Geronimo Stilton in de bibliotheek

21 april was het dan ein-de-lijk zover:
Geronimo Stilton kwam naar de bibliotheek. We hebben het dan ook wel over DE bekendste muis van de wereld. Deze muis is beroemd om zijn muizenissige avonturen: Mijn naam is Stilton, Geronimo Stilton. Ik ben een man, eh … muis, met het hoofd in de wolken. Ik ben uitgever van De Wakkere Muis, de meest verkochte krant van Muizeneiland, maar het liefst schrijf ik boeken: grappige verhalen, zachter dan mozzarella, smeuïger dan brie en pittiger dan roquefort met snorharen!

Verder zijn de boeken van Geronimo ook populair op ons Makkelijk Lezen Plein Op dit Plein staat een selectie van boeken en luisterboeken speciaal voor kinderen die lezen moeilijk vinden. Voor de kinderen zijn er boeken geselecteerd waarbij gelet wordt op bijvoorbeeld het lettertype en de lay-out, die vanaf het begin spannend of grappig zijn.

Vanaf half vier druppelden de kinderen binnen , de medewerkers van Compleet FM waren al eerder druk in de weer met de voorbereidingen.
Na het journaal van 16.00 uur ging de Geronimo uitzending van start in het kinderprogramma Superkids. De vertaalster van de boeken, Loes Randazzo, was aanwezig om vragen van kinderen te beantwoorden en Geronimo zelf was er ook. Er werd een quiz gehouden en de kinderen konden op de foto met Geronimo. Er kon gekleurd worden en er werden tassen uitgedeeld met leuke Geronimo- hebbedingen. Sommige kinderen mochten een stukje voor de radio voorlezen uit hun favoriete Stilton-boek. Het was een drukke en zeer geslaagde middag waarvan hier enkele foto's te zien zijn .

Joris

Een spreker voor een lezing afhalen van het station, dat doe ik wel vaker. Meestal heeft dat veel weg van een blind date; ik heb geen idee wie ik zoek en dat is wederzijds. En hadden we nu op het perron afgesproken of op de parkeerplaats? Hadden we nu maar mobiele nummers uitgewisseld. Als de menigte van het perron verdwenen is, komt de eerste zenuwkriebel. Hij (het is meestal een hij) is er toch wel? Tot nu toe vonden we elkaar altijd. Maar vaak denk ik onderweg: "Waar ben ik aan begonnen?". Vooral als de spreker drupt van het angstzweet. En ik overdrijf niet.

Dat ging afgelopen maandag heel anders. Voor het eerst wist ik (min of meer) wie ik ging ophalen. Natuurlijk ziet iemand er op tv altijd anders uit dan in het echt, maar ik had in elk geval een idee. Bovendien had ik plaats en tijd strak afgesproken en hadden we elkaars 06-nummer.
Ik stapte het perron op, zag Joris Luyendijk staan en liep op hem af. Even zag ik de twijfel in zijn ogen: is dit degene die ik moet hebben of word ik hier lastiggevallen? Ik bleek goed volk.
In de auto vertelde hij dat hij regelmatig wordt aangesproken door vreemden. Dat zijn dan niet de leukste mensen, want leuke mensen begrijpen dat dat niet leuk is. En deze mensen blijven dan een hele treinreis tegen hem aanzeuren. Ik begreep de blik van zojuist.
Hij bleek een aardige man die niet alleen drie keer zo intelligent is als ik (niets ten nadele van mij) maar dat ook fantastisch kan verbergen. Toen ik hem na een boeiende lezing weer terugbracht, voelde ik me niet eens ongemakkelijk zo 's avonds laat met een vreemde man in mijn auto.
Was het nou maar een blind date...

Marjolijn

Met een boek

We zijn er een tijd terug mee begonnen. Maar het is een beetje ingezakt. Met een boek. Terwijl het nog steeds een leuk idee is. Denken wij dan.

Een bibliotheek, ook die in Langedijk, gaat al jaren niet alleen meer over boeken. Er komen steeds meer computers en het internet is steeds belangrijker geworden.
Toch vinden veel mensen boeken nog steeds erg belangrijk. En mooi. En ontroerend. En leuk. En spannend. En nog meer.

De "met een boek" fotostroom brengt twee dingen samen die voor de bibliotheek Langedijk heel belangrijk zijn. Mensen. En hun favoriete boek.
We zijn begonnen met de mensen die werken bij de bibliotheek. Toen kwamen sommige van hun partners en kinderen erbij.
Maar iedereen die het boek belangrijk en de moeite waard vindt kan meedoen aan "Met een boek".

Maak een foto met je favoriete boek bij, voor of op je hoofd.
Mail de foto naar meteenboek@gmail.com
Zet in de mail je voornaam, je beroep en wie je mogelijk kent van de mensen die al in de fotostroom staan.

De fotostroom wordt zichtbaar door in de presentatie hieronder te klikken. Wil je daarna nog meer zien klik dan op één van de getoonde foto's.

Hoe klinkt een website?

Een  website, nog niet eens zo vreselijk lang geleden was het al genoeg  wanneer je er één had. Hoe het ding er verder uitzag, dat kwam later nog  wel eens.

Nu er zo'n beetje evenveel websites zijn als zandkorrels op het strand wordt er over alles aan, in of op een site  nagedacht. En het wordt gemeten. Zelfs de plekken waar de ogen van een  bezoeker het langst naar kijken worden in kaart gebracht.

Maar  je kunt je na al dat meten natuurlijk nog meer afvragen.

Bijvoorbeeld hoe een website klinkt.

Codeorgan. Je blijft je toch verbazen op  het internet. Bij Codeorgan kun je de url van een webpagina in een regel  plakken en vervolgens (je moet wel even geduld hebben) hoor je hoe die  pagina klinkt. Hoe dat gaat leggen de makers van de site ook uit. Een hoop gedoe met letters tellen, even en oneven nummers, dat soort dingen.
Dat zal allemaal wel. Ik ga gewoon even wat pagina's door het kantoor laten galmen..

Leesbeestenclub in het steunpunt Oudkarspel.

Op woensdag 7 april hebben drie kinderen van de buitenschoolse opvang De Bontebaai voor het eerst meegedraaid met de uitlening in het steunpunt in Oudkarspel. Wekelijks zullen Melissa Zagers 11 jaar, Kaylee Spits 9 jaar en Micaela Postma (bijna) 10 jaar van 3 tot 5 uur meehelpen met de vrijwilligsters van de bibliotheek. Zij zullen helpen met in- en uitlenen van de boeken, leners wegwijs maken, boeken opruimen in de kasten en vragen beantwoorden van kinderen die het steunpunt bezoeken. Daarbij zullen de kinderen in samenwerking met de leidsters een aantal activiteiten organiseren zoals voorlezen aan kleuters.

Wat en hoe ? in het....

April alweer, de meeste mensen weten al waarheen zij gaan op vakantie en zijn al aan 't voor genieten , door in boeken of op het internet lekker naar informatie te zoeken over het land van bestemming.



Nu zijn wij Nederlanders niet altijd even hoffelijk, maar wat een vreemde taal betreft willen we nogwel eens verrassend uit de hoek komen.
Kennelijk heeft de gemiddelde Nederlander de behoefte zich verstaanbaar te maken in een ander land. Of op zijn minst een poging daartoe te doen....

Ik weet wel dat toen het luchtbed lek was in Tsjechie en er wel stukjes waren om mee te plakken, maar er geen lijm was, ik erg blij werd van het woord "lepidlo" dat lijm is in de Tsjechische taal. En dat het fijn is te weten dat "kiri" links is in Bahasa Indonesia als je in the middle of nowhere probeert weer op het juiste pad te komen.

Natuurlijk kan een foute vertaling ook voorkomen , wie kent niet het grapje over de dame die in een auto in Engels gezelschap een sigaret rookt en vraagt " where can I put my ass in ?" ☺
Zo stond er op de markt op Bali iemand te vragen om een hoofd. Een hoofd ? De marktkoopman verkocht fruit, waarschijnlijk moest het een kokosnoot zijn dus, een kelapa en geen kepala. Subtiel verschil.
En eveneens op een markt , maar nu in Vietnam , kreeg een backpacker bijna ruzie met een meisje dat daar papajas verkocht.
Vietnamees is een klanktaal, alle woorden kunnen op diverse tonen uitgesproken worden en dan iets totaal verschillend betekenen. Hij vroeg erom in zijn beste Vietnamees ( en dat was niet veel bijzonders), maar had blijkbaar net de verkeerde toon gekozen. Daarmee vroeg hij niet meer om de papaja, maar deed hij het meisje onzedelijke voorstellen ...oeps. Leg dat dan maar weer eens uit.




Echter, laat het ons niet weerhouden om een taalcursus te doen en met een Hoe en Wat in het joostmagwetenwatvoortaal op stap te gaan .
De aanhouder wint nietwaar ?

Karin

Komt een vrouw aan de balie...

En zij wil haar zoon inlaten schrijven.
Natuurlijk zijn we altijd blij met een nieuw lid, dus natuurlijk kan dat.
We overhandigen het inschrijfformulier en mevrouw slaat aan het schrijven.
Zo klaar.
Nu willen wij graag even een legitimatiebewijs bekijken.
Mevrouw geeft een kopie van het paspoort, dat moest toch, dat hadden jullie door de telefoon gezegd.
Bij ons verschijnen wat vraagtekens...nee, we hebben geen kopie nodig, we willen alleen even vaststellen dat u inderdaad bent wie u zegt dat u bent door middel van een identiteitsbewijs.
De mevrouw snapt er nu niets meer van en na enig gesputter blijkt wat het probleem is:
Het was niet de bedoeling dat zoonlief lid werd van de bibliotheek....
ze was een paar deuren te snel gestopt met lopen...de beste jongen moest ingeschreven worden op school ;-)

Karin

Bladmuziek

Het met elkaar samen gebruiken van een gebouw heeft zo zijn voordelen.
Je trekt heel veel bezoekers aan die onze deur binnengaan of passeren.
Maar van al die passanten komen toch regelmatig mensen binnen omdat ze op hun
kinderen wachten die naar muziekschool zijn.
Lekker even wat lezen, bekertje choco erbij, wat wil je nog meer.

Dat weten we nu, ze willen bladmuziek.


En om aan die vraag te kunnen beantwoorden zijn we gestart met een beginnerscollectie
bladmuziek.
Voor beginners en gevorderden, voor ieder is er wat.
Van piano tot blokfluit en van drums tot basgitaar, je vindt vast wel iets dat je leuk vindt.
En niet alleen populair maar ook klassiek is vertegenwoordigd.

Alles bij elkaar in een mooie kast, het is de moeite waard om eens te komen kijken.

Agnes

Collectioneren

Boeken aanschaffen is een vak op zich.

Elke week ploeg ik door een stapel a4'tjes met daarop het nieuwste boekenaanbod.
Collega Agnes doet vaak het voorwerk. Dan krabbelt ze bij de titels of het haar wat lijkt, of wie in onze gemeenschappelijke kennissenkring dit boek ECHT zou moeten lezen. Agnes lijkt vooral geboeid door titels voor de luie huisvrouw. Ik denk echter geen seconde dat ze er een is.

Koop ik de nieuwe John Irving, het zoveelste zelfhulpboek voor verveelde huismoeders of neem ik "Computeren met MAC voor senioren" met als bijschrift "Ja, doen!!!"?

Natuurlijk houd ik rekening met de wensen van de klant. Ook denk ik eraan om de collectie 'breed' te houden. Van alles wat, dus. Er is een heus plan voor het collectioneren. Daar houd ik me aan.

Hoewel een klant me eens vroeg of ik dat helemaal alleen deed (ben ik 12 of zo?), is het niet heel ingewikkeld. Ik maak alleen heel veel keuzes in heel korte tijd.
En dan komt het voor dat ik niet meer weet wat ik zes weken geleden besteld heb.

Een poosje terug ontvingen we maar liefst 11 exemplaren van hetzelfde boek. Ik vroeg me al af of ik verminderd toerekeningsvatbaar was geworden (en dat vroegen mijn collega's zich uiteraard ook af, alleen lieten ze dat niet merken) toen bleek dat de NBD een foutje had gemaakt.
Gelukkig. Ik ben geen silly cow...

Marjolijn

Twitter infographic

Hoewel ik soms nog steeds zo mijn vraagtekens heb bij Twitter is het succes van die dienst moeilijk te ontkennen. Mashable maakte er weer eens een infographic van. Die ik hier toch maar even inplak.

Het aandeel "Pointless babble", dat is best hoog. Maar het is tegelijkertijd ook wel weer een mooie kreet, pointless babble.

De infographic zelf is nogal groot, wanneer je op de afbeelding klikt zie je hem in een leesbaar formaat.

Ton

Joris Luyendijk in Langedijk

Joris Luyendijk "ken" ik sinds 1998. Toen kwam zijn boek "Een goede man slaat soms zijn vrouw" uit. Een mooi, goed geschreven boek over zijn tijd in Egypte. Luyendijk was daar een tijd lang correspondent voor De Volkskrant, het NOS journaal en de NRC.

Echt bekend werd Luyendijk als presentator van Zomergasten en natuurlijk door zijn onverwachte bestseller "Het zijn net mensen (beelden uit het Midden-Oosten)". In dat laatste boek zet Luyendijk vraagtekens bij de rol van de journalist. Schrijft die de waarheid of geeft hij ook maar weer wat hem verteld wordt?

Het laatste jaar schrijft Luyendijk elke week een column in de zaterdagse bijlage van de NRC. In die column zoekt hij naar de waarheid van de elektrische auto. Is die wel zo groen? En wie zegt dat eigenlijk? Wie heeft gelijk?

Op maandag 19 april geeft Joris Luyendijk een lezing in de bibliotheek in De Binding. Dat zou best wel eens een erg boeiende avond kunnen worden.



Ton

Actie !

Inmiddels zal het de meeste mensen niet ontgaan zijn, wij zijn bezig met een speciale actie voor de komende boekenweek, de 75e boekenweek om precies te zijn.
Zaterdag jl. gingen wij (collega Tereza en ik) er op uit in het Winkelcentrum de Broekerveiling, om te flyeren.
Speciaal voor komende boekenweek hebben we een flyer gemaakt om nieuwe leden te werven. Van boeken krijg je immers nooit genoeg ☺
Vol frisse moed en gekleed in het Titaantjes-t-shirt gingen we op weg.

In eerste instantie waren er om 10 uur minder mensen aanwezig dan gedacht.
Gelukkig vonden snel meer personen hun weg naar de boodschappen en konden we lekker aan de slag. Niet iedereen bleek even "happig" om iets aan te nemen. Misschien door een overvloed aan papier de week ervoor ivm de gemeenteraadsverkiezingen...en dan wil daar weer iemand je iets aanbieden? Plotseling heel druk in je tas zoeken dan maar, of heel erg de andere kant opkijken of me gewoon totaal negeren en zelfs wat boos kijken ....
Gelukkig was dit de minderheid en bleken de meesten vriendelijk en enthousiast en wilden zij graag meer weten over de actie.
Er waren ook wat teleurgestelden, zij woonden niet in Langedijk, maar "zou het ook bij mijn bibliotheek gelden ?"
Onder de winkelenden waren uiteraard al veel leden, sommigen kwamen net uit de bibliotheek vandaan en de meesten daarvan vonden het erg leuk om te zien dat wij dit doen. Eigenaren van zaken in het Winkelcentrum droegen ons ook direct een warm hart toe, we mochten zelf flyers bij Chez Frans en bij de kapsalon Knip-In achterlaten.
Via deze weg willen we ook de eigenaar van het winkelcentrum, Dhr. Van den Heerik, vriendelijk bedanken voor t tolereren van onze actie !
Nu maar hopen dat een nieuwe stroom leden zijn of haar weg naar de bibliotheek zal vinden ;-)


Karin

Kralen en kruidenthee

De workshop sieraden maken van 1 maart was heel speciaal. Misschien dat een buitenstaander denkt dat het hier om een cursus kralen rijgen voor gevorderden gaat, maar ik weet tegenwoordig wel beter!

Marian gaf eerst een korte uitleg. De vaktermen vlogen over tafel: mag ik de rondbektang, en uiteraard ook de platbektang, gebruik maar een veterklem en zal ik dat even voor je kettelen?

Gelukkig lieten de deelneemsters zich daar niet door uit het veld slaan. Gewapend met een tang en een kop kruidenthee gingen zij aan de slag.

Op onderstaande diashow is te zien hoe mooi de kettingen zijn geworden.
Met dank aan de dames die het geen probleem vonden om op de foto te gaan!

workshop sieraden maken on PhotoPeach

Marjolijn

Infobesitas

Dit woord verscheen vorige week in de krant, het woord voor 2010?
Het geeft duidelijk weer waar het voor staat, geen uitleg meer nodig.

Maar ook wij als bibliotheek werken mee aan die eindeloze stroom van informatie in de vorm
van blog, hyves, facebook en twitter en natuurlijk ook in boekvorm.
En dan kan je je als lezer ook nog aanmelden voor de nieuwsbrief.
Wat te zeggen van de telefoons van tegenwoordig met alles erop of erin, je kan je tijd er wel mee vol maken.
Het bliept en het geeft ringtones en vreselijke muziekjes om je er maar aan te herinneren dat je niets
mis mag lopen.
Dan moet je toch van goede huize komen wil je hier niet onder bezwijken.

Daarom ben ik toch heel blij met een boek dat je stilletjes dicht kunt doen en in een hoekje
leggen en hem weer openslaan als het jou uitkomt.


Agnes

foto

Vorige week had ik een foto nodig van iets herkenbaars in de bibliotheek. Die foto wilde ik gaan gebruiken voor een advertentie.
De ene collega had een humeur om op te schieten, de andere wil echt niet met haar hoofd in een advertentie vanwege stalkers, seriemoordenaars en meer van dat soort spul.
Dus mijn keuze viel op Agnes.
Ik rukte haar achter haar bureau vandaan en liet haar plaatsnemen tussen de boeken.
Daarna rende ik de trap weer op en nam een serie foto's vanaf de balustrade.
Als een heus fotomodel nam Agnes verschillende poses en gezichtsuitdrukkingen aan in die berg boeken. Ik kon de camera zowat niet stilhouden van het lachen.
Dit is het resultaat.
Helaas zit er geen volgende keer in. Dan vraagt Agnes er geld voor.

Marjolijn

Tanden

In de bibliotheek stellen de bezoekers ons de hele dag vragen. Dat moet ook, daar zijn we voor. En we geven met plezier antwoord.

Soms zijn die vragen vreemd, grappig of absurd. Soms doe je er een uur over om het goede antwoord te vinden. Of een dag. Soms moet je een collega om raad vragen.
En soms zit je gewoon met je mond vol tanden.
"Ik ben geen lid. Mag ik dit boek lenen?" "Ik zoek een boek maar weet niet hoe het heet of wie het geschreven heeft." "Ik kan de 'O' niet vinden." "Bent u dan niet verzekerd voor het feit dat ik uw boek heb beschadigd?" "Waar staan de boeken van 100 bladzijden?" "Koopt u die boeken helemaal alleen?" En zo kan ik nog wel even doorgaan.

Geweldig. Ik heb altijd moeite om dan serieus te blijven.
Over een poosje publiceren we er een boekje van.

De boom die kan twitteren

Soms kom je op het internet iets tegen dat toch echt een beetje raar is. Of heel bijzonder.

Een twitterende boom. Of boompje. Volgens Mashable was er al eerder een plant die het kon. Maar die ken ik niet en deze, gut, dat het kan. Dat het bestaat.

Ericsson zorgt er voor dat het boompje kan twitteren. Wanneer een sensor beweging oppikt reageert de boom. Met een tweet en met muziek. Wanneer iemand wegloopt komt er iets met "verlaten" of "eenzaamheid". Als het erg druk wordt bij het boompje dan komt daar ook commentaar op.

Nou ja, kijk even naar het filmpje.


Het boompje is te volgen op twitter, @connectedtree. Meer dan 500 volgers heeft het al. Een boom met 500 volgers!

Misschien moeten we toch weer planten in de bibliotheek neer gaan zetten.

Pipo de musical

Gistermiddag was het dan eindelijk zover. Pipo in het Theater Cool.
De kinderen keken er al sinds de zomer, toen de kaarten besteld werden, naar uit.

Natuurlijk weet ik wel wie Pipo is, maar als kind keek ik er zelf niet of weinig naar. Hij is wel op tv geweest...tot 1980 las ik net in de Wikipedia. Dat mijn moeder er als meisje al naar keek hoorde ik gisteren van haar, grappig, dezelfde clown doet t nog steeds uitstekend bij de jeugd.
Het viel mij ook niet tegen, alhoewel ik sinds het lezen en vooral het zien van The It van Stephen King, niet meer zo van clowns gecharmeerd ben. Pipo was leuk, vrolijk en alles behalve eng !
Raymond Kurvers zette een prima Pipo neer en Sytske van der Ster een mooie Mammaloe.





Een van mijn kinderen kreeg toen Pipo opkwam al meteen een hand van hem en na afloop, toen we uiteraard een CD met de liedjes gingen kopen, kwamen er ook de handtekeningen op van de spelers op. Nu mag ik daar nog maanden van genieten in de auto, dat begon gisteren na de voortelling meteen. Het Pipo-lied aan en op pad met blij meezingende kinderen(en een meezingende mama!)

Karin

Het Nederlands-Friese conflict

2100 pagina's in 3 minuut nog wat

Misschien heb je er ooit zelf één gemaakt. Een tekenfilmpje in een kladblok. Op elke pagina een plaatje, dat dan op de volgende pagina iets van plaats verschuift. Wanneer je dan met je duim de blaadjes heel vlug doorbladert ontstaat er schokkerig bewegend beeld.

Jamie Bell maakte een wel heel bijzonder tekenfilmpje in een kladblok. "A brief history of pretty much everything". Het maken duurde drie weken. En er waren 50 kladblokken voor nodig.
Jamie haalde er een hoog cijfer mee. Staat er op YouTube. En dat snap ik.

Knap. Ik zou er het geduld niet voor hebben.



Ton