Over een peuter bibliotheek en voorlezen

"Kun je er straks niet even een stukje over op het blog zetten?'
"Vast wel, maar ..."
En weg was ze al weer.

Kopieer/plak.

Kinderopvang Langedijk heeft lezen hoog in het vaandel staan. Daar kan je ook niet vroeg genoeg mee beginnen. Daarom start peuteracademie de Kleine Veert, gevestigd in de Wijde Veert, een heuse peuter bibliotheek. In samenwerking met Bibliotheek Langedijk is een mooi aanbod boeken, specifiek voor deze doelgroep, geselecteerd. De bibliotheek werd 20 september geopend door wethouder Marcel Reijven, Monique Mul (directeur van Kinderopvang Langedijk) en Karen Jaspers van Bibliotheek Langedijk

Feitelijk staat daar wat er gebeurde. Samen met de Kinderopvang zorgde de bibliotheek voor een leuke bibliotheek voor peuters. En die werd vanmorgen (donderdag 20 september) geopend. En dat was leuk.

Kijk maar.

Ja, de peuter bibliotheek ziet er mooi uit, fijne boeken, leuke meubels, al met al aantrekkelijk. En ja, het is belangrijk boeken voor jonge kinderen, heel belangrijk.

Maar, toen ik vanmorgen bij de opening was viel de wethouder me het meest op.

Zo'n opening is leuk, woordje, lintje doorknippen, koffie met koek. Maar omdat het een peuter bibliotheek is was er ook een groep peuters aanwezig. en wethouder Reijven besloot niet gepland deze groep peuters voor te gaan lezen.

Nu heb ik in de loop van de jaren veel mensen voor zien lezen. En het lijkt makkelijk maar geloof me, een groep peuters voorlezen is best een dingetje. Zo één op één gaat het best maar als groep ... de aandachtsspanne van zo'n uiterst jong collectief is, nou ja, niet echt heel groot zeg maar. En ze zien ook vaak op een plaatje dat je laat zien net weer dat niet waarvan jij verwacht dat ze het wel zien. Door de jaren heb ik met regelmaat de opkomende paniek in de ogen van de voorlezer verschijnen.

Maar vanmorgen, wacht, ik doe nog een foto.

Kijk, hier zit iemand (en nee, het maakt niet uit dat het een wethouder is) die het leuk vindt om voor te lezen. Niet als truc, niet omdat het moet en ook niet omdat het goed voor de peuters is, belangrijk enzo. Hier zit iemand die het leuk vindt om voor te lezen, gewoon omdat het leuk is. En hoe voor de hand liggend het ook mag zijn dat 'leuk vinden', daar gaat het om. Dat is het belangrijkste. Dat voelt zo'n groep peuters haarfijn aan.

Lessen van vandaag:
De peuter bibliotheek is open, en ziet er goed uit.
Voorlezen gaat veel beter als je het zelf leuk vindt om voor te lezen.

Ton

Er staat een rare trap voor de bibliotheek!

Ik ging even een week met vakantie, kwam ook weer terug en, hup, stond er zomaar een vrij forse ijzeren trap voor de ingang van de Binding.

Nu is het, als je even een stukje doorloopt, ook weer niet zo raar dat die trap er staat. De leerlingen van het Jan Arentsz moeten wel naar hun leslokalen kunnen, en, nou ja, hun oude ingang is nogal verdwenen eigenlijk.

De verbouwing, of misschien zelfs wel herbouwing van de Binding is in de vakantie gewoon verder gegaan. Er is gesloopt, daarna met heipalen geslagen en nu wordt er denk ik iets technisch met ... nou ja, iets met de vloer voor de nieuwe ingang gok ik.

Eerder schreef ik al dat de ingang van het gebouw verplaatst wordt. Dat is natuurlijk niet de enige verandering.

Daar is een plaatje van.

Even opletten, dit plaatje is niet waar straks de tafels etc allemaal staan, het is gewoon een plaatje dat in zijn algemeenheid aangeeft hoe het er een beetje uit gaat zien. Als ik nu alles al precies ga opschrijven is alle spanningsopbouw gauw verdwenen.

Wanneer je straks, volgend jaar, binnenkomt, kom je terecht in een zogenaamd werkcafé dat ook gebruikt gaat worden als raadszaal, rechts zijn kamers voor de wethouders en burgemeester, andere gemeentedingen en linksaf ga je als je naar de bibliotheek wilt.

Ja, de ingang van de bibliotheek verplaatst. Heus het went.

Veel meer over de veranderingen bij de bibliotheek een volgende keer.

Ton

Een andere ingang (de verbouwing van de Binding)

Vorige week, toen de mussen niet eens op het dak gingen zitten om er daarna door de hitte weer af te vallen, werd er bij de Binding nog driftig gewerkt. In de bibliotheek wordt natuurlijk altijd driftig gewerkt maar ik bedoel nu de driftig werkende bouwvakkers.

De Binding wordt anders en één van de dingen die anders, heel anders wordt is de verdieping tussen de bibliotheek en daar waar vroeger de muziekschool zat.

Ooit was het de bedoeling dat er een leescafe kwam, daarna werd het kantine. 

Nu wordt het de ingang van het gebouw.

Nu komt u als bibliotheekbezoeker nog binnen pal naast die toren die ik er altijd als een stukje robotachtig speelgoed uit vind zien, als de verbouwing klaar is gaat u ... wacht ik heb er een plaatje van.

De linker rode pijl gaat naar de ingang van het Jan Arentsz, de rechter naar de ingang van d erest van het gebouw en dus ook naar de bibliotheek.

Ja, wij moesten daar ook wel even aan wennen. Want de verplaatsing van de ingang betekent dat er vervolgens ook andere dingen moeten gaan veranderen.

Maar dat, spanningsopbouw, komt een volgende keer.

Ton

Het Taalcafé op bezoek bij Veldzorg

Ik zou natuurlijk best kunnen liegen. Daar merkt verder niemand wat van. Met wat kunstgrepen kan ik best doen alsof ik er bij was, bij het uitstapje van het Taalcafé naar Veldzorg. Maar ik zat gewoon te praten over de prestatiesubsidieovereenkomst met een ambtenaar. In de Binding, waar de airco het alweer een tijdje niet doet.

Dus ik kopieer en plak een stukje dat Tereza schreef. Want zij was er wel bij.

Mag u kiezen wat leuker was, het uitstapje of mijn gesprek.

"Afgelopen vrijdag werden vrijwilligers en taalklanten van het Taalcafé van de bibliotheek Langedijk gastvrij onthaald bij StichtingVeldzorg. Een zonovergoten ochtend was het. Met twee bootjes werd naar de fruittuin gevaren. 

Tijdens de picknick daar, konden de taalklanten hun vragen stellen aan de werknemers van Veldzorg. Zo werd veel geleerd over de verschillende producten die op de 12 eilandjes verbouwd worden door jongeren met een lichte verstandelijke beperking. De jongens vertelden vol enthousiasme over hun werk; over de wortels, de uien, pompoenen, aardappelen en de knoflook. De bezoekers mochten het zomerfruit proeven dat volop aan de struiken hing.

Het was een fantastische en leerzame ochtend in het prachtige Oosterdelgebied. Dit bezoek was een feestelijke afsluiter van het taalseizoen van de bibliotheek. In september wordt weer gestart met het Taalcafé  en het Open Leercentrum. Mensen die de Nederlandse taal willen leren kunnen vanaf dan weer vier keer per week terecht om onder begeleiding te oefenen."

Zo.

En?

Weet u al wat leuker was?

Dat dacht ik al.

Ton

De (verdere) verbouwing van de Binding

Gisteren, laat in de middag was het opeens zover. Met vliegende vaart, wat ik zelf gezien de temperatuur wel een tikje overdreven vond begon de verbouwing van de Binding.

Beter is misschien, de volgende verbouwing van de Binding want zo lang is het nog niet geleden dat er hier driftig gehamerd en gezaagd werd. Beter is misschien ook, begonnen de voorbereidingen voor de verbouwing van de Binding. Want er is groen verwijderd daar waar heel binnenkort gewerkt gaat worden.

Maar het is nog steeds warm dus dan mag je af en toe een woord of een zin overslaan.

Maar goed, de volgende fase van de verbouwing van de Binding is dus begonnen. Afgelopen week besloot de gemeenteraad dat de hoger dan verwachte kosten voor die verbouwing geen beletsel mochten zijn. En gister stond er dus al een graafmachine. Soms gaan dingen best snel.

Net als bij de vorige verbouwing zal ik soms een stukje schrijven over de vorderingen. Om u een beetje op de hoogte te houden. En misschien ook, ik zeg het maar meteen, om u te waarschuwen.

Deze fase van de verbouwing van de Binding zal flink ingrijpend zijn. En bij ingrijpende dingen komt overlast al vlug om de hoek kijken. Dat u dat maar vast weet.

Tijdens de verbouwing zal het Jan Arentsz College helemaal van de benedenverdieping gaan verdwijnen. Zij gaan naar de eerste en tweede verdieping. In de rechtervleugel (op het plaatje) komen werkkamers voor de burgemeester en de wethouders en andere ambtenaren. Links blijft de bibliotheek (al gaat daar wel heel wat veranderen maar dat komt later nog) en in het midden komt de ingang van het gebouw, een werkcafé/wachtruimte/raadszaal.

De verbouwing gaat tot in het eerste kwartaal van 2019 duren. Eerst wordt het middelste deel op de foto afgebroken/gesloopt. In de laatste weken van de schoolvakantie worden er heipalen in de grond geslagen om op die plek een nieuwe vleugel te bouwen. Nu van twee verdiepingen hoog. Op de tweede verdieping van die vleugel komt de kantine van het Jan Arentsz.

Dat was het voor nu.
Zodra ik foto's kan maken van slopende bouwvakkers meld ik me weer.

Ton

Opening Het Geheugenhuis

Ik kan er natuurlijk een heel tekstje omheen schrijven maar, ach, het gaat om de uitnodiging. Later komt er nog wel eens een andere tekst over het Geheugenhuis.

Feestelijke opening dementheek  Het Geheugenhuis
 
De bibliotheek Langedijk opent op vrijdagmiddag 15 juni om 15.00 uur een dementheek. Dit is een plek in de bibliotheek voor ouderen, dementerenden en hun mantelzorgers. Op deze plek is ruimte voor herinneringen, een kop koffie en er is een uitgebreide collectie boeken en spelmaterialen om te lenen.  Ieder die betrokken is bij ouderen  (vanuit professie of privé), is van harte welkom om bij de opening aanwezig te zijn. De dementheek krijgt de naam Het Geheugenhuis en is vanaf die datum altijd te bezoeken tijdens openingstijden van de bibliotheek, Bosgroet 4 in Zuid-Scharwoude.
Zo werkt ook de bibliotheek mee aan een dementievriendelijke gemeente! 

 

De Lonkende Leestafel over Bitcoins en ander cryptogeld

Het is niet dat ik niet kan lezen wat hier staat.

"IJsland zal binnenkort waarschijnlijk meer elektriciteit gebruiken om bitcoin te minen dan om alle huishoudens van stroom te voorzien, voorspelt een IJslandse energiedeskundige.
De energie die de IJslandse bitcoinminers gebruiken groeit enorm. Datacentra kunnen in 2018 meer elektriciteit verbruiken dan alle huishoudens in heel het land, vertelt Johann Snorri Sigurbergsson van het IJslandse energiebedrijf HS Orka aan de BBC."

En als ik heel erg mijn best doe kan ik dit ook lezen.

"De bitcoin dient virtueel "gedolven" te worden (mined)^[24]; personen en organisaties die dit doen worden miners genoemd; iedereen kan meedoen. Ze zijn de knooppunten van het consensusnetwerk. Minen houdt in dat blokken worden gevonden die aan bepaalde speciale eisen voldoen; deze zijn zo gekozen dat dit veel rekenwerk vereist. Dit vormt een proof-of-work (POW) systeem (van het type hashcash), waardoor manipulaties door criminele miners niet lonend zijn. Het is voldoende als de rekenkracht van samenwerkende criminele miners een minderheid van de totale rekenkracht van de miners is. Wie als eerste een nieuw blok vindt krijgt een beloning. Gegeven een bepaalde rekenkracht is het een kwestie van geluk om het snel te vinden, dus met een beperkte rekenkracht maakt men toch een evenredige kans. Er zijn ook miningpools actief op internet waar mensen samen kunnen zoeken naar de nieuwe blokken, door de gezamenlijke rekenkracht van hun computers in te zetten. In plaats van een kleine kans op een grote beloning heeft men dan een grotere kans op een deel ervan." 

Maar er is een groot verschil tussen iets kunnen lezen en snappen wat er staat.

En, niet om het één of ander, ik ben echt niet dom of zo. Maar van bitcoins of beter cryptovaluta snap ik niets, nada, nichts. Het bestaat niet, maar toch weer wel. En je kunt er zelfs gruwelijk rijk mee worden. Toch?
Maar waarom dan?
En hoe dan?

Mocht u nu ook stiekem (of openlijk) eigenlijk helemaal miet begrijpen hoe dat nou zit met dat rare geld waar je wel veel over leest maar dat je nog steeds niet vast kunt houden dan kunt u vrijdag 8 juni aan die onwetendheid een eind maken.

Derek en Patrick van alles over crypto zitten van drie tot vier klaar aan de lonkende leestafel in de bibliotheek en kunnen het allemaal uitleggen en duidelijk maken. Eindelijk.

Over lijstjes en geld

"Nee. Echt?".
"Ja, echt. Daarom bel ik juist".
"Bij de vijf laagste, echt?".
"Ja. Dat staat hier. Jullie horen bij de vijf laagste".

Het gaat weer eens over geld. Ja. Sorry. Hoe vervelend het ook is, en hoe weinig u geld misschien koppelt aan de bibliotheek, toch moet het. Bibliotheken zijn mooi, belangrijk, en ze kosten geld. Het gebouw, de mensen die er werken, de boeken, spelletjes, de computers, al de andere dingen, het kost allemaal geld.

En, dat leerde ik vroeger bij economie al, geld is een schaars goed.
Al is het op sommige plekken schaarser, veel schaarser dan op andere plekken.

Ik ga niet weer het hele bezuinigingsverhaal dat een paar jaar geleden speelde herhalen. U kunt het zich waarschijnlijk wel herinneren. Crisis, tekorten bij de gemeente, bezuinigingen, inkrimpen van de bibliotheek in ruimte, materialen en medewerkers. Maar, dat is al weer een tijdje terug. Voorbij is klaar enzo.

Al is dat laatste weer niet helemaal waar. Het is nog niet voorbij en klaar is het ook al niet.

Een paar weken terug had ik een onderzoeker van de Vereniging van Openbare Bibliotheken aan de telefoon. Hij vertelde me, bijna beschroomd, dat de Bibliotheek Langedijk bij de vijf laagst gesubsidieerde bibliotheken in Nederland hoorde. Nu was ik daar zo van onder de indruk dat ik vergat te vragen op welke plek we precies stonden maar van 211 organisaties stonden wij dus bij de onderste vijf.

Ik kende al wel een ander lijstje. Dat kijkt in Noord-Holland naar hoeveel subsidie per inwoner een gemeente over heeft voor het bibliotheekwerk. Daar stond Langedijk op de vierde en derde plek van onder. Voor u nu denkt, "Ja, dat kun jij nu wel zeggen maar ...", Ik heb het lijstje hierboven geplakt. Helaas is afgesproken dat het een niet openbaar lijstje is dus heb ik de namen van de andere bibliotheken weg moeten schilderen. Maar toch. Het maakt hopelijk wat duidelijk.

Dit is weer de tijd van het jaar van de jaarrekening en begroting.U kunt ze bekijken op de website. Hier en hier. U ziet geen vrolijk makende cijfers. In 2019 komen we 17.500 euro tekort.

Voorzieningen in een gemeente kosten geld. Waar geld aan wordt uitgegeven is een politieke keuze. Sinds de grote bezuinigingen van een paar jaar terug bestaat er geen echte relatie meer tussen dat wat de bibliotheek doet en het subsidiebedrag dat de gemeente er voor over heeft. Het zou, denk ik goed, en met het oog op de toekomst in een verbouwde Binding verstandig zijn als we daarover eens zouden gaan praten.

Want maar steeds opnieuw onderaan zo'n lijstje bungelen en daardoor langs het randje van een financiële afgrond lopen ... Nou ja, ik heb best hoogtevrees eigenlijk.