Maar, levert het ook wat op die verbouwing?

Vorige keer ging het hier over de sluiting van de Bibliotheek Langedijk van 4 tot en met 30 maart. En dan vooral over waarom het vier weken duurt en wat dat voor leners en bezoekers betekent. Hier staat daarover allemaal handige informatie.

Maar, levert het eigenlijk wat op, die verbouwing?

Ja, dat denk ik wel.

Na de grote bezuinigingen van een paar jaar terug heeft de bibliotheek fors ruimte ingeleverd. Alles wat op de eerste verdieping, de jeugdafdeling, stond is naar beneden gehaald. Dat zorgde ervoor dat het beneden veel voller is geworden. Die oude situatie komt niet terug, vroeger is voorbij. Maar in gesprekken met de andere bewoners/huurders van de Binding zijn we wel met een andere oplossing voor het ruimteprobleem gekomen.
Waarom zou je materialen van de bibliotheek, boeken en speelgoed bijvoorbeeld, alleen in de eigenlijke bibliotheekruimte zetten? Is het niet veel beter/handiger/leuker wanneer de bibliotheek ook op andere plekken in het gebouw opduikt?

In de nieuwe situatie staan er ook boeken van de bibliotheek in de centrale hal van de Binding. En de hal waar je op dit moment nog binnenkomt (en die akelig ongezellig is) is straks eigenlijk ook bibliotheek. Het speelgoed komt daar in een mooie, nieuwe, grote kast. De prentenboeken krijgen er een mooie, ruime plek. En je kunt er nog leuk zitten ook.

De tweede, vrij grote verandering is dat de bibliotheek na de zomervakantie van dit jaar van maandag tot en met vrijdag open zal zijn van 9 uur 's ochtends tot 8 uur 's avonds. Op zaterdag blijven de openingstijden zoals ze nu zijn.

Het staat er vrij makkelijk, dat de bibliotheek veel meer open zal zijn. Maar het is, als ik het zelf mag zeggen, best kunstig. Hoe het allemaal gaat werken straks, na de zomer, daar hoort u tegen die tijd veel meer over.

Nu nog even wat foto's van de bibliotheek zoals die er nu uit ziet met tekeningen van de situatie straks.

De hal zoals hij nu is.

De hal straks. Met zitjes, prentenboeken en rechts de kast voor het speelgoed.

Hier staan nu nog de boeken voor jongeren.

Na de verbouwing is het de plek waar je de bibliotheek binnenkomt en waar de nieuwe balie, die we delen met de gemeente, staat.

Zoals je nu nog de bibliotheek binnenkomt.

En zoals het er daar straks uitziet.

Nu zijn plaatjes vrij makkelijk in een blog geplakt. Het moet ook nog wel 'even' in het echt gebeuren. Vanaf 4 maart.

En nog een muziekje erbij.


Ton

Vier weken dicht

Laat ik meteen maar met de deur in huis vallen. Dan hebben we dat maar gehad.

De Bibliotheek Langedijk is gesloten van 4 maart tot en met 30 maart.

Zo.

Dat het gebouw de Binding verbouwd wordt zal weinig mensen ontgaan. Er wordt hard gewerkt aan een nieuwe ingang en de hal daarachter. Het Jan Arentsz is al van de begane grond naar de eerste verdieping gegaan. Langzamer maar zeker wordt de hele benedenverdieping aangepakt. En nu is de bibliotheek dus aan de beurt. 

Straks, als de hele verbouwing klaar is, is er eigenlijk een grote ruimte waar je je paspoort op kunt halen, met mensen van de WMO kunt praten, naar een raadsvergadering kunt gaan en een vergunning kunt regelen. En je kunt natuurlijk naar de bibliotheek.

Omdat er één ruimte ontstaat is het wel zo mooi als de verschillende onderdelen een bij elkaar passende vormgeving hebben.

De vloer van de bibliotheek is nu best heel erg rood. En laat rood nu net niet de kleur worden die in de rest van het gebouw wordt toegepast. Dus moet er een andere vloerafwerking (zo heet dat lees ik in een bouwplanning) in. En wil je dat doen, dan moet de bibliotheek leeg. Helemaal leeg. Alles eruit. 

En er moet ook nog een kantoor worden gemaakt.

Nu zijn er nog kantoren van de bibliotheek op de eerste verdieping, maar die moeten daar weg. Omdat we wel ergens moeten kunnen werken wordt de opslagruimte op de begane grond iets uitgebreid en maken we daar een kantoor van.

En dan komt er nog een nieuwe ingang naar de bibliotheek waarvoor er flink wat doorgebroken moet worden.

En als dat dan allemaal klaar is moet alles weer teruggeplaatst worden, kasten, boeken, speelgoed, computers.

Er gaat dus van alles gebeuren in de tijd dat de bibliotheek gesloten is. Want iets anders dan helemaal sluiten kon dus echt niet. We hebben er wel lang over nagedacht. Maar alles verhuizen en dan ergens anders een bibliotheek openen, voor een maand, dat bleek onhaalbaar.

Dus is de bibliotheek 4 weken gesloten, dicht, niet toegankelijk.

Ik ga niet doen alsof het niks is, die sluiting. Elke dag, elke dinsdagmiddag of elke 3^e vrijdagavond even naar de bibliotheek, een bezoek aan de bibliotheek zit in het systeem van veel mensen. 

Om de overlast van de sluiting iets te verzachten lenen we vanaf maandag 4 februari de materialen uit voor een periode van 9 weken. Per pas kunnen twee maal zoveel materialen als normaal geleend worden. Met een pas van de Bibliotheek Langedijk kunnen in de bibliotheken in Alkmaar en Heerhugowaard boeken en andere dingen geleend worden, en een boek dat gereserveerd wordt kan in de Bibliotheek Heerhugowaard worden opgehaald. Over dit alles staat meer informatie op de website van de bibliotheek.

En als alles dan klaar is, is het dan beter? Ja, zelf denk ik dat het, ondanks alle overlast mooier en vooral beter gaat worden Als het helemaal klaar is. Dat het het waard is zeg maar. Maar dan moeten we dus wel eerst vier weken dicht.

Over wat en hoe het dan beter gaat worden de volgende keer meer. 

Ton

Beeld (een beetje) van een komende verbouwing

Naast me, buiten, wordt driftig gebouwd. Eerst stond er iets, toen was het weg en nu staat er al bijna weer het skelet van een nieuw gebouw. Nog twee keer met je ogen knipperen en het staat er helemaal.

Maar dan?

Dat nieuwe gebouw, waar de ingang van de hele Binding komt, is niet het enige dat er gaat veranderen. Ook de bibliotheek gaat, om in verbouwingstaal te blijven op de schop.

Alles opschrijven wat er gaat veranderen, dat zou een te lange lap tekst worden. Dus gaat het in delen.

Eerst maar eens wat beelden die laten zien hoe de bibliotheek er uit gaat zien. Ongeveer. Want het is nog niet allemaal precies uitgedacht en uitgetekend.

De plattegrond.
Waar je nu, op die plattegrond links beneden binnenkomt doe je dat straks, op twee derde van de tekening in het midden. Nee, daar zie je geen deur, dat kon de computer blijkbaar niet. Maar hij komt daar wel.

Nu staat daar dit.

Straks ziet het er, vanaf de andere kant gezien zo uit.

De balie, die we gaan delen met de gemeente, verschuift. Tegenover de balie komt een grote leestafel en daar weer naast komen de uitleenmachines.

Alle kasten worden een slag gedraaid.

Nu ziet het er zo uit.

Straks zo.

Onder de trap staat nu dit

Straks dit.

Zo.
Dat zijn vast wat beelden. Later meer over openingstijden, deuren,  hoe en waar de bibliotheek op meer plekken in het hele gebouw opduikt en wanneer het allemaal gaat gebeuren.

Ton

Beeldjes op een balk

Na al het sloopgeweld begon er vandaag zomaar zonder vuurwerk een nieuwe fase van de verbouwing van de Binding. Er wordt gebouwd! Nieuwe, zwaar stevige metalen balken worden geplaatst. Om die balken wordt dan later de centrale hal en de kantine van het Jan Arentsz gebouwd.

Maar vorige week viel me plots iets anders op.

Het was al wat later, de zon ging onder en toen ik uit het raam van wat nu nog mijn kantoor is keek glinsterde er links iets. En het bleef glinsteren. Omdat het eten toch nog in de magnetron warmig stond te worden zocht ik naar de hardnekkige glinstering.

Ik geef toe, je moet erg goed kijken maar dan, mits je dus goed kijkt zie je een hele rij beeldjes op een balk.

Deze dus.

Enigszins verbaasd maar ook geheel opgetogen deelde ik mijn ontdekking met mijn collega's. Die allemaal zeiden, 'O, die beeldjes, ja, leuk he'.

Wie vanuit het zaaltje naast de bibliotheek omhoog kijkt ziet een rij beeldjes op een balk zitten. Het is geen groot nieuws, ik weet het. Maar het ziet er raar uit, zo'n rij beeldjes midden in al dat verbouwgeweld. Zand, beton, afscheidingen, werkmannen met helm en al, gedreun van boren en apparaten waar ik de naam niet van ken, en die beeldjes staan daar maar. Raar, en ook weer mooi en zelfs rustig.

Als ik het goed begrijp zijn die beeldjes ooit door leerlingen van het Jan Arentsz gemaakt en staan ze al heel lang op die balk. Het gebouw is om hen heen afgebroken en wordt nu weer opgebouwd.

En die beeldjes staan daar maar. Op hun balk.
Hopelijk blijven de herfststormen achterwege en wordt het een winter zonder sneeuw.

Ton

Robin bij het Taalcafé

Er stond al eerder een stukje van en over Robin Corbee en haar hulphond op dit blog. Laatst was Robin aanwezig bij een Taalcafé en daar schreef ze het stukje hieronder over.

Het taalcafé.

Spelen met taal onder het genot van een kopje koffie, dat is het taalcafé in een notendop. Een paar keer in de week komt hier een kleurrijk gezelschap van verschillende culturen bijeen, met allemaal hetzelfde doel: het leren van de Nederlandse taal.

Men begint met zijn allen aan tafel, met een kopje thee, koffie, een koekje en een gezellige babbel.

Iedere maand staat het taalcafé in het teken van een ander thema en in september is het: kleding. Er worden de taalklanten vragen gesteld, zoals: welke kleren draag je in welk seizoen? Wanneer de taalklanten er met woorden niet uitkomen, worden handen en voeten gebruikt. Maar er word vooral veel gelachen.

De drijfveer achter het taalcafé zijn zonder twijfel de vrijwilligers. Zij geven de taalklanten de individuele aandacht die zij verdienen. Iedereen leert op zijn eigen niveau en op zijn eigen tempo. Het taalcafé is laagdrempelig, omdat hier de werkdruk ontbreekt. ‘Ik leer hier meer dan op mijn eigen school!,’ verteld een van de taalklanten enthousiast.

Toen ik het taalcafé binnenreed om er een stukje over te schrijven, was ik redelijk nerveus. Ik was bang dat men mij zou beoordelen op wat zij als eerste zagen: mijn rolstoel. Maar dat gebeurde niet, ik werd door iedereen met een warme glimlach ontvangen. Elkaars verschillen accepteren gaat hier even makkelijk als het drinken van een kopje thee.

Houdt u van taal en wilt u een ander graag een handje helpen? Of heeft u zelf moeite met de Nederlandse taal? Kom dan gerust een keertje langs. Elke maandagochtend is het taalcafé te vinden in de Mariaschool in Noord-Scharwoude om 9.30 tot 11 uur, iedere woensdag- en vrijdagochtend van 9.30 tot 11.30 uur, in de bibliotheek in de Binding, Bosgroet 4.

Iedereen is welkom!

Robin Corbee