende ervaringen hoe hiermee om te gaan heeft hij de toehoorders heel wat handreikingen gedaan. Je positieve instelling en gedachten zijn van wezenlijk belang om je beter te voelen en goed naar jezelf te kijken. Door middel van "zielepoetsen" kun je jezelf resetten en herscheppen. Het vraagt na het tandenpoetsen om een moment voor jezelf, om de gebeurtenissen van die dag de revue te laten passeren en jezelf af te vragen of dit een geslaagde dag was. Bij de bibliotheek kunt u nog een beschrijving van dit zielepoetsen ophalen. Op de website http://www.con-amore.net kunt U verder informatie bekijken van deze arts.
De ongeveer 80 bezoekers gingen met een goed gevoel naar huis.

Voor de andere lezingen kunt U terecht op onze website of U kunt een boekje ophalen in de bibliotheek.

Amazone vindt de iPad maar niks

Zelf heb ik niet zoveel tegen de iPad. Al heb ik er aan de andere kant ook niet echt wel wat mee. Vorige week hield ik er even eentje vast. Mijn hart begon niet sneller te kloppen, maar ook niet langzamer. Dus het kan alle kanten op.
Hij was wel een beetje zwaar, vond ik. En de meneer van de Mediamarkt die bij het Appletafeltje stond keek een beetje bezorgd mijn kant op toen ik erg hardop begon te lachen. Dat was toen ik op een appje klikte waarmee je een boek kon lezen.

Zo leuk, het was net een boek. Als je klaar was met een bladzijde kon je met je vinger een vegende beweging maken, en dan zag je hoe de bladzijde omsloeg. Net als bij een echt boek zeg maar. Het deed me denken aan de krampachtige pogingen van de makers van vleesvervangende produkten. Die laten dan hun producten voor mensen die (deels) gestopt zijn met vlees eten absurd genoeg graag lijken op ... vlees.

Amazon heeft meer met zijn eigen Kindle. En maakte er een spotje van. Wat mooi in al zijn simpelheid is.
Al zegt een kijker op YouTube na het zien van de video er dan weer dit van:

Now ask her to play you this video.

Oh wait, she can't.

Het zal nog wel een tijdje onrustig blijven.

Thema hoeken in de bibliotheek

Voor de open dag van 4 september jl. hebben twee collega's, Conny en Tereza,
prachtige thema hoeken gemaakt in de bibliotheek.
Over koken, sport, oud Langedijk etc.
Het is zonde om al dat moois, al dat werk maar voor één dag te laten staan, dus
een deel staat deze week nog gezellig in de bibliotheek.
De scooter is met de eigenaresse mee, anders zou zij een week moeten lopen en dat gaat te ver...de boeken over bromfietscertificaten zijn er natuurlijk nog wel !



Karin

Open dag

Zaterdag 4 september is het dan weer zover. De open dag in de Binding samen met de andere gebruikers.

De bibliotheek laat zich van zijn beste kant zien. Deuren gaan wagenwijd open om iedereen naar binnen te lokken. Want het is zo leuk in de bibliotheek en op deze manier kan iedereen eens ervaren wat wij allemaal te bieden hebben.
Ik ga hier geen opsomming geven, maar nodig U uit om spontaan eens de drempel over te stappen en laat U eens informeren wat er zo leuk is aan de bibliotheek.

Er is hard gewerkt door collega's om een gevarieerd beeld te geven van ons aanbod d.m.v. een quiz, leuke tentoonstellingen en op verzoek leiden wij U rond in onze bieb.
En vergeet onze boekverkoop niet!!! Het wordt mooi weer zaterdag dus staan we buiten met 3 kramen om u net aan dat boek te helpen waar u al zolang naar op zoek was, of alvast een voorraad boeken aan kunt leggen voor de vakantie.

De jeugd wordt natuurlijk ook niet vergeten, want zij zijn onze toekomst!!!
En om met de tijd mee te gaan is er een Wii demonstratie op de jeugdafdeling. Bij het inschrijven krijgt de jeugdlener een leuk presentje.

Als dit niet genoeg reclame is om zaterdag 4 september een bezoek te brengen aan de bieb en aan de andere gebruikers in de Binding dan weet ik het niet meer.

Kastelen en Casanova

Het fijne van vakantie is, vind ik, dat je naast het vertoeven op een andere plaats in de wereld, je ook iets opsteekt over het land, de mensen, de gewoonten en de historie.
Nu was ik de afgelopen twee weken in Tsjechie.
Uit de boeken wist ik wel al: dit is het land van de kastelen. Maar dat t er zoveel zouden zijn ? Daar had ik geen idee van.
Boek over Tsjechie mee en een woordenboek mee, want je wilt toch op zijn minst een paar woordjes kunnen zeggen en hoe kom je er anders achter wat er op de menu kaart staat ? (en dat "hranolky" het Tsjechische woord voor patat is ?)

Na zoveel kastelen en burchten, is ook duidelijk dat een burcht wel een kasteel is of een deel ervan, maar dat een burcht niet noodzakelijkerwijs een kasteel hoeft te zijn.
Een burcht is een extra versteviging, een slotgracht. Een plaats om je te verbergen voor de vijand.


Verder is het ook prettig om te weten dat Casanova, jawel, Giacomo Casanova (1725-1798), de vrouwenversierder die wereldberoemd is, aan het einde van zijn leven in Tsjechie woonde, in een kasteel in de Bohemen, bij ene graaf Joseph von Waldstein-Wartemberg .
En wat was hij daar ?
Juist: bibliothecaris !
En nu wil ik nooit meer horen dat dit een "stoffig" of zelfs saai beroep is ;-)

Karin

Varen met het werk

Ik wist het wel ook al woon ik hier zelf niet, dat een deel van Langedijk het "duizend eilandenrijk" werd genoemd. Maar ik ging er een beetje vanuit dat dat 1000 een geval van "16, 17, 18 .... veel, we doen 1000" was.

Maar dat is dus niet zo.

Een paar weken geleden was het weer eens tijd om iets leuks, iets niet-werks te doen met de medewerkers van de bibliotheek Langedijk. Nu kun je vertier ver weg zoeken. Maar dat is natuurlijk helemaal niet nodig.

Mooi weer, een bootje. En iemand die weet hoe en waar gevaren kan worden. Meer is er niet nodig.
Een paar honderd meter lopen. In een bootje stappen. En anderhalf uur later, voor de bibliotheek weer uitstappen. Of we in de tussentijd langs echt 1000 eilanden zijn gevaren, dat weet ik niet. Maar het waren er wel heel erg veel. Goed, het zijn geen enorme lappen grond. Maar elk eiland is er wel één.

Mensen die hier wonen die wisten het natuurlijk allemaal al maar voor mij was het nieuw genoeg om een kort filmpje te maken, omdat ik er toch was.

Het filmpje hieronder is speciaal voor de mensen die het ook zomers drukdrukdruk! hebben. Het filmpje boven de tekst heeft een iets meer ontspannen tempo.



Ton

Graag op de hoogte van de nieuwste materialen ?

De meeste klanten hebben zo hun vaste loopje in de bibliotheek.
Boeken inleveren en meteen in de kasten kijken waarin ze na inleveren moeten staan om te zien of hun volgende boek daar misschien al tussen staat.
Dan naar de volgende kast met nog op te ruimen boeken en de boeken met Stip, vervolgens de "tafel" waarop boeken uitgestald liggen en de vakken in de gele wand waarin de nieuwe materialen staan. Herkenbaar ?
Dacht het wel. Je weet gewoon niet altijd direct wat je wilt lezen.
En zeker nieuwe materialen, er komen per week zoveel nieuwe boeken op de markt, plus DVD's, games, informatieve boeken etc etc.
Om ook vanuit thuis op de hoogte te blijven van welke nieuwe materialen er in de bibliotheek zijn gekomen kunt u zich aanmelden voor de "attenderingsservice".
Dat gaat als volgt:
Eerst naar de website van Bibliotheek Langedijk
Dan inloggen met het pasnummer ( 6217.......) en uw pincode ( de dag waarop u geboren bent plus de laatste twee cijfers van uw geboortejaar)
Nu bent u bij uw persoonlijke gegevens en de plaats waar u ook materialen kunt verlengen.
De zesde optie van boven is de attenderingsservice, na aanklikken van deze optie kunt u zich abonneren op diverse onderwerpen, net waar de interesse naar uit gaat.
U kunt zoveel opties aanklikken als u wilt , bijvoorbeeld: Games, luisterboeken volwassenen, Daisy's voor de jeugd, DVD's, Thrillers, Reizen en Geschiedenis.
Vervolgens scrollt u helemaal naar beneden en klikt op de button "uitvoeren".
Vanaf dat moment krijgt u in uw email een bericht met daarin de nieuwste titels die wij vanaf die dag in de bibliotheek hebben.
Zo bent u altijd volledig op de hoogte!
Karin

Lezing over het geheim van gezond en gelukkig leven

Het is misschien nog een beetje vroeg. Maar toch. Je kunt er maar beter een beetje op tijd van op de hoogte zijn.

Op maandag 13 september geven Albert Jansen (antroposofisch arts en auteur van het boek "Ziek beter best") en Rinske Zielstra (Helende Reis therapeute) een lezing in de bibliotheek in De Binding.

Een paar vragen, maar ook antwoorden zullen die avond zeker voorbij komen.
Hoe zou het zijn om werkelijk vrij te leven, zonder negatieve gedachtes en gevoelens? Kun je leren je vitaliteit en je gezondheid te verbeteren zonder pillen?
Albert Jansen en Rinske Zielstra geven met de lezing inzichten en praktische handvatten om contact te maken met je eigen essentie, de bron van het leven zelf.

De lezing begint om 20.00 uur.
De toegang is €3,- voor leden van de bibliotheek en € 4,50 voor niet-leden.
kaarten reserveren kan via 0226 313304.

Op Rolletjes

Je zult maar niet meer zo soepeltjes ter been zijn en ontzettend veel zin hebben in een stapel boeken die je, al zittend in een comfortabele stoel onder parasol of boom, op je gemak wilt lezen. Dan is het ten eerste zaak om af te reizen naar de Bosgroet, naar het robuuste gebouw De Binding, waarin de bibliotheek zich bevindt. Gelukkig parkeerruimte genoeg en de afstand van parkeerplek naar gebouw is te overzien. De draaideur door lukt ook prima; het gevaarte draait rustig zoemend z’n rondje. Tot zover alles oké en het mooie is: de bibliotheek bevindt zich vooraan in het gebouw, meteen rechtsaf. Heerlijk voor een niet-meer-zo-soepel-ter-been-zijnd persoon. De boeken binnen handbereik….
Tot je één stap binnen zet. Dan blijkt dat de bibliotheek wel heel erg mooi en ruim is opgezet. Prachtig voor ieder die naar binnen kan huppelen, maar, zoals ik al zei: je zal maar niet meer zo soepeltjes ter been zijn. De afstand tot het eerste boek lijkt een onoverbrugbare; eerst door de hal, dan langs de servicebalie. En áls je dan na zo ongeveer de halve marathon de boeken hebt bereikt en je je keuze aan het maken bent, valt het gewicht van de boeken je zwaar. Straks nog de hele route terug…..
DAAR hebben we wat op gevonden! Inmiddels zwieren de eerste klanten al sierlijke rondjes langs de balie en tussen de boekenkasten. Het is een feest om te zien hoe men jubelend de boeken uit de kasten grist en nog eens een extra rondje langs de rekken maakt.
Onze rollator mét boekenmand is een groot succes. Met dank aan de klant die ons de tip gaf!
Tereza

vakantie

Er breekt nu een periode aan van dat collega's zo af en toe zomaar een paar weken weg zijn.
Dat noemen ze vakantie.
Wanneer ga jij weg, of wanneer ben je er weer, ga je nog weg of blijf je in Nederland.
Kamperen, vliegen, treinen en met de auto. Alle opties zijn mogelijk.
Met kinderen? Nee die gaan niet meer mee, zit je nog meer weken in de stress omdat je je daar weer zorgen om maakt.
Al met al "is vakantie vieren wel zo gezond voor de mens".

Of je krijgt te horen van de baas dat je de vakantieuren voor het einde van het jaar wel opgemaakt moet hebben.
Dus "moet" je wel een paar weken vrij nemen.

Maar ik ben toch wel blij dat ik er een paar weekjes tussenuit mag straks.

We zullen wel zien wat we allemaal gaan doen, er valt in Nederland ook nog genoeg te beleven en te genieten.
En hopelijk komen we dan weer met nieuwe ervaringen, verhalen en bovenal uitgerust weer terug op het werk.

Iedereen een fraaie zomer toegewenst en zorg dat je er op een ontspannen manier van geniet.

Agnes

Logeerkoffertjes

Het zal je maar gebeuren, als peuter of kleuter. Dat je uit logeren gaat en ergens terecht komt waar geen leuke boeken zijn.

We hadden ze al een tijdje in de bibliotheek Langedijk, logeerkoffers.
Een koffertje met 5 zorgvuldig geselecteerde boeken en een cd, voor peuters en kleuters. Om mee te nemen als je uit logeren gaat.

Maar omdat de koffertjes die tot nu toe gebruikt werden langzaam maar zeker scheurtjes begonnen te krijgen hebben we ze maar eens vernieuwd.

Merle uit Sint Pancras was de eerste die ze mocht proberen.
En ze vond ze zo leuk dat ze er meteen mee op de foto wilde.

De post-it krabbels van Don Kenn

John (of Don) Kenn werd geboren in Denemarken. Hij doet iets met tv, heeft een tweeling en zo om de paar dagen maakt hij een tekening, van een monster of iets anders raars op een geel post-it blaadje. En die tekeningen zet hij op zijn blog.

Dat is eigenlijk alle tekst die op zijn blog staat. Alle tekst van hem dan.
Onder de tekeningen die hij post staan soms commentaren.
Over hoe mooi de tekening is. En of ze ook te koop zijn.
Maar Don (of John) Kenn geeft zo te zien nooit antwoord.

Misschien zit hij dan alweer een monstertje te krabbelen,
of zorgt hij voor de tweeling.

Hup Holland Hup

Oranje is de kleur van de afgelopen weken.
Overal is alles oranje en er zijn vele hebbedingetjes te krijgen bij...tja bij wat niet eigenlijk de laatste tijd ? Het is wel gezellig evengoed en ik blijf het wonderlijk vinden dat iets als voetbal de Nederlanders zo kan verenigen.

We doen allemaal mee aan een of misschien wel meerdere poeltjes, hebben een vuvuzela of minstens een ander lawaai-ding in huis dat oranje is en zitten voor de buis als het Nederlands elftal speelt.

Mijn 4-jarig zoontje, die gewoonlijk niets met voetbal heeft, weet nu hoe de keeper heet, hij kan Hup Holland Hup zingen en weet wat een schwalbe is. Hij kon het gelukkig ook uitleggen aan mij, want ik wist het niet....oeps.

In de bibliotheek doen we gezellig mee, met name op de jeugdafdeling.
Lekker in de voetbal boeken neuzen en een voetbal kleurplaat maken.
Morgen dan fijn "even" winnen van Brazilie, want dan kunnen we verder genieten van alle oranje gekte en ....dan leert mijn zoontje niet voor niets op school "Nederland oh Nederland, jij bent de kampioen..."

Karin

Tekens

Wij zien al enkele jaren allerlei vreemde tekens op de boekhoeken en op tijdschriften staan.
Kruisjes, rondjes, krullen , vierkantjes en ook de data.

Dit om aan te geven dat de lezer dit boek al een keer meegenomen heeft.
Een soort geurmerk dus, achtergelaten om toch maar niet nog een keer hetzelfde boek of
dezelfde Margriet of Libelle mee te nemen. Dit om het vervolgverhaal wat erin staat in een goede volgorde te kunnen lezen.
En wat me dan opvalt is dat het vaak alleen in de familie-, streekromans staat.
Je zult dan zeggen "een geheugensteuntje voor de oudere mens".
Maar juist van hen hebben we toch geleerd dat je voorzichtig met eigendommen van andere moet omgaan.

Het blijft een vreemd fenomeen en het zal wel bij de bibliotheek horen, ben alleen benieuwd of het ook in andere bibliotheken gebeurd.

Agnes

Lezen , goed lezen :-)

Via een email met bijlage kreeg ik deze plaatjes onder ogen.
Je hoort het de leraren van school nog zeggen, als een echo in je gedachten bij het zien van deze delen van proefwerken: "Goed lezen ! Heel belangrijk."
Sommigen hebben die raad iets te letterlijk genomen, kijk zelf maar.






Karin

Chopin in Langedijk

De laatste lezing van het seizoen 2009-2010 was gewijd aan de componist/pianist Frederick Chopin.
Muziekbibliothecaris Gert Floor, werkzaam in de bibliotheek Heiloo, vertelde over het leven van Chopin en liet ons diverse stukken muziek beluisteren.

Door wat technische problemen was het niet mogelijk om de lezing te ondersteunen met een powerpoint presentatie, maar daar liet Gert zich niet door van de wijs brengen.

Hij wist boeiend te vertellen over het leven van Chopin, die al op zevenjarige leeftijd zij eerste compositie had uitgegeven en op achtjarige leeftijd zijn eerste concert gaf.

Zijn werk vormt het hoogtepunt van de romantische pianomuziek.

De bibliotheek van Heiloo heeft een grote muziekcollectie dus als u wat muziek wilt horen kan er altijd wat gereserveerd worden.

Het seizoen 2009-2010 zit er wat de lezingen betreft weer op. Het was een gevarieerd aanbod en de bibliotheekhoopt dat er wat van uw gading bijzat.
Heeft u nog ideeen over onderwerpen waarover u een lezing gehouden wilt hebben laat het ons dan gerust weten.

De terugkeer van de tamagotchi

IJzingwekkende ringtones, luid en langdurig bellende mensen, spelletjes met geluidseffecten, metalig klinkende muziekjes.
Een beetje moderne mobiel kan een hoop herrie veroorzaken.

Kan het nog erger?
Ja hoor, dat kan.

Mij doet onderstaand appje nogal denken aan de roemruchte en veel gevreesde Tamagotchi.

Op mijn, alweer gedateerde mobiel, is het appje niet te vinden. Dat is misschien maar beter ook. Ik kan nog geen vis in leven houden.

Durex Baby from Peter Ammentorp Lund on Vimeo.

Ton

Airport Library

De eerste permanente luchthavenbibliotheek ter wereld, zo staat het in de kranten.
En daar mogen we trots op zijn, die Airport Library zal nergens minder dan op ons eigen Schiphol te vinden zijn!
Ik ben benieuwd hoeveel van jullie er deze zomer even een kijkje gaan nemen, de deuren van deze bibliotheek zullen in begin juli openen.
Het is wel noodzakelijk om een ticket te hebben, de bibliotheek komt aan de Holland Boulevard achter paspoortcontrole te liggen.
Het moet een visitekaartje zijn voor de Nederlandse cultuur, met vertaalde literatuur en fotoboeken over Nederland, de Delta Werken, musea etc.
Leuk om naast winkelen en eten & drinken ook nog iets anders te doen tijdens het wachten :-)
Wie laat er deze zomer even weten hoe het is om op Schiphol naar de bibliotheek te gaan ?

Karin