donderdag 15 maart 2018

Sleur? (gastblog 18)



Sleur. Het ligt overal op de loer. Ook als je, zoals ik, al jaren lid bent van dezelfde leesclub (in real life). In de loop der tijd hebben wij kleine aanpassingen op onze aanpak gedaan, maar het risico op "metaalmoeheid" bleef aanwezig. Gelukkig hebben wij "juf Annie" in ons midden. Ik mag haar gerust met juf aanduiden, want in haar werkzame leven was zij dat inderdaad en ook binnen onze club neemt zij als vanzelf de leiding (wat door alle clubleden zeer wordt gewaardeerd), gewapend met multomap en pen. Onvermoeibaar zorgt Annie, samen met haar man en mede-clublid Frans, ervoor dat er aan het begin van de avond bijvoorbeeld wat achtergrondinformatie over de schrijver en het boek beschikbaar is.
Annie heeft ons echter de afgelopen twee bijeenkomsten enorm verrast door een wijziging in de aanpak. En die verrassing is bijzonder positief.
Begin januari stond de roman Kruso op het programma. Deze (van oorsprong Duitse) roman is geschreven door Lutz Seiler en is in Nederlandse vertaling uitgegeven bij Atlas Contact. De hoofdmoot van deze roman speelt zich af vlak voor de Val van de Muur. Centraal figuur is de jonge Edgar Bendler, die door een aantal persoonlijke omstandigheden vertrokken is uit zijn vertrouwde omgeving en terecht is gekomen op het eiland Hiddensee, in de wereld en onder invloed van Kruso.
Bij hoge uitzondering had ik het boek nog niet uit op de datum van onze bijeenkomst. Het is een niet super makkelijk toegankelijke roman, dus even snel tempo maken zat er niet in. En wat bleek? Er waren meerdere leden die het boek (nog) niet hadden uitgelezen en dat was precies wat Annie had ingeschat. Daarom had zij in plaats van onze gebruikelijke aanpak aan de hand van een aantal vragen (wat zijn de pluspunten, de minputen, waarom zou je dit boek wel/niet aanraden etc.), dit keer een selectie gemaakt uit recensies over Kruso. Uit de diverse kranten, van websites, maar ook bijvoorbeeld uit Hebban. Wij kregen de opdracht om de meest bij de eigen opvatting passende recensie te kiezen en aan te geven waarom de keuze daarop was gevallen. Vervolgens hebben wij per stukje tekst met elkaar gesproken over de geloofwaardigheid van sommige recensies. Het leek wel of "deskundigen" uitblinken in het elkaar napraten. Een enkele keer hadden wij zelfs de indruk dat de recensent/blogger het boek niet eens echt gelezen had ;) Door er op deze manier over te praten, kwamen de belangrijke kwesties en de bijzondere schrijfstijl meer tot leven.
 




Begin februari 2018) bespraken wij Moeders zondag (met de ondertitel: een romance), van de hand van Graham Swift (Hollands Diep). Dit boekje had ik een jaar eerder al eens gelezen en ook na het herlezen blijf ik erbij dat ik dit een heerlijk, mooie, bijna vertederende vertelling vind. Op zo'n moment is het al helemaal spannend om te ontdekken hoe mijn clubleden het hebben ervaren. Annie had dit keer gekozen voor een gesprek vanuit de personages van deze roman: Paul Sheringham, meneer Paul Niven, verloofde Emma Hobday, de ervaren hulpen in de huishouding Ethel en Milly en uiteraard de jonge Jane Fairchild. De rode draad tijdens de avond was de vraag wat ieder personage heeft bijgedragen aan het verhaal en de sfeer van de roman. Bijzonder verrassend om eens op deze manier over een roman te discussiƫren.


Het leuke van met elkaar over boeken praten blijft toch echt ieders eigen inbreng. De eigen levenservaringen en persoonlijke ontwikkeling kleuren absoluut de mening over een boek. Intrigerend proces. En daarom wil ik ook iedere geĆÆnteresseerde lezer aanraden lid te worden van een leesclub!
Veel leesplezier!
theonlymrsjo
Deze blogpost verscheen in een uitgebreidere vorm reeds op www.theonlymrsjo.nl

Geen opmerkingen:

Een reactie posten