Wie zijn wij?

Misschien wist u het nog niet, maar wij medewerkers van de Bibliotheek Langedijk hebben vaak de grootste lol met elkaar. Achter de schermen wordt er niet alleen hard gewerkt, maar ook gedold, gegooid, geschreeuwd en geapenkooid. Regelmatig vliegen de mandarijnen, propjes, krachttermen en collega's door de lucht.
Dat geeft niks, daar zijn we aan gewend.

Op ons blog hebben we ons tot nu toe van onze beschaafde kant laten zien. Het is misschien even wennen, maar we kunnen ons niet langer inhouden. Vanaf nu gaan we helemaal los!

169 antwoorden

Edge (nee, deze post gaat niet over de gitarist van U2) is geen website waar je heen gaat voor puur amusement. Of hoe je het wilt noemen.

De NRC schreef afgelopen zaterdag over de jaarlijkse vraag van Edge. Maar omdat ik met bijna alles zwaar achterloop las ik dat artikel gisteravond pas.

De vraag luidde: "Hoe heeft het internet veranderd hoe je denkt?"

Boeiende vraag. En Edge geeft je het antwoord van tal van schrijvers, denkers, wetenschappers. Ik ken er, ik geef het toe, maar een aantal van.

Susan Blackmore, die een mooi boek schreef over het idee meme, moet veel van haar eigen ideeen bevestigd zien.
Zij zegt: "Is the Internet itself thinking? I would say yes, or if not it is on the verge of doing so. The digital information it passes around is a third replicator; a kind of information that is copied, varied and selected by the massive machinery of the Internet and the Web.
So how has the Internet changed the way I think? The words I am writing now are far less "mine" than they were before. Indeed they have been created as much by John Brockman, the Edge community, and the entire Internet as by little me. I did not so much write them, as they used me to get themselves written."

Richard Dawkins, evolutiebioloog, gaat wat voorbij aan de vraag en komt onder andere met: "Of course there are negative aspects, but they are easily forgiven. I've already referred to the lamentable content of many chat room conversations without editorial control. The tendency to flaming rudeness is fostered by the convention — whose sociological provenance we might discuss one day — of anonymity. Insults and obscenities, to which you would not dream of signing your real name, flow gleefully from the keyboard when you are masquerading online as 'TinkyWinky' or 'FlubPoodle' or 'ArchWeasel'.

Brian Eno, voormalig popmuzikant en kunstenaar: "I notice that I now digest my knowledge as a patchwork drawn from a wider range of sources than I used to. I notice too that I am less inclined to look for joined-up finished narratives and more inclined to make my own collage from what I can find. I notice that I read books more cursorily — scanning them in the same way that I scan the Net — 'bookmarking' them."

En zo kan ik wel een doorgaan met knippen en plakken, Daniel Dennett, Marc Hauser, er zijn 169 antwoorden op de vraag verzameld.

Het is soms een beetje doorbijten. Maar lezen en denken zijn dan ook werkwoorden.

Nu nog bedenken wat ik zelf denk.

Ton

Kinderen en schrijven

Vorig jaar werd in Engeland door de National Literacy Trust onderzoek gedaan naar de beleving van het schrijven onder kinderen. 3001 kinderen in de leeftijd van 8 tot en met 16 werden ondervraagd.

Er waren een aantal vragen waar men een antwoord op wilde vinden. In hoeverre vinden kinderen het fijn om te schrijven? Op wat voor manier schrijven ze? Hoe goed denken ze zelf dat ze schrijven en wat vinden ze van schrijven?

Het hele, omvangrijke rapport is te vinden op de site van de NLT maar een aantal bevindingen herkauw ik hier even.

55% had een profiel op een site als Facebook.
24% had een eigen blog.
82% stuurde minstens eenmaal per maand een sms.
73% chat.

Kinderen die een blog hadden vonden schrijven leuker dan degenen die geen blog hadden. Maar dat lijkt me een open deur. Veel aardiger is de bevinding dat de kinderen die blogden (is dat eigenlijk een woord?) meer zelfvertrouwen hadden met betrekking tot schrijven en ook vaker schreven dan andere kinderen.

Ook opmerkelijk als resultaat vond ik de bevinding dat bijna 60% van de kinderen meent dat computers hen in staat stellen creatief te zijn, ze zich beter kunnen concentreren met een computer en dat ze door de computer meer (zijn) gaan schrijven.

Het rapport zit verder vol met aardige vondsten die de mogelijke angst voor een negatieve invloed van de pc op het schrijven wat relativeren. Zo gebruikt 50% de computer elke dag om voor de "leuk" te schrijven, terwijl maar 18,3 % de computer dagelijks voor schoolwerk gebruikt.
Maar als ik nog langer doorga begint het overschrijven te lijken.

En nog even één tabel.

Ton

Wiplala & Annie M.G.

Annie M.G. Schmidt is niet weg te denken uit onze samenleving.
Wie is er nu niet voorgelezen uit Jip en Janneke ? Naast dit overbekende tweetal heeft Annie veel en veel meer werk op haar naam staan. Haar boeken zijn bij de jeugd van nu nog net zo populair als toen zij de boeken schreef.
Niet alleen in boekvorm doen de verhalen van Annie het goed, er zijn diverse luisterboeken,muziek Cd's, films en spelletjes gemaakt naar aanleiding van wat zij bedacht.
Evenals de theaterstukken die zijn gemaakt van haar creaties.
Zoals komende zaterdag de 30e januari 2010 Wiplala Weer in Cool , Heerhugowaard, te zien zal zijn.
Heerlijk om eerst een Wiplala-boek voor te lezen aan je kleintje, een voorstelling ervan te zien en dan het boek nog een aantal maal te herhalen. Kinderen houden immers van herhaling en zeker als een verhaal dat al mooi is op zich nog een extra dimensie heeft gekregen door het theater.

Sherlock Holmes

Sir Arthun Conan Doyle ( 1859-1930 ) in zijn nopjes zijn geweest, zijn creatie ; Sherlock Holmes leeft nog altijd voort.
In 1881 werd Holmes geboren in het boek " Een studie in Rood ", hij blijkt een briljant speurder en misdaadoplosser, die bijgestaan door zijn collega speurneus Dr. Watson menig mysterie weet te ontrafelen. Er volgen meer boeken, waarvan " De hond van de Baskervilles " de meeste bekende is geworden.

In 2010 blijkt dit duo in de Nederlandse bioscoop mateloos populair te zijn,
Holmes is naast bijzonder intelligent nu ook goed met de vuisten en zo meer een actie-held van deze tijd geworden .

mooiste boek 2009

Volgens de redactie van Nu.nl is dit het mooiste boek van 2009.


Marcelo Figueras - Het lied van leven en dood
Wat Figueras bewerkstelligt met zijn magistrale roman over het Argentinië dat langzaam herstelt van de junta, is wat de literatuur zijn betekenis geeft. Hij probeert de Argentijnen te helpen met hun verleden om te gaan en dat een plek geven. Over geëngageerde kunst gesproken. Zijn verhaal over een reusachtige man die een verhouding krijgt met een bijzondere (en gesloten) vrouw en haar dochter, doet denken aan het magisch realisme van Gabriel Gárcia Márquez’ Honderd Jaar Eenzaamheid. En Figueras’ schrijftalent laat een van de indrukwekkendste romans van dit jaar lezen als een trein.

Bijna!

In januari wordt het voor leden van de Bibliotheek Langedijk mogelijk om via de website ebooks en audioboeken te downloaden.
Meer nieuws volgt snel.

Information Overload Syndrome

In 2008 consumeerde de amerikaanse bevolking 1,3 triljoen uren aan informatie. Volgens een onderzoek dan. Per dag kwam dat neer op 100.500 woorden dan wel 34 gigabyte aan informatie.
Gelukkig valt in het onderzoek ook tv kijken onder informatie vergaren. Dat nam nog de meeste tijd in beslag. Van de 11,8 uur die men, volgens de onderzoekers, per dag spendeerde aan informatie verkrijgen werd 44,85 % voor de tv doorgebracht.
Goede tweede werd de computer met bijna 27%.
De gedrukte media bengelen wat onderaan het lijstje, 8,61%.

Van dat laatste zou je misschien wat cultuurpessimistische oprispingen kunnen krijgen. Mij lukt dat nu even niet. Mijn nieuwe telefoon maakt continu geluidjes omdat er schijnbaar gemaild en getwittert wordt.
De informatie overload is dus overal. Zelfs in Langedijk.

Mashable heeft een stukje over het onderzoek, één van de lezers daar linkte naar een video. Die plak ik hier ook even onder. Omdat je om een overload ook best kunt glimlachen.

Jozef, Maria en het kindje Jesper

Gistermiddag was het dan eindelijk zo ver, "kerst met kinderen" in de bibliotheek. De voorbereidingen had ik door andere bezigheden wat aan me voorbij zien gaan maar het moment zelf wilde ik natuurlijk niet missen.

Het kerstverhaal werd met zo'n 150 kinderen en hun ouders nagespeeld.
En nagezongen.
De ezel was een hobbelpaard, de bezoekers kwamen aarzelend los, er werden heel veel foto's gemaakt en tegen het eind was iedereen blij.

Hoogtepunt was de knappe truc van Jozef die vloeiend een babypop verving door een heus echte baby. Een collectief "Ooooh" ging door de ruimte.

Baby Jesper vond het allemaal reuze opwindend en moest nog tijdens de voorstelling verschoond worden. Zoiets was nog niet eerder in mijn kantoor gebeurd.

Het was al met al een heel erg mooie middag.

The Whale Hunt

Walvissen jagen, dat roept beelden op van slechte "zeemannen", koene redders (of ridders) in rubberboten, dat soort dingen. Het is misschien net iets minder erg dan het doodknuppelen van zeehondjes maar verder ...

Jonathan Harris, over wie eerder iets op dit blog stond, verbleef in 2007 drie weken bij een eskimofamilie in Alaska. Tijdens dat verblijf nam hij elke vijf minuten een foto (ja, ook als hij sliep, de techniek staat voor niets). Alleen als er heel spannende dingen gebeurden dan nam hij vaker foto's.

Harris zoekt steeds naar nieuwe manieren om een verhaal te vertellen. En dat lukt hem in het project "The Whale Hunt". Ja, inderdaad, eskimo's jagen op walvissen. En dat is dan toch weer net iets anders dan met grote schepen op die beesten jagen. Toch?

Op de website die bij het project hoort, of misschien wel het project is, kun je op allerlei manieren naar de foto's kijken en het verhaal beleven. Wissel van hoofdpersoon, laat het verhaal verspringen, verander de snelheid. Mooi gevonden allemaal.

Alleen loopt het voor de walvis altijd wel hetzelfde af.

Nosferatu

Er zijn verschillende historische , mythologische figuren die telkens weer de kop op duiken, in ietwat nieuwere modernere gedaanten misschien, maar toch, de basis blijft hetzelfde.
Dracula bijvoorbeeld. Bram Stoker schreef het boek, gebaseerd op de historische figuur Vlad Dracula die leefde van 1431-1476 en wie mensen graag op houten spiezen reeg.
Met het boek, of liever de film die ervan gemaakt werd, is de interesse naar vampieren geboren.
Inmiddels zijn honderden films gemaakt met dit bloeddorstige persoon in de hoofdrol.
Wat is het toch dat Vampieren aantrekkelijk maakt ?
Met een avondje lekker griezelen is natuurlijk niets mis. Of griezelen in combinatie met humor en bizarre wendingen kan ook best leuk zijn, zoals in de film van Quinten Tarantino ; From Dusk till Dawn .
Misschien is het vampieren-bestaan gewoon aantrekkelijker geworden door de hoofdpersoon dat ook daadwerkelijk te maken ? En minder bloeddorstig en wreed dan voorheen? Zoals nu te zien in de populaire Twilight Saga, naar de boeken van Stephenie Meyer. Eenmaal bij New Moon met mijn bijna 14-jarige begreep ik haar interesse naar dit onderwerp wel meteen.
Fijn een beetje griezelen met een flinke dosis romantiek. Misschien is dat stiekem wel iets waar we (okay, lees vrouwen)allemaal naar zoeken. Een veel gehoord antwoord op de vraag wat een goede relatie moet hebben is immers:
Het moet spannend blijven ;-)

eindelijk koud

Na een lange periode van druilerig weer is het nu dan eindelijk koud.


Vanmorgen was er om al het groen een mooi knisperig laagje wit gekomen. Een ieder moet toch toegeven dat wel degelijk bijdraagt aan een knus kerstgevoel.
Voor mij is dat echter niet de enige reden om blij te zijn met de komst van de kou.
Ik hoop dat mijn kleine stekelige vriendjes allemaal lekker in winterslaap zijn gegaan nu. Van jongs af aan vind ik egels fascinerende dieren. Het verhaal van Beatrix Potter, over "Vrouwtje Plooi" (Mrs Tiggy Winkle), heeft er ook toe bij gedragen .



Meestal begint de winterslaap in oktober/november. Dit jaar later, omdat het zo lang zacht was. Dat de egels nog niet slapen is helaas duidelijk te merken...aan alle platgereden exemplaren op en langs de weg.
Voorlopig zijn ze hopelijk "veilig", tot het weer lente wordt en zij in april/ mei ontwaken als er weer voldoende voedsel te vinden is.

Soms lukt de winterslaap jammergenoeg niet. Zo had ik vorige winter op klaarlichte dag een kleine egel aan de wandel in de tuin. Waarschijnlijk een die laat in het jaar geboren is en daardoor te licht was om de winter door te komen.
De egel is een beschermde diersoort in ons land en er zijn diverse opvangcentra in het hele land te vinden.
Dankzij de goede zorg van de verzorgers van het opvangcentrum heeft hij heerlijk met eten en drinken om de hoek plus een fijn winternest, de winter door kunnen komen.



Ze zien er zo grappig uit, met hun spitse koppies en ronde lijfjes, maar pas op, ze kunnen flink bijten ook. Geen dieren om zelf mee te "dokteren" dus, bovendien is dat verboden.
Om toch goed voor ze te zorgen in geval van eerste hulp of gewoon omdat ze in de tuin wonen , zijn er mooie boeken over egels geschreven met alle informatie die je nodig hebt.

Zelf hoop ik nog steeds op een nestje met egels in de tuin. Achter het schuurtje ligt al een grote hoop bladeren en tuinafval. Ideaal denk ik dus nu maar wachten of de huisvesting goedgekeurd zal worden, als het weer voorjaar wordt...

Paulus en Sinterklaas

Eigenlijk was ik thuis op zoek naar een cd die ik al dagen niet meer kon vinden.
Maar, terwijl ik zocht kwam ik iets heel anders tegen. Dat heb je vaker.
Een flexidisc van "Paulus de boskabouter viert sinterklaas". Voor de jongeren onder ons, een flexidisc was een 45 toeren singeltje van heel, heel dun buigzaam plastic.
Vroeger werden ze gebruikt voor reclamedingen enzo. Waar je nu een "gratis" telefoon krijgt bij een abonnement of een iebelig klein figuurtje uit sneeuwwitje bij 15 euro boodschappen kreeg je toen soms een flexidisc.

Mijn exemplaar kraakt en tikt maar gelukkig is er bij archive.org een schoon exemplaar te beluisteren.

Jean Dulieu (Jan van Oort) de schrijver/tekenaar van Paulus doet alle stemmen in dit hoorspel uit 1965.

Pubers in de bieb

Lief, overmoedig en stoer. Dat zijn de brugklassers die de introductie in de bibliotheek krijgen. Om niet te enthousiast te lijken, liggen de pubers op de fat boys. "Alweer een moord in de bieb. Gaap." lijken ze te denken.

Maar als ze eenmaal begonnen zijn en de hete adem van de concurrentie in de nek voelen, zijn ze plots gemotiveerd. Ook blijken de vragen toch ingewikkelder dan gedacht en moet er gewerkt worden om indruk te kunnen maken op de rest.

Lief zijn de eerste klassers vooral als je ze één op één spreekt. Even is de groepsdruk weg en blijken het heel aardige schepsels. Je ziet dan even een glimp van de volwassene die het kind later gaat worden. Mooi is dat.
Op zo'n moment begrijp je waarom iemand ervoor kiest om voor zo'n klas te staan.

De Muppets doen DAT lied

Het is weer die tijd van het jaar. Regen, wind, pakjes en straks komen de afgezaagde bomen in de huiskamer weer. En natuurlijk is er de Top 2000. Waar ik eigenlijk nooit naar luister maar die tegen het echte eind van het jaar niet te vermijden is.

En altijd staat DAT nummer ergens op 1, 2 of zo'n getal. Alsof er daarna niets meer gebeurd is. Alsof er daarvoor nooit wat gebeurde. Het galmt, giert en gilt. En het gaat maar door.

Covers vallen vaak tegen. Maar deze is prachtig. Beter zelfs.

"We feel fine"

Ik had nog nooit van of over Jonathan Harris gehoord. Maar beter laat dan nooit.

Harris maakt kunst. Met behulp van het internet. Of in ieder geval doet hij dat in het project "We Feel Fine".

Natuurlijk staat er een hoop "harde" informatie op het internet. Maar er worden ook een hoop persoonlijke zinnen neergezet. Harris laat door een computer het internet afzoeken naar zinnen die beginnen met "I feel" of "I Am Feeling". Die zinnen kunnen komen van blogs, Flickr, via Google, dat soort plekken.
De zinnen komen in een database terecht, als geslacht, leeftijd, land en wat voor weer het toen was achterhaald kan worden wordt die info toegevoegd.

Vaag?



Misschien.
Je klikt op een rondje met een kleur (ja, de kleur heeft ook een betekenis) en je ziet een zin. Van iemand die je niet kent, en je kunt ook niet achterhalen wie het is. Maar dat is eigenlijk ook wel weer mooi.
Een paar seconden anonieme bekendheid van een zin die ooit geschreven "moest" worden.

Sinterklaasje Bonne Bonne Bonne

Het is weer een mooie tijd van het jaar, het kan niemand ontgaan zijn:
Sinterklaas en zijn Pieten zijn weer in het land.
Wat een feest !
Natuurlijk zijn we weer allen in rep en roer om schoenen te zetten, een glimp van de Sint op te vangen en liedjes te zingen.

Als vader of moeder zijnde wordt je al met regelmaat geacht een wandelende encyclopedie te zijn( Wat is dat & Waarom ?)
En bij het luisteren van Sinterklaasliedjes met (jonge) kinderen: houd je woordenboek bij de hand !

Het is dat wij eraan gewend zijn en het misschien niet meer zo bewust horen, maar kleintjes horen alles en ik zie regelmatig een groot vraagteken verschijnen, een paar voorbeelden:

Makkers staakt uw wild geraas, = vriendjes hou op met lawaai maken
Wie de koek krijgt, wie de gard = een roe = bosje takken
Met die bonte harlekijn = een grappenmaker in een bont geruit pak
( uit : Zie de maan schijnt door de bomen)

Twee kaatseballen in een net = zie foto van de drie ballen
Een bromtol met een zweep er bij,= antiek speelgoed: een kegelvormig stukje hout waaraan met zweep of koord een snel draaiende beweging wordt gegeven
( uit: Oh kom er eens kijken )

wimpels, roe: zie foto van takkenbos om mee te slaan (!?) , tabberd, knecht, schimmel, kapoentje.....??

Eigenlijk kan ik de kinderen van nu geen ongelijk geven, want veel liedjes zijn niet meer van deze tijd, ik zou ook de maan niet meer door de bomen zien schijnen als ik dit alles voor het eerst hoorde.

eerlijke mensen

Zo 15 november 2009. Het laatste nieuws het eerst op nu.nl
Boeken na 51 jaar teruggebracht naar bieb
Uitgegeven: 15 november 2009 07:18
Laatst gewijzigd: 15 november 2009 07:18
PHOENIX - Een Amerikaanse bibliothecaresse heeft twee boeken teruggekregen, die 51 jaar geleden geleend waren uit de bieb van de Camelback High School.


© ANP
De boeken zaten in een envelop, samen met een cheque van 1000 dollar. Dat meldden plaatselijke media zondag.
Het geld was voor de boete van 2 cent per dag, per boek. De anonieme schrijver kwam daarmee uit op 745 dollar, maar rondde het bedrag af ''omdat de tarieven inmiddels mogelijk verhoogd zijn''.

Overigens hoeft op de school geen boete betaald te worden als boeken te laat teruggebracht worden. Bij het afstuderen moeten wel alle geleende boeken terug zijn in de bieb.
Meeverhuisd
Volgens bibliothecaresse Georgette Bordine zijn de boeken ooit meeverhuisd naar een andere staat en daardoor nooit meer teruggebracht.
Van het geld van de lener zullen nieuwe boeken gekocht worden. De geretourneerde boeken komen weer op de planken van de bieb te staan.
© ANP


En dat je dan de boeken na 51 jaar weer terugzet op de plank dat vind ik dan nog het mooiste.

De populairste YouTube video's

Overal wordt onderzoek naar gedaan. Sysomos onderzocht welke video's het meest door bloggers waar ook ter wereld in hun blog werden overgenomen.

Een paar "uitslagen"

82% van de video's die ergens in een blog worden geduwd komen van YouTube.
De actiefste embedders zijn mannen tussen de 25 en de 35.
De meeste embedders wonen in New York.
De populairste dag om te embedden is dinsdag.

Hebben we iets aan die kennis? Ik kan het nog even niet bedenken al zie ik wel dat het Bosgroet 4 blog een beetje buiten de uitslagen valt.

Natuurlijk werd er ook gekeken naar welke video het vaakst in een blog werd gezet. In de afgelopen zomer dan.

Het populairst was de JK Wedding Entrance Dance, die was een tijdje terug heel erg populair. Daarna komt er één met baby's, die is vast heel leuk, als je iets met koddig huppelende baby's hebt.

De video op de derde plek had ik nog nooit gezien. Ik plak hem hieronder. Het muziekfilmpje werd gemaakt met de hulp van veel fans die voor hun webcam figureerden. Mooi.



Ton

Rop Janze was here

Afgelopen maandag hadden we een primeur: cabaret in de bibliotheek. Rop Janze liet iedereen lachen met zijn show "Heel Nederland Leest Oeroeg".

In de zaal zaten flink wat leden van leeskringen. Rop betrok hen bij het verhaal, dat zorgde voor hilarische momenten. Vooral het opperhoofd van de leeskring Leesvoer moest het ontgelden.

De muziek was mooi, de verhalen over Westfriezen herkenbaar en de zaal genoot.
Aan het eind kregen Rop en pianist Bazz een staande ovatie. Het was een geslaagde avond.