Om in de stemming te komen:

Vergeet vooral niet om het geluid aan te zetten !
Succes.

Karin

Hoe een konijn een wortel kauwt.

"Wat een schatje", was mijn reactie toen vrienden mij hun nieuwe konijntje lieten zien. De drie kinderen waren er dol mee en zij zelf ook. Alleen was het toch wat jammer dat er ineens een hoop stuk ging. Zoals de onderkant van de houten tafel, het snoer van de telefoon en zelfs het tapijt.
Ach, opperde de eigenaar van het diertje, ze kan het niet helpen, een konijn
is tenslotte een knaagdier.

Nou, dat is dus niet helemaal waar. Officieel hoort een konijn niet tot de orde der knaagdieren oftewel Rodentia.
Knaagdieren hebben slechts vier voortanden die als beitels op elkaar staan. Een konijn heeft ook vier voortanden, maar achter de voortanden boven nog twee kleine stifttanden. En daarmee hoort het konijn tot een aparte groep, die van Haasachtigen of Lagomorpha. Plus de kauwbeweging die een konijn maakt verschilt van een knaagdier. Een knaagdier maakt bij het kauwen alleen een voor- en achterwaardse beweging met de kaken, een konijn maalt meer, ronddraaiende bewegingen. Eigenlijk eten Pieter, Bugs, Stampertje en ik dus op dezelfde manier een worteltje...



Het zal het konijn zelf allemaal een worst, nee een wortel zijn.
Zolang hij er maar lekker op los kan knagen, ook al is hij dan geen knaagdier.

Karin

Ik zie ik zie wat jij niet ziet en het bord is

In de auto met kinderen, wat doe je dan ?
Je probeert leuk en educatief bezig te zijn, dus we kijken verkeersborden en raden wat ze betekenen. Soms is het wat moeilijk te zien wat er nu eigenlijk op zo'n bord staat, denk aan een bord dat aangeeft "snelweg", kleine kinderen hebben er wel degelijk hun fantasie voor nodig. In Duitsland gaf het ook wel een vrolijke noot toen de bijna 4-jarige bedacht wat dit bord betekenen zou...
" Pas op ei op de brug !"
Tja, een paasei misschien dan ? Leg dan maar eens uit dat er geen gevaarlijke stoffen door dit gebeid mogen rijden.

Gelukkig maar dat het met de afdalingen in Duitsland niet zo bijzonder is als in Canada.
Je gaat meteen twijfelen of het wel goed is allemaal met je remmen ( en je levensverzekering )

De metro in Singapore heeft ook een mooie...

Wat zal er zo vreselijk zijn aan die Durians en wat zijn het eigenlijk, explosieven ofzo? Vraag je je bij het eerste bezoek aan Azie misschien nog af. Voor degenen onder ons die nooit het genot hebben gehad een Durian van dichtbij meegemaakt te hebben : ze ruiken naar een lijk in (verregaande) staat van ontbinding en ja, je kan ze eten, het zijn vruchten...

Deze zou dan wel weer lollig zijn, pas op voor olifanten maar dan niet netjes achter een hek in de dierentuin, maar gewoon zo op de weg. Weer een wat anders dan de plat gereden dieren die je op de Nederlandse wegen ziet.



Nog eentje toe, als uitsmijter, hopelijk heeft iemand enig idee wat de betekenis hiervan kan zijn ? Erg mistig lijkt het hier niet te zijn, zou het een vertaalfout zijn en moeten we uitkijken voor kikkers zoals bij ons de paddentrek ?



Karin

Wat zegt een titel

Met het inwerken van boeken passeren heel veel titels waarbij je wel eens
je bedenkingen hebt of denkt "dat klopt niet".
Zoals laatst, een nieuw boek over hondentraining met als titel:
"100 oefeningen om de perfecte hond te trainen".

En dan is mijn eerste reactie, waarom nog zoveel oefeningen als die hond
al perfect is.
Het is natuurlijk anders bedoelt maar is het dan zo moeilijk om dat juist weer
te geven in een titel.

Ook kregen we het laatst met enkele collega's over het boek
"Perenbomen bloeien wit". Dan denk ik al gauw aan een streekroman spelend in de Betuwe.
Maar dat is niet waar, maar ook al ben je geen streekroman lezer, je gaat niet met zo'n boek in de trein zitten, zei een collega.

Zo zie je maar, een titel zegt veel maar niet alles en kan je ook een totaal verkeerd beeld van een boek geven.

branchevervaging

Branchevervaging, een bekend fenomeen. De drogist die de paracetamol verstopt achter het waspoeder en het speelgoed. De mediawinkel die de zaak voor meer dan de helft volzet met handdoeken en, jawel, drogistenartikelen.
Waarom doen winkels dat? Omdat er mensen op af komen.

Bibliotheken doen ook aan branchevervaging. Denk aan dvd's, games en wii's. Dit doen ze omdat er zo mensen binnen komen die dat anders niet hadden gedaan. En dat is belangrijk, want de bibliotheek is een plaats voor ontmoeting en debat.

Maar ik heb er zo mijn twijfels over. Als we ijs gaan verkopen in de bibliotheek krijgen we vast ook een hoop mensen binnen die anders niet binnen waren gekomen. Ik vind alleen dat ijs niet de reden moet zijn om ons te bezoeken!
De bibliotheek is aantrekkelijk om wat ze is. Als we al moeten zoeken naar manieren om meer bezoekers te trekken, dan moeten die passen bij de bibliotheek. Cursussen, nog leukere boeken, een Historisch InformatiePunt.
Nee, wat mij betreft blijft deze schoenmaker bij zijn leest.

De geur van knoflook in de morgen

Sinds zaterdag stinkt het in de bibliotheek naar knoflook. De Kinderboekenweek, die vandaag begint, staat in het thema van eten en snoepen in kinderboeken.

In dat kader is er afgelopen zaterdag een heus Stinkfeest gevierd onder leiding van Geert van Diepen. De kinderen mochten een teentje knoflook in een potje aarde doen. Getver. Als ze nu met rotte vis in de weer waren gegaan, of van mijn part met stinkende gympen...

Dus als ik nu via de dienstingang binnenkom, moet ik een braakneiging onderdrukken (daar liggen de knoflookstrengen te wachten tot er een kindje een teentje in een potje wil komen doen) en ren ik naar boven. Daar vlieg ik langs de riekende potjes en haal pas weer adem als ik veilig in mijn kantoor zit.
Dit jaar is de Kinderboekenweek niet aan mij besteed.
Hoewel, het geur- en smaakparcours ziet er fantastisch uit; een hele reeks groenten, kruiden en andere eetbare zaken staat uitgestald om bekeken en geproefd te worden. Leerzaam, maar ook ontzettend leuk!

Marjolijn

Vlinderboom voor een week

Een paar weken geleden was het weer zover, in 2008 viel het me voor het eerst op en dit jaar ging ik er natuurlijk echt op letten.
Geen teleurstelling, het leken er wel meer dan het jaar ervoor:
vlinders !
De Atalanta om precies te zijn.

Zelf heb ik een , heel verrassend , Vlinderstruik of Buddleia in de tuin staan waar van dit soort graag nectar haalt.

Dat vlinders graag op bloemen komen is algemeen bekend, maar dat ze ook massaal op de bast van een Berkenboom zitten ?

Nu blijkt het sap van deze boom zeer aantrekkelijk voor insecten en vooral voor de Atalanta is het een ware lekkernij. Tientallen vlinders fladderen vrolijk in het rond in en op het gemeenteperkje waarin een tweetal berken staan. De een wordt druk bezocht, de ander laten ze links liggen ( niet sappig genoeg blijkbaar). Andere insecten vinden het ook een lekker hapje, op de foto zijn niet alleen vlinders te zien, maar ook wespen.

Het fenomeen duurt ongeveer een week en vindt plaats rond half september. Dat wil zeggen: voor zover ik weet, want informatie hierover is schaars. Misschien komt er nu verandering in ?

Karin

en toen werd het echt herfst...

Na een mooie lange zomer lijkt het nu ineens over met het mooie weer.
Motregen. Hoe lang heeft het niet geregend in Nederland ?
De zomer en daarmee de meeste vakanties zijn nu helemaal voorbij. De laatste vakantieboeken druppelen binnen en met een gevoel van weemoed ruim ik ze weer op in de kasten. Waar enkele weken geleden nog veel speling was, wordt het nu voller.
Waar zal iedereen geweest zijn ? Zoveel landen passeren de revue, ik krijg er altijd meteen weer reiskriebels van.

Thuis wacht een stapel vakantiefoto's op een plaats in een album, voorzien van tekst ,bonnetjes en kaarten. Dat is dan weer wel een mooie klus voor druilerig herfstweer.

En met een fijn muziekje erbij droom je zo terug naar dat eilandje bij Maleisie, het pretpark in Florida, de duinen bij Bergen aan Zee, dat leuke terrasje in.....



Karin

Taal is zeg maar...

...echt mijn ding.
Zo luidt de titel van het boek van cabaretière Paulien Cornelisse.
Taal is zeg maar echt mijn ding
De titel omschrijft haar passie voor taal al en een paar maanden terug was zij te gast bij Paul de Leeuw in " Mooi weer de Leeuw" om over haar boek te praten.
Het fragment duurt 10 minuten, oké, best lang, maar de moeite waard om even te zien en luisteren.



Met de donkere avonden in aantocht is dit een fijn boek om lekker bij te lachen, een feel-good-book zou ik zeggen. Veel aangesneden onderwerpen zijn heerlijk herkenbaar, na het lezen denk je even na eer je antwoordt geeft met : oké of duuhhh .
Bovendien zal je zelf niet meer zo snel zeggen: "als ik heel eerlijk ben..." of "grappig dat je het zegt, want..."



Karin

Fabeltjesland, voor volwassenen

Altijd leuk om eens iets te lezen van een lokale schrijver, Wim Meyles, woonachtig in Sint Pancras.
Hij schrijft korte verhalen, gebruikt daarin de meest verrassende woordspelingen en vooral veel humor.
Meest recentelijk zijn 4 verhalen bundels met Fabels op de markt gekomen.
Satirische Fabels, Filosofische Fabels, Luchtige Fabels en Psychologische Fabels.
Deze boeken zinn uiteraard ook te leen bij onze bibliotheek. Mochten ze allemaal uitgeleend zijn :
Iedere vrijdag verschijnt er een fabel in De Pers. Om alvast en idee, een voorproefje te krijgen.



Wim Meyles is een veelzijdig man, naast schrijver is hij decaan op een
scholengemeenschap in Alkmaar en enthousiast beeldhouwer





Karin

dwarsligger

Laatst een bezoek gebracht aan Manuscripta in Amsterdam. Manuscripta is een evenement dat al enkele jaren
gehouden wordt in de Westergasfabriek en waar heel veel uitgevers hun nieuwe collectie laten zien aan zowel
mensen in het vak, zoals bibliotheken en boekhandels als aan belangstellenden.

En dan hoop je ook op iets nieuws, iets leuks. En dat was er ook en wel in de vorm van de "dwarsligger", een
boek dat je overdwars leest. Door het boek een kwartslag te draaien krijg je een normale bladspiegel.
Het boekje is ook klein en licht en dus heel makkelijk mee te nemen. Ik vond het een heel leuke uitvinding.
Er komt een kleine collectie als proef, even kijken of het aanslaat.
Nou volgens mij wordt het een daverend succes.

The Lost Symbol

Gisteren (15 september) was het in Nederland natuurlijk gewoon Prinsjesdag. In het engels lezende deel van de wereld was het echter de dag van "The Lost Symbol" het nieuwste boek van Dan Brown.

Brown, meer dan wereldberoemd door zijn Da Vinci Code voerde de afgelopen weken de spanning rond het boek knap op. Er was een aparte website waarop getallen versprongen en de bezoeker kon proberen de code te ontrafelen. Tevergeefs natuurlijk. Maar anders is het ook niet leuk.

De nederlandse vertaling van The Lost Symbol verschijnt pas op 30 oktober maar wie nu toch al een beetje wil weten waar het boek over gaat kan de dagelijkse leeservaringen van Robert Gooijer in de NRC volgen.

de humor in Het spel van de Engel

In mijn vorige postje schreef ik over de stijl van Carlos Ruiz Zafón.
Bij deze zal ik wat voorbeelden geven van de humor.

Onze held, David Martín, wordt bij zijn baas ontboden. Deze is eigenaar van een krant en wordt als volgt omschreven:
"Don Basilio was een man met een woest uiterlijk (...) die niet veel ophad met aanstellerij en de theorie onderschreef dat kwistig gebruik van bijwoorden en bijvoeglijk naamwoorden iets was van ontaarde types en mensen met een vitaminegebrek."
Misschien kent de heer Ruiz Zafón mijn baas.

David Martín accepteert een contract dat hem verplicht "om tweehonderd schrijfmachinepagina's per maand te leveren, vol intriges, moorden in de high society, ontelbare verschrikkingen in de onderwereld, buitenechtelijke relaties tussen wrede grootgrondbezitters met een ferme kaak en jongedames met schandelijk verlangens".

Uiteraard is humor persoonlijk. Waarvan ik onder de tafel lig van het lachen, trekt een ander misschien een wenkbrauw op.

Oordeel dus zelf, lees het boek en discussieer mee.

Het spel van de Engel

Een goed boek herken je in de eerste drie zinnen. Dit was ook het geval bij Het spel van de Engel van Carlos Ruiz Zafón, bekend van De schaduw van de Wind.
Het is in die eerste zinnen niet alleen wat er staat, maar vooral hoe het er staat. De sfeer is onheilspellend, de toon bevat een vleugje zelfspot. En daar houd ik nou van: een schrijver die zichzelf eigenlijk ook niet serieus neemt.

Begrijp me niet verkeerd, het verhaal boeit onmiddellijk: de hoofdpersoon verkoopt zijn ziel aan een uitgever om financieel rond te komen. Daarnaast is er sprake van een onmogelijke liefde en gebeuren er dingen die misschien niet echt gebeuren.
Het is echter de stijl die me vertelt dat het hier om een juweeltje gaat.

Volgende keer meer over de grappige stijl van dit boek.

Marjolijn

Consultatiebureau

Nu ben ik hoogstwaarschijnlijk vroeger wel eens op een consultatiebureau geweest. Tenslotte was ik zelf ook ooit een baby.
Maar daarna? Nee, nooit meer.


Vanmiddag werden de boeken die de bibliotheek in het consultatiebureau in de Binnemikke heeft staan weer omgeruild.
Nu wist ik natuurlijk dat we daar boekjes hadden staan. Er staan bibliotheekboeken in verzorgingstehuizen en op scholen, dus waarom niet in het consultatiebureau? Je kunt kinderen tenslotte niet vroeg genoeg met boeken in contact brengen. En het kan reuze handig zijn voor iets oudere kinderen die meekomen en die zich even vervelen.



Ik was er nog nooit geweest. Maar het zag er gezellig uit. En vrolijk. En de bibliotheekboeken werden ook nog gebruikt. Een mooie middag.

Duinen en mensen

Zoals veel mensen in de kop van Noord-Holland loop ik nogal eens door duinen. En net als ik zullen er meer mensen zijn die een wel beetje weten dat delen van dat duingebied een beetje of helemaal iets met de PWN te maken hebben. Maar hoe het nu precies zit?

Ik noem het altijd maar de waterleidingduinen. Dat zal wel niet helemaal kloppen. Maar ik ben hopelijk de enige niet. En ik koop ook bijna altijd een kaartje. Als de automaat het tenminste doet.

Over die duinen is net een boek verschenen en bij dat boek hoort een website "Duinen en mensen: Kennmerland".

Op de website wordt een indruk gegeven van het boek maar er zijn ook een hoop filmpjes op te zien. Zelf vond ik de pagina met geluiden het fijnst. Je klikt gewoon een dier, bv de nachtegaal aan en dat krijg je dan te horen. En als je er een hert bij wilt hebben klik je die ook aan. En voor je het weet heb je een duingebied in je woonkamer.
Prachtig. Nu nog een moderne telefoon kopen zodat ik ook in de trein naar de duinen kan luisteren.

Componeer hieronder je eigen duingeluiden.

Terug naar de kust

Een boekverfilming blijft een risico. Iedereen die een boek leest maakt toch vaak zelf zijn eigen film.
Op 28 oktober komt de verfilming van "Terug naar de kust" van Saskia Noort in de bioscoop. Hieronder vast een voorproefje om te bepalen of de makers dicht bij uw eigen film zijn gebleven.

Toekomst

Op dinsdag 1 september wordt er om 20.00 uur door het forum van de gemeenteraad verder gepraat over het bibliotheekwerk in Langedijk. Voor de zomer gebeurde dit ook al maar er was toen onvoldoende tijd om alles helder te krijgen.

Gesproken wordt er naar aanleiding van het rapport dat hieronder te lezen valt. In dit rapport wordt beschreven hoe het met de bibliotheek gaat, wat wij allemaal doen en wat wij nog meer voor de inwoners van Langedijk zouden kunnen gaan doen.

Maar voor dat laatste moeten natuurlijk keuzes gemaakt worden. De bibliotheek kan tenslotte niet alles gaan doen. We zouden dat best wel willen maar dat zou te gek worden.
Keuzes dus, wat wil de gemeente met de bibliotheek.

Voor de vakantie was het gesprek erg boeiend. Goede vragen, aardige discussies. De bijeenkomst aanstaande dinsdag, die toegankelijk is voor belangstellenden, wordt vast ook weer de moeite waard.

Eindrapport Strategische Beleidsvisie Op Het Lokale Bibliotheekwerk

Ton de Kruyff

Zoete Mond

Vrijdag 28 augustus verschijnt het nieuwe boek van Thomas Rosenboom. Op de website van de schrijver staat (maar dat is logisch) een alvast prijzend en nieuwsgierig makend stukje over het boek dat "Zoete Mond" heet.

Ik neem het even over.

"Wanneer dierenarts Rebert van Buyten in 1965 naar Angelen verhuist, brengt hij onder de kinderen een golf van dierenliefde teweeg. Door het stijgen van zijn roem stoot hij onbedoeld de andere beroemdheid van het dorp van zijn voetstuk: Jan de Loper, een dwangmatige grappenmaker. Naarmate de mooie Laura Banda het vaker over de laatste heeft, neemt bij Rebert de afkeer van de man toe tot een welhaast onbedwingbare obsessie. Hij zint op een zoete wraak."

Opvallend is dat op dezelfde website ook een filmpje te zien is waarin Rosenboom vertelt over zijn boek. Nog voorzichtig, maar wel steeds vaker zie je dat ook literaire schrijvers het belang van het internet gaan inzien.

Hieronder een interview dat Rosenboom gaf in Nova. Altijd fijn, een schrijver in een actualiteitenprogramma.
De uitzending van Nova begint met een reportage over de dood van Ted Kennedy. Wie alleen het interview met Rosenboom wil zien moet even met de muis doorspoelen naar ongeveer de twaalfde minuut.

Werkstuk

Een tijdje terug vonden we een werkstuk in de brievenbus van de bibliotheek. Over Anne Frank. Met daarbij een briefje van Marit en Nikki. In het briefje vertelden ze dat ze lang aan het werkstuk hadden gewerkt en dat ze het leuk zouden vinden als wij het zouden lezen en of we het dan ook een cijfer zouden willen geven.

Er komen veel kinderen in de bibliotheek, meer dan 3000 zijn er lid.
Veel komen er om "gewoon" een leesboek te lenen. Anderen zoeken naar informatie voor één van de werkstukken die ze moeten maken. Dat weten we. Maar het komt niet vaak voor dat we ook het werkstuk te zien en te lezen krijgen.

Het werd een 8, het cijfer. Een mooi cijfer. Dat vonden Marit en Nikki ook toen ze hun werkstuk weer op kwamen halen. Wij blij, zij ook.

Gisteren vond ik een briefje op mijn bureau waarop stond dat ze begonnen waren aan een nieuw werkstuk, over verslaving. Dat gaan we natuurlijk ook weer lezen.



Ton de Kruyff